บทที่ 481 เงินปันผล

“รถคันนี้พ่อแม่หร่วนหร่วนซื้อให้ลูกเหรอ?” จางเยี่ยนชุนอึ้งไปพักใหญ่กว่าจะเอ่ยถามออกมา

ซ่งเฉินเหยียบคันเร่งแซงรถบีเอ็มดับเบิลยูสีขาวที่ขับอ้อยอิ่งอยู่ข้างหน้า แล้วพยักหน้า “ใช่ครับ ให้ตั้งแต่วันที่ผมกับหร่วนหร่วนไปจดทะเบียนสมรสกันแล้ว”

“ทำไมไม่เห็นลูกเคยเล่าให้ฟังเลย” ความตกตะลึงบนใบหน้าจางเยี่ยนชุนยังไม่จางหายไป พึมพำถามอย่างคนยังตั้งตัวไม่ติด

“บอกตอนนี้ก็เหมือนกันแหละครับ” ซ่งเฉินตอบด้วยน้ำเสียงปกติ ราวกับเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยที่ไม่ควรค่าแก่การพูดถึง

แต่ในความเป็นจริง ที่เขาไม่ได้บอกจางเยี่ยนชุนกับซ่งหย่งคังเป็นพิเศษ ก็เพราะกลัวพวกท่านจะกดดัน พ่อตาแม่ยายให้ของขวัญลูกเขยแพงขนาดนี้ แต่พ่อแม่เขาไม่ได้ให้อะไรหร่วนมู่ชิงเลย ผู้ใหญ่ทั้งสองอาจจะรู้สึกกระอักกระอ่วนใจได้