บทที่ 57 - วางแผนอนาคต และอุปกรณ์ใหม่!

เตียงในห้องรับรองนุ่มมาก ผ้าปูที่นอนผ้าไหมเนื้อละเอียดแนบชิดผิว ส่งกลิ่นหอมจางๆ แต่ความนุ่มนวลนี้ไม่เพียงพอที่จะทำให้กระดูกของจอนอ่อนยวบยาบได้ ด้วยความทนทานถึง 22 แต้ม เขาปลดปล่อยความเครียดที่สะสมมาตั้งแต่ทะลุมิติออกมาจนหมดสิ้น จนกระทั่งโรซาลินทนรับไม่ไหวจริงๆ เขาถึงยอมจบศึกอย่างเสียดาย ความรู้สึกที่มีคู่ขาให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่มันต่างออกไปจริงๆ คนละระดับกับความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนในชาติก่อน เป็นความสุขที่มาพร้อมความรู้สึกของผู้พิชิต โดยเฉพาะเมื่ออีกฝ่ายคือโรซาลิน ราชินีน้ำแข็งผู้เลอโฉม แต่จอนไม่ได้หลงระเริงไปกับความสุขทางกายจนลืมตัว แม้โรซาลินจะเป็นผู้ติดตามของเขาแล้ว แต่เขาไม่ได้คิดจะทำลายศักดิ์ศรีของเธอ เขามอบอิสระให้เธออย่างเต็มที่ภายในขอบเขตที่กำหนด เพราะเขาต้องการคนทำงาน ไม่ใช่เครื่องระบายอารมณ์ ความสุขชั่วครู่เป็นแค่สีสันของชีวิต

ดังนั้น หลังเสร็จกิจ เขาจึงให้โรซาลินกลับไปจัดการงานในสมาคมการค้าขุนนางให้เรียบร้อย และเตรียมการสำหรับแผนสร้างขุมกำลังส่วนตัวของเขาในอนาคต ใช่ หลังจากไตร่ตรองดูแล้ว จอนตัดสินใจสร้างองค์กรของตัวเอง สิ่งที่เขารู้มันล้ำยุคเกินไป ไม่เหมาะจะเปิดเผยให้ใครรู้ แม้แต่สมาคมการค้าขุนนางที่เริ่มไว้ใจกันได้ก็ยังไม่ควร เขาตั้งใจจะร่วมมือแบบหุ้นส่วน เขาจัดคนผลิตเอง แล้วยืมช่องทางของสมาคมในการซื้อวัตถุดิบและขายสินค้า แบบนี้กำไรอาจจะน้อยลงหน่อย แต่ตัดปัญหาจุกจิกไปได้เยอะ แน่นอนว่าแผนนี้ต้องการการควบคุมองค์กรที่เข้มแข็ง โชคดีที่เขาได้ผู้ติดตามที่มีประสบการณ์บริหารจัดการสูงและมีความภักดีเต็มร้อยมาช่วยแก้ปัญหา

"พันธสัญญาวิญญาณนี่ ของดีจริงๆ" จอนนอนแผ่บนเตียง ดูหน้าต่างระบบของตัวเอง ในหน้า [สังคม] มีแท็บย่อยเพิ่มขึ้นมา — [ผู้ติดตาม] ตอนนี้มีแค่คนเดียว

— [ชื่อ: โรซาลิน·เนวาน·ออสวอลด์] [ประเภทสัญญา: พันธสัญญาวิญญาณ (วิญญาณเป็นประกัน ไม่ทรยศตลอดกาล)] [เผ่าพันธุ์: มนุษย์ - ชาวฮาเวียร์เหนือ] [ค่าสถานะ: พละกำลัง 4, ความทนทาน 6, ความว่องไว 5, สติปัญญา 7, จิตวิญญาณ 7] [อาชีพ: ไม่มี] [อาชีพรอง: พ่อค้า LV.18] [พรสวรรค์: อดทน (เผ่าพันธุ์, อัตราเติบโตความทนทาน +5%), หัวไว (ความเร็วการทำงาน +10%), ผลกระทบสายเลือด·น้ำแข็ง (ความเข้ากันได้ธาตุน้ำแข็ง +5)] [สกิล: กิจการการค้า LV.8, บริหารองค์กร LV.8, คำนวณต้นทุน LV.7... คลิกเพื่อดูเพิ่มเติม] [ปูมหลัง: สมาชิกคนสุดท้ายของตระกูลออสวอลด์, ผู้จัดการสมาคมการค้าขุนนางแห่งมณฑลเฮอร์ตา สาขาไวท์เบิร์ช, ฉายา "ราชินีน้ำแข็ง"] —

นอกจาก "พันธสัญญาวิญญาณ" ที่การันตีความภักดี ข้อมูลของโรซาลินก็เหมือนผู้ติดตามทั่วไป ค่าสถานะเรียบง่าย ปูมหลังเรียบง่าย แต่นั่นไม่ได้แปลว่าเธอธรรมดา ตรงกันข้าม พรสวรรค์เธอดีมาก คนธรรมดาที่ยังไม่มีอาชีพ มีสติปัญญาและจิตวิญญาณตั้ง 7 แต้ม สูงกว่าค่าเฉลี่ยเห็นๆ! ตอนจอนยังไม่เป็นนักเวทฝึกหัด เขามีแค่ 5 กับ 6 เองนะ! พรสวรรค์ไม่ใช่ทุกอย่าง แต่ต้นทุนที่ดีกว่าย่อมทำให้เส้นทางราบรื่นกว่า!

