บทที่ 210 มีความสุขก็เพียงพอแล้ว

หลินอีหมิงยิ้มเล็กน้อย ยื่นมือออกไปโอบเอวที่บางเฉียบของโจวซวนเบาๆ แล้วดึงเธอเข้ามาใกล้ตัวเอง

ลมหายใจของเขาพัดผ่านข้างหูของเธอเบาๆ นำมาซึ่งความรู้สึกซาบซ่าน

หัวใจของโจวซวนเต้นเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว ในใจก็เกิดระลอกคลื่นที่หอมหวานขึ้นมา

เธอเงยหน้าขึ้นมา สบตากับหลินอีหมิง ในแววตาของเขาเต็มไปด้วยความลึกซึ้งและอ่อนโยน ทั้งห้องเต็มไปด้วยบรรยากาศที่คลุมเครือ

หลินอีหมิงจ้องมองริมฝีปากของโจวซวน ริมฝีปากของเธอยกขึ้นเล็กน้อย เจือไปด้วยรอยยิ้มบางๆ ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงเชอร์รี่ที่สุกงอม ยั่วยวนและหอมหวาน