บทที่ 146: ความไม่พอใจของผู้บังคับบัญชา นายมันไม่มีความคิดเลย!

“แม่ครับ! การบ้านอะไร…”

หลี่อัง กลืนน้ำลายลงคอไป แล้วก็แสร้งทำเป็นสับสน

โชคดีที่ หลี่เซี่ยงตง ไม่อยู่ เขาและแม่ยังมีโอกาสที่จะต่อรองกันได้

“การบ้านที่โรงเรียนสิ…” จางหย่าเหวิน ขมวดคิ้ว “อีกไม่นานก็จะเปิดเทอมแล้ว หนูยังไม่ได้ทำใช่ไหม… หรือจะให้แม่ช่วยสอน…” 

“ไม่ต้องหรอกครับแม่ ผมทำเสร็จแล้ว เหลืออีกนิดหน่อยเท่านั้นเอง เดี๋ยวผมจะกลับไปทำในห้อง…”