บทที่ 434 เสื้อนวมตัวน้อยกับเสื้อแจ็กเก็ตหนัง

“ขอบใจมากนะหร่วนหร่วน พ่อชอบของขวัญที่ลูกให้มาก”

เจอการอ้อนของลูกสาวเข้าไป หร่วนเหยียนจะไปพูดปฏิเสธลงได้ยังไง แม้เขาจะรู้สึกว่ามีหรือไม่มีของขวัญวันเกิดก็ไม่สำคัญ แต่พอได้รับของขวัญจากลูกสาวจริงๆ ก็อดดีใจไม่ได้

จริงๆ เลยนะ ลูกสาวเปรียบเสมือน ‘เสื้อนวมตัวน้อย’ ที่แสนอบอุ่นรู้ใจ ต่างกับเจ้าลูกชายตัวแสบลิบลับ

หร่วนเทียนจวินที่ถูกน้องสาว ‘หักหลัง’ ใช้สายตาตัดพ้อมองน้องสาว ซึ่งเป็นภาพที่หาดูได้ยาก ราวกับจะบอกว่า ทำไมเธอถึงแอบให้ของขวัญพ่อคนเดียวแบบนี้ ไม่รักพวกพี่เลยนี่นา

หร่วนเทียนอี้ไม่ได้เก็บอาการเหมือนพี่ชาย เขาทำหน้ายู่ยี่ขยับเข้าไปใกล้หร่วนมู่ชิง แล้วกระซิบถามว่า “เจ้ ทำไมเจ้ให้ของขวัญพ่อแล้วไม่บอกผมกับพี่ใหญ่เลยล่ะ? ผมเสียใจจริงๆ นะเนี่ย~”