บทที่ 111 พวกเราออกมาแล้ว

เธอตัวคนเดียวในที่กันดารแห่งนี้ ไร้ญาติขาดมิตร มีเพียงไป๋อวิ๋นเฟยคนเดียวที่เสี่ยงชีวิตมาช่วยเธอครั้งแล้วครั้งเล่า

เพราะตระกูลเย้าได้กำชับเพื่อนฝูงและคนรู้จักไว้หมดแล้วว่าห้ามยื่นมือเข้าช่วยเหลือเธอ แม้แต่เพื่อนสนิทก็ยังตีตัวออกห่าง

ไม่นึกเลยว่าในที่ห่างไกลความเจริญแบบนี้ จะยังมีชายหนุ่มที่ไม่เกรงกลัวอำนาจ ยอมยื่นมือเข้าช่วยเหลือเธอ

ไป๋อวิ๋นเฟยฉลาดขนาดนี้ ย่อมรู้ดีว่าการช่วยเธอก็เท่ากับการประกาศตัวเป็นศัตรูกับตระกูลเย้า

“เสี่ยวเฟย เธอจะช่วยพี่จริงๆ เหรอ? ไม่กลัวมีเรื่องกับตระกูลเย้าเหรอ?” เย้าอวี้หวนถามเสียงแผ่ว กลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจกะทันหัน