บทที่ 74 การพบปะที่หยุนชี๋จู๋จิ้ง

การลงพื้นที่สำรวจตามที่อาลีตกลงไว้ถูกกำหนดขึ้นในสามวันถัดไป แต่ในคืนก่อนที่ทีมส่งเสริมการลงทุนจะเตรียมเดินทางกลับ หลินเฟิงได้รับโทรศัพท์ที่ไม่คาดคิด

"ท่านผู้อำนวยการหลิน ผมผู้ช่วยของหม่าอวิ๋นครับ อาจารย์หม่าว่างในเช้าวันพรุ่งนี้ อยากจะเชิญท่านไปดื่มชาที่หยุนชี๋จู๋จิ้ง ไม่ทราบว่าท่านสะดวกหรือไม่"

คำเชิญนี้ทำให้หลินเฟิงประหลาดใจเล็กน้อย แต่เขาก็สงบสติแล้วตอบกลับ "ขอบคุณมากครับ ผมจะไปถึงตามเวลานัดหมายแน่นอน"

หลังจากวางสาย เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วโทรศัพท์ไปยังห้องพักของกู้ ชิงอิ๋ง "เช้าวันพรุ่งนี้คุณหม่าอวิ๋นจะนัดผมพบ คุณคุ้นเคยกับอาลีเป็นอย่างดี จะรบกวนไปกับผมด้วยได้ไหมครับ"

ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง "ได้ค่ะ"

ห้องชาที่หยุนชี๋จู๋จิ้งซ่อนตัวอยู่ลึกเข้าไปในป่าไผ่ หม่าอวิ๋นมาถึงก่อนเวลาสองสามนาที กำลังชงชากังฟูอย่างสบายอารมณ์

เมื่อเห็นหลินเฟิงทั้งสองคนมาถึง เขาก็ลุกขึ้นต้อนรับ สายตาหยุดอยู่ที่กู้ ชิงอิ๋งครู่หนึ่ง แล้วเผยรอยยิ้มที่มีความหมายออกมา

"ท่านผู้อำนวยการหลิน ไม่ได้เจอกันนานเลย" หม่าอวิ๋นจับมืออย่างหนักแน่น "ท่านนี้คงจะเป็นคุณกู้ ผู้บริหารจากหลงเถิงใช่ไหมครับ ลูกสาวของท่านประธานกู้ ผมเคยพบพ่อของท่านในงานสัมมนาผู้ประกอบการครั้งหนึ่ง"

หลังจากทักทายและนั่งลงแล้ว หม่าอวิ๋นก็รินชาให้ทั้งสองคนด้วยตนเอง "นี่คือชาหลงจิ่งทะเลสาบซีหู เกรดพิเศษก่อนฤดูชิงหมิง ท่านผู้อำนวยการหลินลองชิมดูครับ"

หลังจากจิบชาไปสามรอบ หม่าอวิ๋นก็กล่าวขึ้นอย่างดูไม่ใส่ใจ "พูดถึงเรื่องนี้ ในช่วงที่อาลีเผชิญกับความยากลำบากที่สุดในยุคแรกๆ เคยได้รับเงินลงทุนลึกลับจากฮ่องกงมาก่อน ไม่นานหลังจากนั้นถึงได้รู้ว่าเบื้องหลังกองทุนนั้นมีคนหนุ่มคนหนึ่งเป็นผู้กุมบังเหียน"

มือที่ถือถ้วยชาของหลินเฟิงนิ่งสงบราวกับหินผา "ตลาดทุนย่อมมีสายตาที่มองเห็นเพชรในตมเสมอ"

หม่าอวิ๋นหัวเราะเบาๆ "บังเอิญกว่านั้นคือ ประมาณช่วงเวลาเดียวกัน ปัญหาเชิงนโยบายที่เราพบในเยียนจิงก็มีเจ้าหน้าที่หนุ่มคนหนึ่งจากคณะกรรมการวางแผนเป็นผู้ช่วยประสานงาน คนนั้นแซ่หลิน ได้ยินว่าภายหลังไปทำงานที่ท้องถิ่น"

