บทที่ 452 หินหยกดิบล็อตใหม่

ลุงยงพักฟื้นมาเกือบหนึ่งเดือน ร่างกายแข็งแรงขึ้นมากแล้ว เพียงแต่ยังต้องดามเฝือกที่แขนไว้อีกสักระยะ

วันนี้ซ่งเฉินซื้ออาหารเสริมบำรุงร่างกายไปเยี่ยมลุงยง จึงได้รับทราบข่าวดีเรื่องหนึ่งจากปากของแก

“เสี่ยวซ่ง เธอยังอยากได้หินหยกดิบอยู่ไหม? สองวันก่อนเพื่อนสนิทฉันมาเยี่ยม เขาบอกว่าร้านฮั่นเป่าเซวียนนำเข้าหินล็อตใหม่มา ก้อนที่ใหญ่ที่สุดหนักตั้งสองตันแหน่ะ ถ้าเธอสนใจฉันจะพาไปดู” ลุงยงจิบไล้นมในถ้วยเคลือบพลางเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

ซ่งเฉินพยักหน้าโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด “สนใจแน่นอนครับ แต่ว่ามือของลุงยง...”

“เรื่องเล็กน่า ฉันดื่มนมผงที่เธอเอามาให้วันละแก้วทุกวัน รู้สึกร่างกายกระปี้กระเป่ามาก ไม่เห็นเหรอว่าช่วงนี้ฉันอ้วนท้วนสมบูรณ์ขึ้นตั้งเยอะ” ลุงยงวางถ้วยเคลือบในมือลง ยกมือที่เต็มไปด้วยริ้วรอยขึ้นลูบแก้มตัวเอง