บทที่ 110 พี่ต้องการผลงานใช่ไหม?

“ตกลงจ้ะ รบกวนเธอด้วยนะเสี่ยวเฟย” เย้าอวี้หวนรู้สึกเกรงใจ เธอรู้ดีว่าเพราะเธอแท้ๆ ถ้าไป๋อวิ๋นเฟยมาคนเดียวคงกลับถึงบ้านไปนานแล้ว เธอจึงไม่ลังเลที่จะตอบตกลง

“ขึ้นมาเลยครับ!” ไป๋อวิ๋นเฟยนั่งยองๆ ลงกับพื้น

เย้าอวี้หวนมองแผ่นหลังอันแข็งแกร่งของไป๋อวิ๋นเฟย ใบหน้าสวยแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย แต่ก็รีบโน้มตัวขึ้นขี่หลังเขา ทันทีที่ร่างกายสัมผัสกัน เธอสัมผัสได้ถึงไออุ่นอันร้อนผ่าวจากร่างกายชายหนุ่ม ซึ่งแผ่ซ่านเข้ามาอบอุ่นร่างกายที่เย็นเฉียบของเธอโดยตรง

เย้าอวี้หวนเป็นทายาทรุ่นเยาว์ของตระกูลเย้าแห่งเซินเฉิง เกิดมาในตระกูลมั่งคั่งร่ำรวย ได้รับการอบรมสั่งสอนให้รักนวลสงวนตัวตั้งแต่เล็ก จึงไม่เคยใกล้ชิดกับผู้ชายมากขนาดนี้มาก่อน ยามนี้ภูเขาคู่หน้าของเธอกดทับลงบนแผ่นหลังของไป๋อวิ๋นเฟยจนแนบสนิท แต่เธอไม่อาจเว้นระยะห่างได้ เพราะจะทำให้ไป๋อวิ๋นเฟยแบกเธอลำบากยิ่งขึ้น

กว่าจะเดินออกจากป่าต้องใช้เวลาอีกนาน ไป๋อวิ๋นเฟยแบกเธอเดินก็เหนื่อยพอแรงแล้ว เธอจะสร้างความลำบากให้เขาเพิ่มอีกไม่ได้