บทที่ 143 ฉันอยากไปเรียนหนังสือ

แม้จะช้า แต่ก็ยังถือว่าน่าอัศจรรย์มาก เพียงคืนเดียวก็เพิ่มอายุสมุนไพรได้หลายสิบปี ความเร็วระดับนี้คงมีเพียงหนึ่งเดียวในใต้หล้า

ตอนนี้ความเร็วในการสะสม น้ำทิพย์ เพิ่มขึ้นแล้ว โอกาสในการเพาะปลูกสมุนไพรก็ยิ่งมีมากขึ้น ดังนั้นไป๋อวิ๋นเฟยจึงไม่กังวลเลยสักนิด

ไป๋อวิ๋นเฟยหยดน้ำทิพย์ลงไปอีกครั้ง ก่อนจะปิดประตู และกำชับให้ เฟยเหมาทุ่ย เฝ้าประตูให้ดี

จากนั้นเขาก็ลงมือทำซุปบำรุงร่างกายสำหรับมื้อเช้าด้วยตัวเอง หลังจากทานเสร็จ ก็ตักซุปใส่กระติกเก็บความร้อนแล้วถือไปที่สำนักงาน

ช่วงนี้อาคารสำนักงานขาดแคลนคน ไป๋อวิ๋นเฟยจึงต้องไปช่วยจัดการงานเอกสารด้วยตัวเอง