บทที่ 137 อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามนะ

ไป๋อวิ๋นเฟยไม่สามารถขลุกอยู่ที่ฟาร์มได้ตลอดเวลา ดังนั้นเขาจึงกระจายอำนาจการบริหาร โดยมอบหมายให้ผู้จัดการเหล่านี้เป็นคนจัดการเรื่องราวต่างๆ

เดิมทีเขาตั้งใจจะมอบหมายงานให้คนใกล้ชิดที่ไว้ใจได้ เช่น ชิวจวี๋ หรือพ่อแม่ของเขา แต่ระดับการศึกษาของพวกท่านน้อยเกินไป อีกทั้งยังขาดประสบการณ์การทำงานจริง อย่างมากก็ทำได้แค่ทำไร่ไถนา หากให้มาบริหารบริษัทที่มีสินทรัพย์นับพันล้าน คงยากลำบากราวกับให้อ่านคัมภีร์สวรรค์

ช่วงนี้เมื่อเห็นเหล่ามืออาชีพที่จ้างมาบริหารจัดการบริษัทได้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย เขาก็รู้ทันทีว่านี่คือการตัดสินใจที่ชาญฉลาด อีกอย่างไป๋อวิ๋นเฟยก็รู้ดีว่าบริษัทใหญ่ๆ หลายแห่งก็นิยมจ้างผู้บริหารมืออาชีพมาดำเนินงานเช่นกัน

ไป๋อวิ๋นเฟยเดินเข้าตึกสำนักงานอย่างเงียบๆ อาคารสำนักงานนี้มีทั้งหมดหกชั้น แต่ละชั้นมีพนักงานประมาณห้าสิบคน

พนักงานจำนวนมากขนาดนี้ ไป๋อวิ๋นเฟยเคยเจอแค่ครั้งเดียว บางคนที่เป็นพนักงานใหม่เขาก็ไม่เคยเห็นหน้าด้วยซ้ำ เพราะคนเหล่านี้ล้วนรับสมัครมาจากตลาดแรงงาน