บทที่ 476 นั่นมันอีกราคาหนึ่ง

“ประธานโจว นี่มันหมายความว่ายังไงครับ?” ซ่งเฉินไม่ได้ปรายตามองผู้หญิงคนนั้นแม้แต่นิดเดียว เขาขมวดคิ้วถามโจวหงกลับไป

โจวหงทำสีหน้าแบบรู้กัน ขยิบตาพลางแนะนำว่า “เธอชื่ออวี๋เจียว เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยมณฑล Y เจียวเจียวยังไม่รีบรินเหล้าให้เถ้าแก่ซ่งอีก ปรนนิบัติให้ดี ต้องทำให้เถ้าแก่ซ่งพอใจให้ได้นะ”

หญิงสาวข้างกายซ่งเฉิน หรือก็คืออวี๋เจียว แก้มแดงระเรื่อ ชำเลืองมองซ่งเฉินด้วยความขัดเขิน ยกแก้วเหล้าขึ้นจรดริมฝีปากเขา “เถ้าแก่ซ่ง ให้เจียวเจียวป้อนนะคะ~”

“ไม่ต้องครับ ผมดื่มเอง” ซ่งเฉินจับข้อมือเรียวบางของเธอไว้ ส่วนมืออีกข้างก็คว้าแก้วเหล้ามาถือเอง

อวี๋เจียวนึกไม่ถึงว่าเขาจะปฏิเสธ รอยแดงบนใบหน้าค่อยๆ จางหายไป แทนที่ด้วยความซีดเผือด