ตอนที่ 63
บทที่ 63 วางแผนกลยุทธ์
minibunny · 8,095 ตัวอักษร
วันประชุมคณะกรรมการประจำพรรคใกล้เข้ามาทุกที หลินเฟิงทราบดีว่าเพียงแค่ความมุ่งมั่นและแนวคิดเชิงยุทธศาสตร์นั้นไม่เพียงพอที่จะสร้างความประทับใจให้กับกรรมการประจำพรรคทุกคนได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเลขาธิการคณะกรรมการพรรคมณฑล เจิ้ง กั๋วเทา ที่ท่าทียังไม่ชัดเจน
เขาต้องนำเสนอแผนการที่สามารถปฏิบัติได้จริงยิ่งขึ้น และแย่งชิงการสนับสนุนจากบุคคลสำคัญให้ได้
หลินเฟิงได้เรียกประชุมกำลังคนที่เก่งกาจที่สุดของตนเอง และยังได้ยืมตัวผู้เชี่ยวชาญจากสำนักงานสถิติมณฑลและสถาบันวิจัยของคณะกรรมการพัฒนาและปฏิรูปมาจัดตั้งคณะทำงานย่อยเพื่อลงรายละเอียดแผนการขึ้นมา
ภารกิจของพวกเขามีเพียงอย่างเดียว
คือการใช้ข้อมูลที่ไม่อาจโต้แย้งได้และการอนุมานที่รัดกุมเพื่อทำให้พิมพ์เขียวอันยิ่งใหญ่ของ “ดิจิทัลแวลลีย์” กลายเป็นความจริง
“อย่าพูดถึงแนวคิดที่ว่างเปล่า” หลินเฟิงเน้นย้ำในการประชุมจัดตั้งคณะทำงาน “พวกเราต้องคำนวณบัญชีสองสามอย่างให้ชัดเจน บัญชีแรก บัญชีผลกระทบทางการคลังแบบไดนามิก ไม่เพียงแต่จะต้องคำนวณว่าจะลดหย่อนภาษีไปเท่าไหร่ แต่ยังต้องคำนวณถึงแหล่งภาษีใหม่ที่เกิดจากการรวมตัวของอุตสาหกรรม มูลค่าที่ดินที่เพิ่มขึ้น การกระตุ้นการบริโภค และผลประโยชน์ทางการคลังจากการเติบโตของการจ้างงานในระยะยาว”
“บัญชีที่สอง บัญชีผลกระทบจากการดึงดูดบุคลากร บุคลากรระดับสูงคนหนึ่งเมื่อมาตั้งรกรากจะสามารถกระตุ้นการบริโภคได้เท่าไหร่ จะสามารถสร้างโอกาสทางนวัตกรรมที่อาจเกิดขึ้นได้เท่าไหร่ คุณค่าทางเครือข่ายสังคมของเขาจะประเมินเป็นปริมาณได้อย่างไร”
“บัญชีที่สาม บัญชีความเสี่ยงที่ควบคุมได้ ขอบเขตความปลอดภัยของการเปิดข้อมูลอยู่ที่ไหน เจาะจงถึงระดับไหน ประเภทไหนของข้อมูลที่สามารถเปิดเผยอย่างจำกัดได้ เทคโนโลยีและระบบการกำกับดูแลจะสร้างขึ้นมาพร้อมกันได้อย่างไร”
ในห้องทำงานสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ เสียงเคาะแป้นพิมพ์และเสียงหารือที่ลดต่ำลงดังต่อเนื่องไปจนดึกดื่น
แผนการที่เดิมทีเต็มไปด้วยสีสันของอุดมคติกำลังถูกเติมเต็มด้วยข้อมูลที่เป็นกลางและเยือกเย็นจำนวนมากรวมถึงการวิเคราะห์แบบจำลอง
สิ่งที่หลินเฟิงต้องการคือ เมื่อมีคนตั้งคำถามถึง “การสูญเสียทางการคลัง” อีกครั้ง เขาก็สามารถนำเสนอรายงานคาดการณ์การเติบโตของรายได้ทางการคลังโดยรวมในอีกห้าปีข้างหน้าออกมาได้ทันที
เมื่อมีคนกังวลเรื่อง “ความเสี่ยง” เขาก็สามารถนำเสนอร่างมาตรการการจัดการความปลอดภัยของข้อมูลแบบแบ่งระดับและประเภทอย่างละเอียดออกมาได้
ในขณะที่กำลังลงรายละเอียดแผนการ หลินเฟิงก็เริ่ม “การเดินทางเข้าพบ” ของเขา
