บทที่ 103 คลื่นใต้น้ำในสวนอุตสาหกรรม (ตอนปลาย)

หลังจากออกจากโรงงานหงซิงแมชชีน บรรยากาศในขบวนรถก็แตกต่างไปอย่างชัดเจน

ก่อนหน้านี้แม้การเดินทางจะแฝงไปด้วยการต่อสู้ แต่ภายนอกยังคงรักษามารยาทและระเบียบแบบแผนของทางราชการไว้ได้

การ “ยิงปืนใหญ่” ของซุน ต้าซาน ที่ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม เปรียบดั่งก้อนหินขนาดยักษ์ที่ทิ้งลงในบ่อที่ดูสงบ ไม่เพียงแต่ทำให้สถานการณ์ปั่นป่วน แต่ยังทำให้กองกำลังต่างๆ ที่ซุ่มซ่อนอยู่ใต้น้ำต้องปรับท่าทีใหม่

หลี่ กั๋วหัวสีหน้ามืดครึ้ม นั่งอยู่ในรถอย่างเงียบๆ ใช้นิ้วเคาะขอบหน้าต่างด้วยความหงุดหงิด

คำกล่าวหาของซุนต้าเผ่าเกี่ยวกับที่ดินและเส้นสาย แม้จะถูกเขาตำหนิว่าเป็น “เรื่องเหลวไหล” แต่ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าได้ฝังเมล็ดพันธุ์แห่งความสงสัยไว้ในใจเลขาธิการคนใหม่แล้ว