บทที่ 114 เนตรวิญญาณรุ่นอัปเกรด

ไม่นานนัก ไป๋อวิ๋นเฟยก็รู้สึกว่าแหวนร้อนผ่าวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทันใดนั้น ในห้วงจิตสำนึกของเขา ก็เห็นแสงรัศมีสีเขียวเจิดจรัสพวยพุ่งออกมาจากแหวน ก่อตัวเป็นวงแหวนแห่งแสงเหนือศีรษะราวกับทูตสวรรค์ แม้แต่วิญญาณแม่ทัพยังต้องสั่นสะท้าน

วิญญาณตนนั้นไม่อาจทรงตัวอยู่ได้ ต้องทรุดตัวลงหมอบกราบโดยไม่รู้ตัว เพราะในเวลานี้เขารู้สึกได้ว่า เบื้องหน้าไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นดั่งเทพเจ้าผู้สูงส่ง

ชั่วพริบตา ลำแสงสีแดงสายหนึ่งพุ่งออกจากแหวน ทะลวงเข้าสู่ร่างกายของไป๋อวิ๋นเฟย ตรงเข้ากระแทกจิตวิญญาณอย่างจัง

ตามมาด้วยความรู้สึกร้อนวูบวาบในสมอง

ดวงตาทั้งสองข้างเจ็บปวดแสบร้อนราวกับมีคนเอาเหล็กแหลมมาทิ่มแทงจะควักลูกตาออก ไป๋อวิ๋นเฟยกัดฟันข่มความเจ็บปวดนั้นไว้อย่างสุดความสามารถ ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ ในที่สุดความเจ็บปวดก็มลายหายไป