ตอนที่ 80
บทที่ 81 - อาถรรพ์คร่าวิญญาณ ไร้สัจจะในหมู่โจร
minibunny · 4,289 ตัวอักษร
เทวะมนตร์ กับ อาถรรพ์มนตร์ ต่างกันแค่คำเดียว แต่เหมือนฟ้ากับเหว! อย่างแรกมาจากเทพเจ้า แม้กฎเกณฑ์จะเยอะและเรียกร้องศรัทธา แต่โดยพื้นฐานแล้วไม่เป็นอันตรายต่อผู้ใช้ ส่วนอย่างหลังมาจากตัวตนโบราณอันชั่วร้าย สิ่งอัปมงคลพวกนี้ไม่เคยหวงพลัง ขอแค่คุณมอบความโกลาหลให้มันมากพอ! ด้วยเหตุนี้ อาถรรพ์มนตร์จึงมักแสดงพลังที่เหนือสามัญสำนึกออกมาเสมอ!
พูดไม่ทันขาดคำ พวกภาคีเนตรโลหิตก็บุกถึงแนวหน้า คนที่มีหมอกขาวลอยออกจากตัวเพิ่งจะโผล่หน้าออกมาเป็นทัพหน้า! ทุกคนเห็นสภาพน่าสยดสยองของพวกมันชัดๆ — เนื้อตัวบิดเบี้ยวบวมเป่ง ดวงตาเหลือกลาน หมอกขาวไหลออกมาจากทวารทั้งเจ็ด (ตา หู จมูก ปาก) แค่เห็นก็ขนหัวลุก! เห็นท่าไม่ดี หัวหน้าหน่วยองครักษ์รีบสั่งการ "ขวานบิน เตรียม!"
"ครับ——!"
"ขว้าง!"
"ย๊าก!"
ทักษะการขว้างที่ฝึกฝนมาอย่างหนักถูกรีดออกมาใช้ในสถานการณ์คับขัน ขวานระลอกแรกสร้างผลงานได้น่าประทับใจ พวกตัวประหลาดหมอกขาวแนวหน้าโดนรุมปาขวานใส่จนเละเทะ เข้ามาใกล้ไม่ได้ ตอนนั้นเอง เทวะมนตร์ของจอยน่าก็ร่ายเสร็จพอดี แสงนวลตาสว่างวาบ ชำระล้างจิตใจทุกคนให้แจ่มใส พร้อมกันนั้น นักบวชสาวก็ตะโกนเตือน "ระวัง! นี่คือ [อาถรรพ์คร่าวิญญาณ]! อย่าให้หมอกขาวโดนตัวเด็ดขาด! ไม่งั้นจะ..."
"โฮก——!" ยังพูดไม่ทันจบ หนึ่งในตัวประหลาดที่ล้มไปแล้วก็กรีดร้อง ดีดตัวขึ้นมาจากพื้นด้วยท่าทางผิดมนุษย์ พุ่งเข้าใส่แนวป้องกันด้านข้าง! หมอกขาวรอบตัวมันกระจายออก เตรียมจะกลืนกินองครักษ์ตรงนั้น! ทันใดนั้น แสงสีดำวูบหนึ่งพุ่งทะลุหัวไอ้ตัวประหลาด ดัง ผัวะ! สมองถูกทำลาย ร่างบิดเบี้ยวหยุดเคลื่อนไหวทันที องครักษ์ที่รอดตายหวุดหวิดหันขวับไปมองที่มาของแสง จอนนั่นเอง เขาลดแขนลง พูดเสียงเย็น "อย่ามองฉัน มองศัตรู!"
"ครับ!"
เจอแบบนี้เข้าไป ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าศัตรูคราวนี้ตึงมือขนาดไหน ทุกคนตื่นตัวกันเต็มร้อย! หลังช่วยลูกน้องเสร็จ จอนเลิกสนใจแนวป้องกันด้านข้าง หันไปมองที่ไกลกว่าเดิม การโจมตีสองรอบล้มเหลว ภาคีเนตรโลหิตทิ้งศพไว้เกลื่อน ถ้าตัวระดับคลาสทางการที่ซ่อนอยู่ข้างหลังยังไม่ถอดใจ ก็ถึงเวลาต้องโผล่หัวแล้ว! "จะซ่อนอยู่ตรงไหนนะ..."
ขณะที่เขากำลังกวาดสายตาหาจุดซุ่มโจมตี เสียงร้องตกใจดังมาจากข้างหลัง! "ท่านอีวานส์! ระวัง!" จอนใจหายวาบ สัญชาตญาณบอกให้หันกลับไปมอง แต่สติยั้งไว้ทัน ศัตรูบุกจากข้างหลัง? อีวานส์กระจอกขนาดให้ใครรังแกง่ายๆ เหรอ? ตามหลักต้องเจาะทางเขามากกว่าไม่ใช่เหรอ? งั้นนี่อาจจะเป็นแผนล่อเสือออกจากถ้ำ!
ความคิดแล่นผ่านสมองชั่วพริบตา จอนกระชับดาบแน่น เกร็งกล้ามเนื้อ แสร้งทำเป็นหันกลับไปดูข้างหลังช้าๆ เหมือนตกหลุมพราง เสี้ยววินาทีต่อมา หูเขาจับเสียงฝีเท้าแผ่วเบาที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วท่ามกลางเสียงอึกทึก! "หึ? ลอบกัด!?" คนต่างถิ่นแค่นหัวเราะในใจ เปิดใช้ [ร่ายรำมังกรเพลิง] ทันที!