เสียงไผ่สั่นไหวหอบกลิ่นชาหอมกรุ่น กู้ ชิงอิ๋งนั่งอยู่ข้างๆ รับรู้ถึงการประลองปัญญาในคำพูดอย่างเฉียบคม

"อาจารย์หม่าความจำดีจริงๆ ครับ" หลินเฟิงยิ้มเล็กน้อย "แต่ตอนนี้ ผมเป็นตัวแทนของมณฑลจงโจวมาพูดคุยเรื่องความร่วมมือ"

"แน่นอนครับ แน่นอน" หม่าอวิ๋นรินชาให้ทั้งสองคนต่อ "ผมถึงต้องให้ความสำคัญมากเป็นพิเศษ ก็ใครจะคิดว่าผู้ควบคุมที่แท้จริงของ 'ฉี่หมิงแคปปิตอล' และดาวรุ่งแห่งคณะกรรมการวางแผนในอดีต จะลงมาด้วยตนเองขนาดนี้ โครงการของจงโจวต้องไม่ธรรมดาแน่"

ถ้วยชาในมือกู้ ชิงอิ๋งสั่นเล็กน้อย เธอแม้จะรู้ว่าหลินเฟิงมีความสามารถโดดเด่น แต่ก็ไม่เคยคาดคิดว่าเขาจะมีการวางหมากในโลกธุรกิจเช่นนี้

หนึ่งชั่วโมงต่อมา การพบปะก็จบลงด้วยบรรยากาศฉันมิตร

หม่าอวิ๋นเดินมาส่งพวกเขาที่ประตูห้องชา ก่อนจากกันกล่าวว่า "เรียนท่านเลขาธิการเจิ้งด้วยว่าอาลีจะพิจารณาการลงทุนในจงโจวอย่างจริงจัง ไม่ใช่แค่เพราะนโยบาย แต่เป็นเพราะมีเจ้าหน้าที่อย่างท่าน"

เดินอยู่บนทางเดินเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยป่าไผ่ กู้ ชิงอิ๋งอดไม่ได้ที่จะถาม "ฉี่หมิงแคปปิตอล...เป็นคุณรึคะ"

หลินเฟิงหักกิ่งไผ่มาท่อนหนึ่ง "เป็นกองทุนเล็กๆ ที่ก่อตั้งตอนเรียนหนังสือ ไม่คิดว่าจะบังเอิญลงทุนถูกตัวจนกลายเป็นอาลีไปได้"

"กองทุนเล็กๆ รึคะ" กู้ ชิงอิ๋งหยุดฝีเท้า "ปีที่แล้วฉี่หมิงลงทุนในแวดวงเทคโนโลยีขนาดอย่างน้อยก็สิบกว่าล้านดอลลาร์สหรัฐนะครับ แถมท่านยังสามารถดำรงตำแหน่งในแวดวงการเมืองได้ขนาดนี้..."

"ดังนั้นเรื่องนี้มีคนรู้ไม่มากนัก" หลินเฟิงมองเธอ "ชิงอิ๋ง ในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล ข้าราชการที่เข้าใจการดำเนินงานของทุนไม่ควรถูกตั้งคำถาม แต่ควรได้รับการทะนุถนอม"

คำเรียกอย่างสนิทสนมนี้ทำให้กู้ ชิงอิ๋งใจเต้น เธอเดินตามฝีเท้าของเขา "ดังนั้นการที่ท่านผลักดันดิจิทัลแวลลีย์ ก็ไม่ใช่แค่เพื่อผลงานทางการเมือง แต่ยังเป็น..."

"เป็นความฝัน" หลินเฟิงกล่าวต่อ "ความฝันที่จะทำให้จงโจวไม่ล้าหลังในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล"

บนเครื่องบินขากลับ กู้ ชิงอิ๋งดูมีเรื่องกังวลใจ เครื่องบินกำลังไต่ระดับ เธอถามขึ้นมาทันที "ดังนั้นการที่ท่านเคยช่วยเหลือบริษัทพ่อของฉันในการเปลี่ยนผ่าน ก็เป็นเพราะ..."