คนแรกที่เขาเข้าพบคือผู้ว่าการมณฑล หลี่ เหวยหมิน
ท่านผู้ว่าหลี่ให้การสนับสนุนการพัฒนาเศรษฐกิจมาโดยตลอด แต่ก็มีความอ่อนไหวต่อความเสี่ยงทางการคลังเช่นกัน
ในห้องทำงานของหลี่ เหวยหมิน หลินเฟิงไม่ได้เน้นย้ำถึงอนาคตที่สวยงามของดิจิทัลแวลลีย์มากเกินไป แต่กลับกางแผนวิเคราะห์ผลกระทบทางการคลังเบื้องต้นและแผนการควบคุมความเสี่ยงออกมาโดยตรง
“ท่านผู้ว่าหลี่ นี่คือแบบจำลองความสมดุลทางการคลังแบบไดนามิกที่พวกเราคำนวณเบื้องต้น ท่านดูสิครับ แม้ว่าในช่วงสามปีแรกพวกเราจะมีการลดหย่อนภาษีท้องถิ่นอยู่บ้าง แต่ด้วยส่วนเกินราคาจากการขายที่ดิน การเติบโตของภาษีธุรกิจในอุตสาหกรรมการก่อสร้าง และการเติบโตของภาษีมูลค่าเพิ่มที่มาจากการบริโภคของบุคลากรระดับสูง ก็สามารถครอบคลุมได้โดยพื้นฐาน”
“ตั้งแต่ปีที่สี่เป็นต้นไป เมื่อบริษัทเข้าสู่ช่วงลดหย่อนครึ่งหนึ่งและผลกระทบจากขนาดเศรษฐกิจโดยรวมปรากฏให้เห็น รายได้สุทธิทางการคลังจะกลับมาเป็นบวก และอัตราการเติบโตจะเร่งตัวขึ้นทุกปี”
หลินเฟิงชี้ไปที่แผนภูมิแล้วอธิบายอย่างเป็นขั้นเป็นตอน
หลี่ เหวยหมินสวมแว่นสายตายาวมองดูรายงานอย่างละเอียด พลางหยิบยกคำถามเกี่ยวกับสมมติฐานข้อมูลสำคัญและความเสี่ยงบางอย่างขึ้นมาเป็นครั้งคราว
หลินเฟิงตอบคำถามทีละข้ออย่างเตรียมพร้อม
“ดูเหมือนว่าพวกท่านจะลงแรงไปไม่น้อยเลย”
หลี่ เหวยหมินถอดแว่นตาออกในที่สุด น้ำเสียงอ่อนลงไม่น้อย “แนวคิดถูกต้องแล้ว จะมองปัญหาแบบหยุดนิ่งไม่ได้ แต่ว่าหลินเฟิง แบบจำลองนี้ตั้งอยู่บนพื้นฐานการคาดการณ์ของพวกท่าน ความเป็นจริงมักจะมีความคลาดเคลื่อน”
“โดยเฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับการนำทุนจากภาคเอกชนเข้ามา ต้องมีแผนการที่เป็นรูปธรรมและปฏิบัติได้จริง จะฝากความหวังไว้กับตลาดทั้งหมดไม่ได้”
“เข้าใจครับ ท่านผู้ว่า พวกเรากำลังจัดทำแผนการ PPP และมาตรการบริหารจัดการกองทุนชี้นำอุตสาหกรรมที่เจาะจง เพื่อให้แน่ใจว่าการลงทุนของรัฐบาลจะทำหน้าที่เป็น ‘ตัวกระตุ้น’ ไม่ใช่การรับผิดชอบทั้งหมด”
หลินเฟิงรู้ว่าด่านของผู้ว่าหลี่ถือว่าผ่านไปได้ในเบื้องต้นแล้ว
อย่างน้อยท่านก็ยินดีที่จะนำแผนการไปหารือในที่ประชุมคณะกรรมการประจำพรรค ไม่ใช่ปฏิเสธโดยตรง
ตัวแปรที่ใหญ่ที่สุดยังคงเป็นเลขาธิการคณะกรรมการพรรคมณฑล เจิ้ง กั๋วเทา
ท่านเลขาธิการเจิ้งถูกส่งตัวมาจากกระทรวงส่วนกลาง มีวิสัยทัศน์กว้างไกล แต่ก็ให้ความสำคัญกับผลกระทบโดยรวมของนโยบายและความมั่นคงทางการเมืองมากยิ่งขึ้น
หลินเฟิงเลือกที่จะนัดหมายเวลาเข้าพบในบ่ายวันศุกร์วันหนึ่ง
ในห้องทำงานที่เรียบง่ายแต่เคร่งขรึมของเจิ้ง กั๋วเทา การรายงานของหลินเฟิงเน้นไปที่ระดับยุทธศาสตร์มากยิ่งขึ้น
