บทที่ 138 ฉันกำลังเล่นเกมกับแกอยู่ไง

เขามีสถานะค่อนข้างสำคัญในบริษัท เพราะท้ายที่สุดแล้วใครจะได้งานทำก็ขึ้นอยู่กับเขา ดังนั้นปกติเขาจึงพูดจาไม่เกรงใจพนักงานคนอื่นๆ

“เสี่ยวเฟย คุณมาแล้ว!” เซียงอวี้รีบติดกระดุมเสื้ออย่างรวดเร็ว แล้ววิ่งไปหลบอยู่ด้านหลังไป๋อวิ๋นเฟย

ไป๋อวิ๋นเฟยมองเสื้อผ้าที่ยับยู่ยี่ของเซียงอวี้ และแพขนตาที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำตา ไฟโทสะก็ลุกโชนขึ้นทันที เขาก้าวเท้าเข้าไปหาชายคนนั้นแล้วถามเสียงเข้ม “คุณมาทำงานหรือมาทำเรื่องพรรค์นี้? บังคับลูกน้องผู้หญิงไม่สำเร็จ ก็เลยคิดจะใช้กำลังงั้นเหรอ?”

“เถ้าแก่ไป๋...” ผู้จัดการหลี่จำไป๋อวิ๋นเฟยได้ในที่สุด จึงพูดขึ้นด้วยความตื่นตระหนก

แม้ไป๋อวิ๋นเฟยจะไม่ค่อยเข้ามาที่บริษัท แต่เขาเป็นถึงเจ้าของ พนักงานส่วนใหญ่จึงจำเขาได้