บทที่ 101 โยนห่วง... หรือห่วงกับดัก?

จากนั้น เขาก็หยิบบัตรธนาคารออกมาจ่ายเงินอย่างรวดเร็ว หลังจากปัดเศษทิ้งแล้ว ก็พอดีเป็น 88800 — ช่างเป็นตัวเลขที่เป็นมงคลจริงๆ!

หลังจากจ่ายเงินเสร็จ หลินอีหมิงก็คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ทิ้งเบอร์โทรศัพท์ของตัวเองไว้เพื่อสะดวกในการติดต่อ หลังจากที่จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว หลินอีหมิงถึงได้ออกจากร้านขายดอกไม้ไฟไปอย่างพึงพอใจ

หลินอีหมิงขึ้นไปนั่งบนเบาะคนขับของรถสปอร์ตคูเป้ ติดเครื่องยนต์ แล้วก็ขับรถพากู้ยีซีกลับเมือง

“อาจารย์เฉิน แกไปเรียกคนอื่นๆ ในกลุ่มหน่อยสิ ตอนเย็นจะได้มาเล่นดอกไม้ไฟด้วยกัน” หลินอีหมิงพูดกับกู้ยีซีไปพลางขับรถไปพลาง

“ได้” หลังจากที่กู้ยีซีตอบรับแล้วก็ส่งข้อความเข้าไปในกลุ่มของสองสามคนว่า “พี่น้องทั้งหลาย ตอนเย็นมาเล่นดอกไม้ไฟที่หมู่บ้านหลินไจ้กันนะ”