บทที่ 438 แอบชอบนาย

อู๋ปินถูกสายตาของเพื่อนมองจนสะดุ้งโหยง รีบแก้ตัวพัลวัน "นายเจอเธอครั้งสุดท้ายตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ ตอนนี้เขาเข้ามหาวิทยาลัยไปตั้งนานแล้ว"

"อ้อ" หร่วนเทียนอี้ปรับสีหน้ากลับเป็นปกติ ค่อยยังชั่วหน่อย เขานึกว่าไอ้หมอนี่คิดจะเอาน้องสาวลูกพี่ลูกน้องที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะมาแนะนำให้เขาเสียอีก

"ในหัวนายคิดอะไรอยู่เนี่ย ภาพลักษณ์ฉันในใจนายมันเลวร้ายไร้มนุษยธรรมขนาดนั้นเลยหรือไง?" อู๋ปินถามกลับอย่างไม่ยอมความ

หร่วนเทียนอี้ไม่ได้ตอบ แต่สีหน้าของเขาเขียนไว้อย่างชัดเจนว่า: ใช่

"ไอ้เชี่ยเอ๊ย" อู๋ปินสบถออกมา มองหร่วนเทียนอี้ด้วยสายตาตัดพ้อ