บทที่ 102 คลื่นใต้น้ำในสวนอุตสาหกรรม (ตอนกลาง)

ขบวนรถหยุดที่หน้าโรงงานแห่งหนึ่งที่ดูมีอายุมาก

บนประตูเหล็กที่เต็มไปด้วยสนิมแขวนป้าย “โรงงานหงซิงแมชชีน” ตัวอักษรซีดจาง

เมื่อเทียบกับสองบริษัทก่อนหน้า ที่นี่ดูเงียบเหงาเป็นพิเศษ กระทั่งไม่มีกลุ่มคนมายืนรอต้อนรับที่หน้าประตู

“ท่านเลขาธิการหลิน นี่คือโรงงานหงซิงแมชชีนครับ” หลี่ กั๋วหัวลงจากรถ น้ำเสียงเจือความยินดีเล็กน้อย “โรงงานนี้...สถานการณ์ค่อนข้างพิเศษ เป็นการแปรรูปจากรัฐวิสาหกิจเก่า ผู้รับผิดชอบชื่อซุน ต้าซาน อารมณ์ค่อนข้างหัวดื้อ ผลประกอบการของโรงงานก็ไม่ค่อยดีนัก”

ทันทีที่พูดจบ ชายชราผมขาวโพลนยุ่งเหยิง สวมชุดทำงานสีฟ้าที่ซักจนซีดจาง ค่อยๆ เดินออกมาจากป้อมยาม ในมือถือแก้วเคลือบ