บทที่ 124 ไอ้คนไร้ประโยชน์

“แฟนคนนี้ถึงขั้นทำร้ายร่างกายเลยเหรอคะ?!” ฟางเจ้าอวี้ยังไม่เข้าใจความหมายแฝงในตอนแรก

“แม่คะ เขาแต่งเรื่องไปเรื่อยเปื่อยน่ะค่ะ” ฟางเจี่ยอวี้ถลึงตาใส่ไป๋อวิ๋นเฟย แล้วรีบลากเขาเดินไปที่ห้องอาหารทันที

ผ่านไปไม่กี่วินาที ฟางเจ้าอวี้ก็ถึงบางอ้อ ใบหน้าพลันร้อนผ่าว มองไป๋อวิ๋นเฟยที่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อย่างนึกหมั่นไส้ในใจ ไอ้เด็กนี่ช่างกล้า ถึงกับกล้าเอาผู้ใหญ่มาล้อเล่น

ทั้งสามคนนั่งทานอาหารพูดคุยกันอย่างออกรส ไป๋อวิ๋นเฟยพบว่าฝีมือทำอาหารของฟางเจ้าอวี้นั้นยอดเยี่ยม รสชาติถูกปากจนเขาต้องเติมข้าวถึงสองชามใหญ่ ผักที่ใช้ทำอาหารก็เป็นผักจากฟาร์มของเขาเอง คงเพราะฟางเจ้าอวี้สนิทสนมกับโอวหยางเซิ่งเยว่ จึงได้รับผักเหล่านี้มาแบ่งปันก็เป็นเรื่องปกติ

ขณะที่ไป๋อวิ๋นเฟยและสองแม่ลูกกำลังทานอาหารกลางวันอย่างมีความสุข ที่บริษัทไนซ์ในเมืองฮวาซีกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด