บทที่ 425 บัตรคนดี

“น้องไม่กลับไปกับพี่เหรอ?” จ้าวเปิ่นเต๋อมองซ่งเฉินอย่างงุนงง

เขานึกว่าคราวนี้จะเป็นเหมือนครั้งก่อน คือส่งหยกดิบไปไว้ที่บ้านเขา แวะทานข้าวเย็นด้วยกัน แล้วซ่งเฉินค่อยกลับ

“ผมมีธุระอื่นต้องไปทำต่อน่ะครับ วันนี้คงไม่แวะไป พรุ่งนี้ค่อยเจอกันครับ” ซ่งเฉินตอบพร้อมรอยยิ้ม

เมื่อเห็นว่าซ่งเฉินตัดสินใจแล้ว จ้าวเปิ่นเต๋อก็ไม่เซ้าซี้ เขาแยกตัวกลับบ้านไปคนเดียว

เสี่ยวอู่ช่วยซ่งเฉินขนหินหยกดิบขึ้นรถสามล้ออย่างเงียบๆ เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นซ่งเฉินไม่เริ่มบทสนทนา จึงเอ่ยถามเสียงเบา “ขอโทษนะครับ... ไม่ทราบว่าบ้านคุณอยู่ที่ไหนครับ?”