"เป็นเพราะหลงเถิงคู่ควรแก่การลงทุน" หลินเฟิงกล่าวอย่างเปิดเผย "ผมแบ่งแยกชัดเจน เรื่องงานก็คืองาน เรื่องส่วนตัวก็คือส่วนตัว"

เขาหรี่ไฟอ่านหนังสือ "เหมือนกับตอนนี้ที่ผมเชิญคุณมาร่วมโครงการของอาลี ก็เพราะความสามารถทางวิชาชีพของคุณ ไม่ใช่เพราะความสัมพันธ์ส่วนตัวของเรา"

กู้ ชิงอิ๋งมองดูทะเลเมฆนอกหน้าต่าง แล้วกล่าวเสียงเบา "ฉันรู้สึกว่าท่านผู้อำนวยการหลินที่ฉันรู้จัก อาจจะเป็นเพียงส่วนเล็กๆ ของภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น"

"ทุกคนล้วนมีหลายแง่มุม" หลินเฟิงยิ้ม "อย่างคุณกู้ ก็ไม่ได้เก่งแค่ในโลกธุรกิจกับโลกวิชาการเท่านั้นไม่ใช่หรือ"

การย้อนถามนี้ทำให้กู้ ชิงอิ๋งหัวเราะ "ถ้างั้นพวกเราก็ถือว่าต่างคนต่างมีความลับต่อกันใช่ไหมคะ"

เครื่องบินลงจอดที่สนามบินจงโจว สิ่งที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจคือซู เสี่ยวหนิงมาคอยอยู่ที่ประตูทางออกเพื่อรอรับ

"ท่านผู้อำนวยการหลิน คุณกู้" ซู เสี่ยวหนิงเดินเข้ามา "ท่านเลขาธิการเจิ้งให้ผมมารับพวกท่านไปประชุมที่คณะกรรมการพรรคมณฑลทันที การสำรวจของอาลีถูกเลื่อนมาเร็วขึ้น จะมาถึงในวันพรุ่งนี้"

ในรถที่กำลังมุ่งหน้าไปยังคณะกรรมการพรรคมณฑล ซู เสี่ยวหนิงรายงานความพร้อม "ตามคำสั่งของท่าน พวกเราได้เลือกที่ดินสำรองไว้สามแปลง นโยบายสนับสนุนก็พร้อมหมดแล้วค่ะ แต่ว่า..."

เธอลังเลเล็กน้อย "มณฑลชายฝั่งแห่งหนึ่งได้เพิ่มข้อเสนออีกแล้ว ได้ยินมาว่าเสนอส่วนลดภาษีที่สูงกว่ามาก"

กู้ ชิงอิ๋งกล่าว "แค่สิทธิพิเศษทางภาษีอย่างเดียวไม่พอหรอกค่ะ สิ่งที่อาลีต้องการในตอนนี้คือระบบนิเวศอุตสาหกรรมที่สมบูรณ์ ซึ่งมณฑลจงโจวของเรามีข้อได้เปรียบมากกว่า"

ซู เสี่ยวหนิงมองกู้ ชิงอิ๋งผ่านกระจกมองหลัง "คุณกู้พูดถูกค่ะ พวกเราได้รวบรวมข้อมูลสนับสนุนอุตสาหกรรมทั่วทั้งมณฑลไว้แล้ว มีน้ำหนักมากพอสมควรค่ะ"

การประชุมคณะกรรมการพรรคมณฑลยืดเยื้อไปจนถึงสี่ทุ่ม หลังจากเลิกประชุม หลินเฟิงได้นำทีมงานกลับไปยังดิจิทัลแวลลีย์เพื่อเตรียมแผนการต้อนรับต่อไป

"ข้อมูลโลจิสติกส์ต้องตรวจสอบอีกครั้ง"

"แผนการสำรองบุคลากรต้องละเอียดกว่านี้"

"การนำเสนออุตสาหกรรมที่มีลักษณะเฉพาะต้องเน้นจุดเด่น"

