บทที่ 153 เสาหลักต้านกระแสน้ำ

ฝนเทลงมาราวกับฟ้ารั่ว ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพัก ตัวอำเภอชิงไถกลายเป็นเมืองบาดาล ในเขตเมืองเก่าน้ำท่วมลึกถึงระดับหน้าอกของผู้ใหญ่แล้ว

แม้ศูนย์บัญชาการฉุกเฉินจะสามารถควบคุมภาพรวมได้ แต่หลินเฟิงทราบดีว่าในสถานการณ์สุดขั้วเช่นนี้ แนวหน้าต้องการเสาหลักทางจิตใจมากกว่า

เขามอบหมายงานประสานงานประจำวันของศูนย์บัญชาการให้โจว เหว่ยรับผิดชอบ ส่วนตนเองตัดสินใจอย่างเด็ดขาดที่จะลงลึกสู่แนวหน้าที่มีสถานการณ์อันตรายที่สุด

“ท่านเลขาธิการครับ อันตรายเกินไปแล้ว! สภาพถนนในเขตเมืองเก่าซับซ้อน ใต้น้ำมีสถานการณ์อะไรบ้างก็ไม่รู้ ท่านนั่งบัญชาการอยู่ที่ศูนย์เถอะครับ!” โจว เหว่ยรีบห้ามปราม

“นั่งอยู่ตรงนี้ ไม่ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือของชาวบ้านหรอก และก็มองไม่เห็นสถานการณ์จริงด้วย!” หลินเฟิงสวมเสื้อชูชีพสีส้มพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ไม่อาจโต้แย้งได้ “เวลานี้ ผู้นำอยู่ที่ไหน ความเชื่อมั่นก็อยู่ที่นั่น! ตามผมมา!”