บทที่ 145: แค่ขาหมูหนึ่งชิ้น คุณคิดจะจัดเลี้ยงในครอบครัวเลยเหรอ?

“นี่มันเรื่องอะไรกัน…”

หลี่อัง ถอนหายใจ

เดิมทีเขาเช่าบ้านในชุมชนนี้เพื่อความสงบสุข แต่ไม่คิดเลยว่าในวันเดียวเขาก็จะกลายเป็น “เชฟเสี่ยวอัง” ของชุมชนไปแล้ว

เมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของทุกคน หลี่อังก็ส่ายหน้า แล้วพูดว่า “ถ้าทุกคนอยากกินขาหมูพะโล้จริง ๆ ผมก็จะลองทำนะครับ เพราะเราก็เป็นเพื่อนบ้านกัน…”

“แต่ผมมีกฎที่ต้องบอกให้ทุกคนรู้ก่อน ผมไม่รับจอง และก็ไม่ได้ทำอาหารทุกวัน มันขึ้นอยู่กับอารมณ์ของผมนะครับ ห้ามมารบกวนผมมากเกินไป… ถ้าใครมาหาเรื่องผม ก็อย่าโทษผมที่จะใส่ชื่อเขาไว้ในบัญชีดำ แล้วก็จะไม่ขายอาหารให้เขาอีก…”