“ท่านเลขาธิการเจิ้ง ‘จงโจวดิจิทัลแวลลีย์’ ไม่ใช่แค่สวนอุตสาหกรรม ผมยินดีที่จะมองว่ามันเป็นแปลงทดลอง ‘นวัตกรรมเชิงสถาบัน’ ของมณฑลจงโจวในช่วงเปลี่ยนผ่านทางเศรษฐกิจมากกว่า”
หลินเฟิงเปิดประเด็นโดยตรง “นโยบายภาษี นโยบายบุคลากร และนโยบายการเปิดข้อมูลที่พวกเรากำลังทดลองอยู่ที่นี่ ความหมายของมันเกินกว่าตัวสวนอุตสาหกรรมเองอยู่มาก หากประสบความสำเร็จ ประสบการณ์เหล่านี้สามารถค่อยๆ ขยายผลไปทั่วทั้งมณฑล ช่วยให้พวกเราสร้างระบบการปกครองและสภาพแวดล้อมทางธุรกิจที่ปรับให้เข้ากับยุคเศรษฐกิจดิจิทัลได้”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง สังเกตสีหน้าของเจิ้ง กั๋วเทา แล้วกล่าวต่อไป “อีกด้านหนึ่ง นี่ก็เป็นสัญญาณที่แข็งแกร่ง แสดงให้โลกภายนอกเห็นว่าจงโจวไม่ยอมที่จะเป็นมณฑลในแผ่นดินตอนในที่เอาแต่ตามหลังอีกต่อไป พวกเรามีความมุ่งมั่นและมีความสามารถที่จะแย่งชิงพื้นที่ในแวดวงอุตสาหกรรมเกิดใหม่ที่เป็นตัวแทนของอนาคต”
“สิ่งนี้มีคุณค่าที่ประเมินค่ามิได้ในการยกระดับภาพลักษณ์ของจงโจว ดึงดูดความสนใจและทรัพยากรในระดับที่กว้างขวางยิ่งขึ้น”
เจิ้ง กั๋วเทานั่งฟังอย่างเงียบๆ ตลอดเวลา นิ้วมือเคาะโต๊ะเบาๆ โดยไม่รู้ตัว นี่เป็นนิสัยของท่านเวลาครุ่นคิด
“สหายหลินเฟิง” ผ่านไปนาน เจิ้ง กั๋วเทาจึงค่อยๆ เอ่ยขึ้น เสียงสุขุม “ความทะเยอทะยานของท่านนี้ ผมชื่นชมมาก จงโจวต้องการมาตรการที่บุกเบิกบางอย่างเพื่อทลายสภาพจนตรอกในการพัฒนาจริงๆ”
ท่านเปลี่ยนเรื่อง “แต่ท่านก็ทราบดีว่าแผนการนี้มีข้อโต้แย้งอย่างมาก ความกังวลของผู้เฒ่าหม่าและเจ้าหน้าที่อาวุโสท่านอื่นๆ ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีเหตุผล การก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคงคือแนวทางหลักในการทำงานของพวกเรา”
ในใจของหลินเฟิงเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย
“แต่ว่า” เจิ้ง กั๋วเทากล่าวต่อไป “‘การก้าวไปข้างหน้า’ ก็คือรากฐานของ ‘ความมั่นคง’ การไม่รุกไปข้างหน้า การหยุดนิ่งอยู่กับที่ กลับเป็นความไม่มั่นคงที่ใหญ่ที่สุด”
ท่านลุกขึ้นยืน เดินไปที่ริมหน้าต่าง มองออกไปข้างนอก “ในการประชุมคณะกรรมการประจำพรรค ย่อมต้องมีการถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อนแน่นอน ท่านต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุด ตอบคำถามของสหายทุกคนให้ดี”
“โดยเฉพาะประเด็นเรื่องความเสี่ยงทางการคลัง ความปลอดภัยของข้อมูล และคำถามเกี่ยวกับความเท่าเทียมทางสังคมที่อาจเกิดขึ้น — เหตุใดจึงต้องนำทรัพยากรคุณภาพดีจำนวนมากขนาดนี้ไปลงทุนกระจุกตัวอยู่ในบริษัทและบุคลากรเพียงไม่กี่ราย?”
