บทที่ 101: น้ำมันพริกเน้นที่ความหอมเป็นหลัก!

“ซี๊ด… ซ่าาา…”

สองนาทีต่อมา หลี่อัง ก็ตักพริกไทย, อบเชย, โกฐหัวบัว และเครื่องเทศอื่น ๆ ออกจากน้ำมัน แล้วปิดไฟเพื่อให้น้ำมันพืชที่เต็มไปด้วยกลิ่นหอมของเครื่องเทศเย็นลงเอง

หลังจากนั้น หลี่อังก็เอาพริกแห้งจากมณฑลต้าเยี่ยนมาบดให้เป็นผงพริก

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพริกแห้งถูกตากแห้งและคั่วไว้ล่วงหน้าแล้ว หรือเพราะพริกแห้งนี้ไม่เผ็ดมากนัก ตอนที่หลี่อังบดพริก เขาก็ไม่ได้รู้สึกไม่สบายตาหรือจมูกเลย แต่กลับมีกลิ่นหอมของพริกที่เข้มข้นพุ่งเข้าจมูกของหลี่อัง

กลิ่นนี้ทำให้หลี่อังนึกถึงขนมที่เขาชอบกินตอนเด็ก ๆ