ตีสอง กู้ ชิงอิ๋งถืออาหารว่างเดินเข้ามาในห้องประชุม “ทุกคนเหนื่อยกันมากแล้ว กินอะไรก่อนเถอะค่ะ”

เธอเดินมาหยุดข้างหลินเฟิง แล้วยื่นกระติกน้ำให้ “ชาน้ำผึ้งผสมสมุนไพรค่ะ ช่วยให้ตื่นตัวหน่อย”

ผู้อำนวยการสำนักงานรู้หน้าที่ จึงพาทีมงานออกไปทานอาหารข้างนอก เหลือเพียงกู้ ชิงอิ๋งกับหลินเฟิงอยู่ในห้อง เธอกระซิบเบา ๆ ข้างหูเขา “เพิ่งได้รับข่าวค่ะ ว่ามา หยุน อาจจะมาลงพื้นที่ดูงานด้วยตัวเอง”

หลินเฟิงเลิกคิ้ว “ดูท่าพวกเราคงต้องเตรียมให้รอบคอบกว่านี้อีก”

“ฉันสั่งให้หลงเถิงจัดเตรียมการสาธิตระบบโลจิสติกส์อัจฉริยะไว้แล้ว” กู้ ชิงอิ๋งกล่าวต่อ “นอกจากนี้ คุณพ่อจะเดินทางจากเยี่ยนจิงกลับมาพรุ่งนี้ ท่านจะมาร่วมต้อนรับด้วยตัวเอง”

การสนับสนุนเช่นนี้ทำให้หลินเฟิงรู้สึกซาบซึ้ง “ขอบคุณมากครับ”

“ไม่ต้องขอบคุณหรอกค่ะ” กู้ ชิงอิ๋งมองเขา ยิ้มบาง ๆ “จริง ๆ แล้วฉันต่างหากที่ควรขอบคุณคุณ เพราะคุณทำให้ฉันเห็นถึงศักยภาพไร้ขีดจำกัดของจงโจว”

ตีสี่ การเตรียมงานทั้งหมดเสร็จสิ้นโดยพื้นฐาน หลินเฟิงให้ทีมงานกลับไปพัก แต่ตัวเองยังคงอยู่ในห้องทำงาน ตรวจสอบรายละเอียดสุดท้ายอย่างละเอียด

กู้ ชิงอิ๋งไปแล้วแต่ก็กลับมาอีกครั้ง “ก็รู้ว่าคุณยังไม่กลับ”

เธอยืนอยู่หน้าแผนที่มณฑล มองตรงไปยังตำแหน่งของดิจิทัลแวลลีย์ “รู้ไหมคะ? ครั้งแรกที่ฉันพบคุณ ฉันคิดว่าคุณเป็นแค่เจ้าหน้าที่หนุ่มธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น”

“แล้วตอนนี้ล่ะ?” หลินเฟิงถามพลางยิ้มบาง ๆ

“ตอนนี้ฉันคิดว่า...” กู้ ชิงอิ๋งหันมามองเขา “คุณอาจเป็นคนที่สามารถเปลี่ยนชะตากรรมของจงโจวได้จริง ๆ”

นอกหน้าต่าง แสงอรุณเริ่มส่องลอดเข้ามา

วันใหม่กำลังเริ่มต้น และความฝันของเมืองอีคอมเมิร์ซแห่งนี้กำลังจะก้าวหน้าไปอีกขั้น

หลินเฟิงเดินไปยืนเคียงข้างกู้ ชิงอิ๋งที่ริมหน้าต่าง “ไม่ว่าผมจะมีสถานะอย่างไร ตอนนี้ผมก็เป็นเพียงหลินเฟิง ที่อยากทำสิ่งที่เป็นรูปธรรมให้จงโจวเท่านั้น”

ท่ามกลางแสงยามรุ่งอรุณ เงาของทั้งคู่ทอดยาวไปบนพื้น ข้างหน้า ยังมีอีกหลายความท้าทายรออยู่ แต่ในเวลานี้ ทั้งสองมั่นคงในเป้าหมายยิ่งกว่าครั้งใด ๆ