หลินเฟิงตอบกลับทันที “ท่านเลขาธิการครับ ประเด็นเหล่านี้พวกเราได้เตรียมแผนรับมือไว้เรียบร้อยแล้ว การลงทุนที่ดูเหมือนจะกระจุกตัวนั้น แท้จริงแล้วก็เพื่อสร้างแรงกระเพื่อมทางเศรษฐกิจและผลลัพธ์เชิงสาธิตให้เกิดขึ้นก่อน เพื่อให้ในระยะยาวสามารถขับเคลื่อนการพัฒนาของทั้งมณฑลได้อย่างมีประสิทธิภาพครับ”
“พวกเราจะสร้างกลไกการเข้าและออกที่เข้มงวด เพื่อให้แน่ใจว่าผลประโยชน์เชิงนโยบายจะตกไปถึงผู้ที่มีศักยภาพและสามารถสร้างสรรค์นวัตกรรมได้อย่างแท้จริง”
เจิ้ง กั๋วเทาหันกลับมา สายตาคมกริบมองมาที่หลินเฟิง “ดี เมื่อท่านมีความมุ่งมั่นนี้และมีการพิจารณาที่ค่อนข้างรอบด้านแล้ว ในการประชุมคณะกรรมการประจำพรรค ก็จงกล่าวแสดงความคิดเห็นของท่านอย่างกล้าหาญ”
“จำไว้ การโน้มน้าวเพื่อนร่วมงานของท่าน ไม่ใช่แค่ต้องอาศัยข้อมูล แต่ยังต้องอาศัยความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าในอนาคตของท่านด้วย”
ประโยคนี้ทำให้ในใจของหลินเฟิงมั่นคงขึ้น
เขาทราบดีว่าแม้ท่านเลขาธิการเจิ้งจะไม่ได้แสดงการสนับสนุนอย่างชัดเจน แต่อย่างน้อยก็ได้ให้โอกาสเขาได้โต้แย้งอย่างยุติธรรม และยังบอกเป็นนัยถึงการยอมรับในระดับหนึ่ง
คืนก่อนการประชุมคณะกรรมการประจำพรรค หลินเฟิงอยู่ในห้องทำงานเพียงลำพัง ตรวจสอบแผนการที่หล่อหลอมจากความทุ่มเทนับไม่ถ้วนฉบับนั้นอีกครั้ง
บนโต๊ะคือกองเอกสารประกอบที่หนาเตอะและแผนรับมือคำถามและคำตอบที่อาจจะเกิดขึ้นต่างๆ
แสงไฟนีออนของเมืองนอกหน้าต่างสะท้อนลงบนใบหน้าที่อ่อนเยาว์ของเขา วาดเป็นเงาของความเหนื่อยล้า แต่ก็มีความแน่วแน่มากกว่า
โทรศัพท์ดังขึ้น เป็นข้อความจากแม่ “ลูกเอ๋ย อย่าหักโหมเกินไป ดูแลสุขภาพด้วย พ่อของลูกบอกว่าเมื่อตัดสินใจแล้วก็จงตั้งใจทำให้ดี”
คำพูดที่เรียบง่ายกลับให้ความอบอุ่นและการสนับสนุนที่จริงใจที่สุดแก่เขา
เขาไม่ได้แต่งงาน พลังงานทั้งหมดทุ่มเทให้กับงาน ความคาดหวังและความเข้าใจของครอบครัวคือเสาหลักทางจิตใจที่สำคัญของเขา
เขาเดินไปที่ริมหน้าต่าง มองไปยังพื้นที่ที่วางแผนไว้สำหรับ “ดิจิทัลแวลลีย์”
เขาทราบดีว่าการประชุมคณะกรรมการประจำพรรคในวันพรุ่งนี้ไม่เพียงแต่จะเกี่ยวข้องกับชะตากรรมของโครงการหนึ่ง แต่ในระดับหนึ่งยังเป็นการทดสอบความสามารถและความกล้าหาญส่วนตัวของเขาครั้งสำคัญอีกด้วย
พิมพ์เขียวเริ่มคลี่คลาย ฟ้าคำรามกึกก้องแล้ว ต่อไปเขาต้องเผชิญกับพายุฝนที่จะตามมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ใช้ความสามารถเพื่อพิสูจน์ตนเอง เพื่อแย่งชิงอนาคตที่สดใสหลังพายุสงบ
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น