บทที่ 486 พาแฟนกลับบ้าน

“คุณน้าคะ เดี๋ยวก่อนค่ะ ยังไม่ได้เอาของขวัญเลย” ซุนฉงอวิ๋นหันไปมองหร่วนเทียนจวิน ส่งสัญญาณให้เขารีบไปหยิบของขวัญที่กระโปรงหลังรถ

ลั่วฉินซินตบหลังมือเธอเบาๆ “มาเยี่ยมก็ดีใจแล้ว จะเอาของขวัญอะไรมาอีก หนูเกรงใจกันเกินไปแล้วนะจ๊ะ”

“เป็นธรรมเนียมที่ควรทำค่ะ เพราะหนูเพิ่งมาเยี่ยมบ้านครั้งแรก มารยาทบางอย่างจะละเลยไม่ได้” ซุนฉงอวิ๋นตอบด้วยสีหน้าจริงจัง

ลั่วฉินซินยิ้มอย่างพึงพอใจ “ครั้งนี้ไม่เป็นไร แต่คราวหน้ามาห้ามเอาอะไรมาอีกนะ ไม่งั้นน้าจะโกรธจริงๆ ด้วย”

“ได้ค่ะ หนูเชื่อฟังคุณน้าค่ะ” ซุนฉงอวิ๋นยิ้มบางๆ