บทที่ 175 บงการซากศพ

“ไอ้เด็กเมื่อวานซืนเอ๊ย ผ่านไปไม่เท่าไหร่ แกกลายเป็นคนขี้ขลาดขนาดนี้ไปได้ยังไง” เหอเหล่าซานพูดด้วยความผิดหวัง “ในเมื่อแกอ้างถึงยอดคนละก็ นั่นไง ยอดคนตัวจริงมาถึงแล้ว ดูไว้ให้ดี”

สิ้นเสียงของเขา รถมายบัคคันหนึ่งก็มาจอดเทียบที่หน้าประตู

พนักงานต้อนรับรีบเปิดประตูรถ ชายคนหนึ่งที่มีบรรยากาศเยือกเย็นน่าขนลุกก้าวลงมา

ทันทีที่เขาลงจากรถ กลิ่นอายราวกับหลุดออกมาจากขุมนรกก็แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ

เมื่อชายคนนี้เดินเข้ามาในโถงพักผ่อน ทุกคนต่างสัมผัสได้ว่าอุณหภูมิลดฮวบลงกะทันหัน พร้อมกับกลิ่นอายความสยองขวัญที่ปกคลุมไปทั่ว เขาเป็นคนรูปร่างสูงชะลูด สวมหมวกทรงแหลมสูง ใส่รองเท้าบูทหนังยาวสีดำ ในนิ้วมืออันเรียววาวถือขลุ่ยกระดูกสีดำเล่มหนึ่ง เขาค่อยๆ ยกมันขึ้นจรดริมฝีปากแล้วเป่าเบาๆ เกิดเป็นเสียงแหลมสูงเสียดแทงแก้วหู