บทที่ 141 ต้องพิถีพิถันในการคัดคน

หลี่เสี่ยวตงฟังคำพูดของสวีฉางจวินแล้ว ถึงกับเข่าอ่อนจนแทบยืนไม่อยู่ คนอื่นๆ ก็กลัวจนหัวหด ไม่กล้าขยับตัวแม้แต่น้อย กลัวว่าจะโดนหางเลขไปด้วยถ้าสวีฉางจวินเห็นเข้าแล้วด่ากราด

“พวกแกก็เหมือนกัน! แทนที่จะห้ามปราม กลับไปบ้าจี้ตามมัน เก็บข้าวของแล้วไสหัวกลับบริษัทไปเดี๋ยวนี้ กลับไปแล้วเงินเดือนกับเกรดงานของพวกแกเตรียมถูกพิจารณาใหม่ได้เลย” สวีฉางจวินตวาดด้วยความโกรธจัด

ทุกคนในที่นั้นต่างนึกเสียใจอยู่ลึกๆ

ครั้งนี้พวกเขาทำเรื่องโง่เขลาตามหลี่เสี่ยวตงจริงๆ

พนักงานทุกคนในเครือสวีซื่อกรุ๊ปมีการแบ่งระดับชั้น ซึ่งเงินเดือนและสวัสดิการจะแตกต่างกันไปตามระดับ การพยายามเอาใจหลี่เสี่ยวตงกลับกลายเป็นการล่วงเกินขาใหญ่ ผลลัพธ์คือได้ไม่คุ้มเสีย เหมือนไก่ไม่ได้กินข้าวเปลือกแถมยังต้องเสียข้าวสาร