บทที่ 142 ขอลาป่วยสักวัน

“จะทำอะไรน่ะ?” เซียงอวี้ถามเมื่อเห็นไป๋อวิ๋นเฟยหยิบเข็มเงินออกมา

ไป๋อวิ๋นเฟยตอบ “ไม่ต้องกลัวครับ พอดื่มยาแล้ว ผมต้องนวดและฝังเข็มให้ด้วย ยาถึงจะออกฤทธิ์ได้เต็มที่”

“นวดเหรอ? ต้องนวดตรงไหนบ้างจ๊ะ?” เซียงอวี้ถามยิ้มๆ

“นวดแค่ด้านหน้าก็พอครับ น้าถอดเสื้อผ้าชั้นนอกออกก่อนเถอะ” ไป๋อวิ๋นเฟยบอก

เซียงอวี้แอบชำเลืองมองไป๋อวิ๋นเฟยด้วยความเขินอาย แต่เนื่องจากเธอเคยผ่านการออกเรือนมาแล้ว จึงตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว ต่อหน้าไป๋อวิ๋นเฟย เธอไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบถอดเสื้อและกางเกงตัวนอกออก จนเหลือเพียงชุดชั้นในติดกาย