บทที่ 154 อย่าดูถูกพี่เด็กวัยแปดขวบเลย เขากำลังอยากจะเกษียณจริงๆ!

เหลือเวลาอีกสองวันก็จะเปิดเทอมแล้ว

ในช่วงสองวันที่ผ่านมา หลี่อังขยันเป็นพิเศษ เขาออกไปขายขาหมูพะโล้ในชุมชนทุกวัน

ในที่สุด ในช่วงหกโมงครึ่งของคืนก่อนวันเปิดเทอม หลี่อังก็ขายขาหมูพะโล้ชุดสุดท้ายหมด และหน้าจอก็มีข้อความจากระบบเด้งขึ้นมา

“ติ๊ง!”

“ชื่อเสียงของคุณในสถานที่ทำอาหาร [ชุมชนจงเฉิงซูย่วน] ได้รับการอัปเดตเป็น [โด่งดัง]”