บทที่ 487 เธอเป็นฝ่ายตามจีบเขาเอง

จากเดิมที่เป็นครอบครัวห้าคน กลายเป็นครอบครัวเจ็ดคน แต่หร่วนเทียนอี้กลับรู้สึกทะแม่งชอบกล

เขามองพี่สาวกับพี่เขยที่กระซิบกระซาบกัน แล้วเหลือบมองพี่ใหญ่ที่คอยคีบกับข้าวให้ว่าที่พี่สะใภ้อย่างเอาใจใส่ สุดท้ายหันไปมองหัวโต๊ะที่พ่อกับแม่ผลัดกันคีบอาหารให้กัน

สรุปคือทั้งโต๊ะมีเขาเป็นหมาโสดอยู่ตัวเดียวสินะ!

หร่วนเทียนอี้เปลี่ยนความเศร้าเป็นพลังในการกิน ตักข้าวคำโตยัดเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ แต่เพราะกินเร็วเกินไปเลยสำลักเข้าจนได้

ลั่วฉินซินมองลูกชายคนเล็กด้วยความเป็นห่วง พลางขมวดคิ้วอย่างระอา “กินช้าๆ หน่อยสิลูก ใครไม่รู้จะนึกว่าที่บ้านอดอยากปากแห้ง”