บทที่ 222: บะหมี่หยางชุนง่ายๆ ก็สามารถดึงดูดลูกค้าได้!

“เจ้าเด็กคนนี้ ตัวก็ไม่สูงเท่าไร แต่พูดจาไม่เบาเลยนะ…”

ปรมาจารย์ม่อเอ้อเยเหลือบมองหลี่อัง

“พ่อครับ ถ้าเทียบกับอายุของพี่ชายตัวน้อยแล้ว ตัวเขาก็ถือว่าสูงแล้วนะครับ”

ม่อห้าวหนานอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วเตือน

“แกเงียบไปเลย!”