บทที่ 433 ทุบผิดที่แล้ว

ตอนเข้านอน หร่วนมู่ชิงสังเกตเห็นว่าบนคอของซ่งเฉินมีจี้หยกปี่เซียะเพิ่มขึ้นมา

“อาเฉิน คุณซื้อจี้อันนี้มาตอนไหนคะ? ฉันไม่เคยเห็นคุณใส่มาก่อนเลย” เธอทำปากยื่น ส่งสายตาตัดพ้อเล็กๆ ไปทางซ่งเฉิน

“สักพักแล้วล่ะ แค่ไม่ได้เอาออกมาใส่ วันนี้จู่ๆ นึกขึ้นได้เลยลองหยิบมาใส่ดู เป็นไง สวยไหม?” ซ่งเฉินลูบผมหร่วนมู่ชิงเบาๆ แล้วถามยิ้มๆ

หร่วนมู่ชิงมองไปที่ปี่เซียะสีเขียวมรกต จะให้โกหกอย่างหน้าชื่นตาบานว่าไม่สวยก็ทำไม่ลง เธอพยักหน้าทั้งที่ยังทำปากยื่น “ก็สวยดีค่ะ”

“ทำไมทำหน้าไม่พอใจล่ะ?” ซ่งเฉินเชยคางเธอขึ้นถามด้วยความสงสัย