บทที่ 214: แย่งหอยขมเพื่อรักษาหน้า ฉันนี่แหละที่มาต่อคิวเป็นคนแรก!

หลังจากที่ถูกเจ้าสุนัขสีเหลืองตัวเล็กปลุกจนตื่นแล้ว หลี่อังก็ไม่คิดที่จะนอนต่อแล้ว เขาจึงรีบไปที่ตลาดจื่อจินเหมินเพื่อซื้อหอยขมจากพี่กง

ว่าไปแล้วหลี่อังก็ได้เปรียบที่ซื้อหอยขมของพี่กงในราคาที่ถูกมาก ดังนั้นหลี่อังจึงซื้อบุหรี่ไปให้พี่กงหนึ่งซองเพื่อเป็นการขอบคุณ

พี่กงรู้สึกประทับใจมาก แล้วก็บอกว่าครั้งหน้าเขาจะเอาลูกอมอมยิ้มหนึ่งรถสามล้อมาให้หลี่อัง หลี่อังก็แค่ยิ้มแต่ไม่ได้จริงจังกับคำพูดของพี่กง

ครั้งนี้หลี่อังซื้อหอยขมมาเยอะมาก เขาจึงให้รปภ.เสี่ยวหลิวจัดการรถกระบะเพื่อขนหอยขมกลับบ้าน หอยขมนั้นเยอะมากจนล้นออกจากชั้นใต้ดิน หลี่อังจึงต้องเอาหอยขมส่วนที่เหลือใส่ในอ่างพลาสติกสีแดงขนาดใหญ่แล้วแช่ไว้ในน้ำเกลือ

อ่างพลาสติกสีแดงหลายใบที่เต็มไปด้วยหอยขมวางอยู่ทั่วสวน ซึ่งทำให้มีกลิ่นคาวเล็กๆ อบอวลไปทั่ว