จังหวะที่ทำท่าจะหันหลังกลับ เขาหมุนตัวตวัดดาบสวนกลับ เปลวไฟลุกโชนลามจากแขนไปสู่ดาบ กวาดออกไปเป็นวงกว้างเหมือนมังกรสะบัดหาง! [มังกรสะบัดหาง]!
นักฆ่าที่พุ่งเข้ามาไม่นึกว่าจะเจอไม้นี้! ก่อนหน้านี้เห็นเจ้ายักษ์นี่ใช้สกิลสะท้อนดาเมจแต่ฆ่าใครไม่ตาย เลยประเมินว่าเป็นสายแทงค์ ไม่ใช่สายดาเมจ พวกมันเลยวางแผนให้เพื่อนไปล่อความสนใจ แล้วตัวเองจะอาศัยจังหวะนี้เสียบข้างหลัง แล้วพุ่งเข้าไปเชือดเรอาในรถ ที่ไหนได้ ไอ้บ้านี่ซ่อนเล็บ!? ไม่หลงกล แถมยังซ้อนแผนสวนกลับ!? ดูจากอานุภาพดาบและออร่าที่ร้อนแรงนี่ ไม่ใช่นักรบธรรมดาแล้ว! "ไอ้เจ้าเล่ห์!" นักฆ่ากัดฟันกรอด แต่หยุดตัวไม่ทัน ได้แต่ยกดาบคู่ขึ้นไขว้กันป้องกัน แล้วค่อยหาทางแก้เกม น่าเสียดาย เขาไม่มีทางรู้ว่าดาบของจอนหนักหน่วงแค่ไหน [มังกรสะบัดหาง] คือท่าที่เลียนแบบการฟาดหางของมังกร บวกกับจอนตั้งใจสวนกลับโดยใช้แรงเหวี่ยงจากการหมุนตัว ยิ่งเพิ่มความแรงขึ้นไปอีก! แถมยังมี [ร่ายรำมังกรเพลิง] สกิลระดับสมบูรณ์แบบที่คน 90% ในโลกนี้ไม่มีวันได้สัมผัส! ดาบฟาดผ่าน เปลวเพลิงคำราม! ไฟที่กระจัดกระจายรวมตัวกันเป็นหางมังกรขนาดมหึมา ฟาดเปรี้ยงเข้าใส่ร่างนักฆ่าเต็มรัก!
[-542 (คริติคอล! เจาะเกราะ! กระเด็น!) -45 (ความเสียหายไฟ)]! ดาบเดียว ดาเมจเกือบ 600! แรงปะทะมหาศาลซัดร่างนักฆ่าปลิวว่อนเหมือนลูกเบสบอล! มาเร็วแค่ไหน กลับไปเร็วกว่านั้น! ร่างเตี้ยๆ ลอยละลิ่วกระแทกเข้าไปในบ้านริมถนน ฝุ่นตลบ!
เพราะทุกคนมัวแต่สนใจทางอีวานส์ กว่าจะมีคนรู้ตัวว่าเกิดการปะทะรุนแรงที่หัวขบวน หางมังกรเพลิงของจอนก็จางหายไปแล้ว! เกือบจะพร้อมๆ กัน ทางฝั่งอีวานส์ก็เกิดเสียงระเบิดดังสนั่น! หัวหน้าฝ่ายความปลอดภัยยืนมั่นคงดุจหินผา ฟาดดาบสองมือลงพื้น คลื่นดาบสีเหลืองดินแหวกหิมะพุ่งออกไป! ท่าไม้ตายก้นหีบ [ดาบผ่าศิลา]! คลื่นดาบผ่าถนนแยก หิมะระเหยเป็นไอ แรงกระแทกซัดนักรบเกราะหนักตัวใหญ่ที่เป็นตัวล่อจนกระเด็นไปหลายเมตร นักรบคนนั้นกระอักเลือด ล้มลุกคลุกคลาน แล้วกลิ้งตัวหนีไปดื้อๆ ทิ้งเพื่อนเฉยเลย!
ตอนนี้ กำลังรบระดับอัศวินของศัตรูพ่ายแพ้หมดรูป ที่เหลือรอดก็ร้องโอดโอย ไม่มีใครจัดขบวนรบได้อีก แผนลอบสังหารพังไม่เป็นท่า!
แต่จอนและพรรคพวกยังไม่วางใจ ทั้งจอนและอีวานส์ไม่คิดจะไล่ตาม แต่สั่งให้ลูกน้องกระชับวงล้อม! ตัวอันตรายที่สุดยังไม่โผล่หัว! ผู้ใช้อาถรรพ์มนตร์คนนั้นซ่อนอยู่ที่ไหน! ขณะที่จอนและอีวานส์กวาดตามองถนนที่หิมะโปรยปรายอย่างตึงเครียด และบทสวดชำระล้างของจอยน่ากำลังคลุมร่างศพอาถรรพ์ที่บิดเบี้ยว... ความเปลี่ยนแปลงก็เกิดขึ้นกะทันหัน!
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น