บทที่ 451 ความกังวลของชิวเจียเหนียน

“ไม่หรอก หลานก็รู้นี่นา บอกน้าเล็กได้ไหมครับ เผื่อน้าเล็กจะช่วยหลานได้นะ” ซ่งเฉินพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

ชิวเจียเหนียนบีบนิ้วมือตัวเองอย่างลังเล เหมือนกำลังประเมินว่าน้าเล็กน่าเชื่อถือหรือไม่ “น้าเล็กครับ ถ้าผมบอกน้า น้าห้ามบอกแม่นะครับ”

“หลานลองเล่ามาให้ฟังก่อน ถ้าน้าเห็นว่าไม่จำเป็นต้องบอกแม่หลาน น้าจะไม่บอกแน่นอน” ซ่งเฉินไม่อยากโกหกเด็ก แต่ซ่งเจินที่เป็นแม่ก็มีสิทธิ์ที่จะได้รับรู้ปัญหาของลูก

ใจของชิวเจียเหนียนจดจ่ออยู่แต่กับเรื่องที่จะบอกน้าเล็ก จึงไม่ได้ทันสังเกตเงื่อนไขที่ซ่งเฉินพูด ได้ยินเพียงแค่ประโยคสุดท้ายที่ว่า ‘จะไม่บอกแน่นอน’

“น้าเล็กครับ แม่จะแต่งงานกับลุงเหอแล้วใช่ไหมครับ? ถ้าพวกเขาแต่งงานกัน ผมกับเยว่เยว่จะยังได้อยู่กับแม่ไหมครับ” ชิวเจียเหนียนมีสีหน้าสับสนและกังวล