ค่าสถานะพื้นฐานบวกกับพรสวรรค์ เส้นทางของโรซาลินชัดเจนมาก [อดทน] เป็นพรสวรรค์มาตรฐานชาวเหนือ [หัวไว] เป็นพรสวรรค์ NPC สายบริหาร ที่น่าสนใจคือ [ผลกระทบสายเลือด·น้ำแข็ง] บวกความเข้ากันได้ธาตุน้ำแข็ง 5 แต้ม นี่มันก้าวข้ามธรณีประตูคลาสขั้นสูงไปครึ่งตัวแล้ว! "โรซาลินเคยบอกว่าเดิมทีเธอผมดำตาสีฟ้าเหมือนฉัน แต่เปลี่ยนไปเพราะพิธีกรรมเมื่อสิบปีก่อน" "ผลกระทบระดับสายเลือด... เหมือนความสามารถของมอนสเตอร์ระดับสูงบางชนิด"

จอนนึกถึงดันเจี้ยน [เมืองร้างน้ำแข็ง] ที่เคยลง และข้อมูลที่ผู้เล่นเคยขุดคุ้ยเกี่ยวกับพายุหิมะนิรันดร์ในแคว้นดอกไม้น้ำแข็ง ก็ล็อกเป้าผู้ต้องสงสัยได้ทันที "[ปีกเงินพิฆาต · เอลเลียต] มังกรกึ่งเทพ คลาสขั้นสูง เลเวล 95 ที่เกือบจะแตะระดับจุติ ฝีมือมันแน่ๆ" "แบบนี้อาจใช้ระบบแนะนำการปั้นตัวละคร พาเธอเข้าสู่เส้นทาง [ซอเซอเรอร์สายเลือด] ได้ อนาคตพาไปราชวงศ์เกล็ดทมิฬ ลองเปลี่ยนเป็น [ซอเซอเรอร์โลหิตมังกร] ก็ไม่เลว" "ให้มีพลังป้องกันตัว ดีกว่าต้องคอยปกป้อง... รอเธอเคลียร์งานเสร็จ ค่อยจับเปลี่ยนอาชีพแล้วกัน..."

จดแผนไว้ในใจ จอนดีดตัวลุกจากเตียง ยืดเส้นยืดสาย ใส่เสื้อผ้า เดินไปที่ "โต๊ะทำงาน" ชั่วคราว เรื่องอนาคตค่อยว่ากัน ตอนนี้เอาเรื่องตรงหน้าก่อน หลังจากง่วนอยู่พักใหญ่ จอนก็ใช้วัสดุที่มีสร้างอุปกรณ์วิศวกรรมชิ้นแรกที่ใช้งานได้จริงสำเร็จ

[สร้างอุปกรณ์วิศวกรรมสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ทั่วไป 80 แต้ม] [ความชำนาญช่างฝีมือ +20]

— [ปลอกแขนเสริมแรง (ยอดเยี่ยม · แขน)] [พลังป้องกันแขน: 30] [พลังเหวี่ยง: 3-20] [ขับเคลื่อนด้วยพลังงานผลึก: ใช้พลังงานผลึกในการทำงาน ยิ่งใช้มาก แรงเสริมยิ่งเยอะ] [ความทนทาน: 40/40] "อัปเปอร์คัต! —— จากนักรบผู้กล้าที่ร่วงลงมาจากฟากฟ้า" —

หน้าตามันคล้ายเกราะแขนเหล็กของชุดเกราะเต็มยศ ครอบคลุมทั้งท่อนแขนล่างและครึ่งท่อนแขนบน ไม่รวมส่วนมือ มีข้อต่อกลไกที่ข้อมือและข้อศอก ช่องใส่แกนพลังงานผลึกอยู่ด้านในต้นแขน จอนสวมมันเข้ากับแขนขวา ลองขยับดู แล้วพยักหน้าพอใจ "ใช้ได้ เบากว่าที่คิด"

แน่นอนอยู่แล้ว เพราะแบบแปลนที่เขาใช้ คือรุ่นที่ตัดระบบขับเคลื่อนรุ่มร่ามออกไปแล้ว ซึ่งเป็นดีไซน์หลังจากยุคพลังงานผลึกเฟื่องฟู ในยุคนี้ พอพูดถึง "แขนกลเสริมแรง" คนจะนึกถึงเครื่องจักรเทอะทะ ดำๆ ตันๆ ที่ใช้ในเหมืองหรือท่าเรือ ใครจะไปคิดว่าในอนาคต มันจะกลายเป็นอุปกรณ์เสริมการต่อสู้ยอดฮิต? นี่แหละข้อจำกัดของยุคสมัย และจอนก้าวนำไปก้าวหนึ่งแล้ว หลังจากใส่แกนพลังงานผลึก เช็ควงจรว่าทำงานปกติ เขาก็ลุกขึ้น หมุนแขน ลองออกหมัดออกดาบกลางอากาศ แสงโลหะเย็นเยียบวูบวาบในห้องมืด กลไกขบกันเสียงดัง กริ๊กๆ ให้ความรู้สึก "เครื่องจักร" ที่เท่ระเบิด "รายละเอียดสมจริงแบบนี้ ในเกมเทียบไม่ติดเลยแฮะ..." จอนกำหมัดแน่น ถอนหายใจอย่างชื่นชม แล้วผลักประตูห้องรับรองออกไป ตามธรรมเนียมผู้เล่น ได้ของใหม่ ต้องหาที่ลองของ! "จำได้ว่า ในสมาคมมีสนามฝึกซ้อมอยู่ใช่ไหมนะ?"