บทที่ 432 ผู้มีความสุขย่อมเป็นฝ่ายถอย

“ถ้าไม่เชื่อก็เชิญผู้เชี่ยวชาญมาตรวจสอบเถอะครับ” ซ่งเฉินลูบคลำจี้ปี่เซียะในมือ พลางปรายตามองชายสวมแว่นที่นั่งอยู่บนพื้นอย่างเย็นชา ในเมื่อบางคนพูดดีๆ ไม่ชอบ ชอบให้ใช้ไม้แข็ง ก็หวังว่าจะรับผลที่ตามมาไหวก็แล้วกัน

ไทยมุงรอบข้างเห็นท่าทีของซ่งเฉิน ใจก็เริ่มโอนเอียงไปทางเขา

“ป้าว่าพ่อหนุ่มคนนี้คงไม่ได้โม้หรอก จี้นั่นอาจจะราคาห้าล้านจริงๆ ก็ได้” คุณป้าผมดัดลอนกระซิบกระซาบกับเพื่อนสนิทวัยเดียวกัน

เพื่อนวัยดึกพยักหน้าเห็นด้วย “ฉันก็ว่าน่าจะของจริง ดูมาดพ่อหนุ่มคนนี้สิ ไม่เหมือนคนธรรมดาทั่วไปเลย ให้ความรู้สึกบอกไม่ถูก เหมือนกับลูกพี่ลูกน้องของสามีหลานสาวฉันเปี๊ยบ บ้านนั้นเขารวยมากนะ ขับรถหรูอยู่คฤหาสน์”

“งั้นผู้ชายที่นั่งอยู่บนพื้นนั่นก็จบเห่แล้วสิ กล้าไปแย่งจี้ราคาหลายล้านของเขา เมื่อกี้ฉันเห็นเขาโยนจี้ลงพื้นด้วย ไม่รู้กระแทกจนบิ่นไปหรือเปล่า” หญิงสาวที่ยืนอยู่หลังคุณป้าทั้งสองบ่นพึมพำ