บทที่ 215: “ท่านบรรพบุรุษสูงสุด” ออกโรงแล้ว! หอยขมนี้มีทรายเยอะไปหน่อยนะ…

“อาจารย์พี่ชายตัวน้อยครับ ผมขอหอยขมห้าที่ครับ…”

“ขอไม้จิ้มฟันหน่อยได้ไหมครับ…ผมอยากจะลองชิมดูที่นี่เลย!”

หลี่อังขอให้พี่เจิ้งและน้องโจวหลีกทางให้ แล้วคนที่ต่อคิวอยู่ข้างหลังก็สามารถเข้ามาซื้อของได้

ในเวลาไม่นาน หลี่อังก็ขายหอยขมผัดเผ็ดไปได้ยี่สิบกว่าที่ และก็มีคนมาขอไม้จิ้มฟันเพื่อลองชิมหอยขมด้วย

“เฮ้ย! กินหอยขมต้องใช้ไม้จิ้มฟันอะไรกัน!”