บทที่ 81 เข้าถือหุ้น 30 ล้าน

“คุณหมายความว่าคุณจะลงทุน 30 ล้านเหรอ?” เถ้าแก่หวงเบิกตากว้าง ถามด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

“อืม ใช่ครับ” หลินอีหมิงยิ้มแล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่น

เมื่อได้ยินตัวเลขนี้ เกาเซิ่งเจี๋ยก็อดไม่ได้ที่จะนิ่งอึ้งไป

ตอนแรกเขาคิดว่าการที่ตัวเองเป็นตัวแทนบริษัทลงทุน 30 ล้านก็ถือว่าแสดงความจริงใจมากพอแล้ว แต่กลับไม่คาดคิดเลยว่าวงเงินลงทุนส่วนตัวของหลินอีหมิงจะเท่ากับของบริษัทพวกเขาเลย!

นี่ทำให้เขาตกใจอย่างยิ่ง และเขาก็รู้ว่านี่เป็นการเข้าร่วมลงทุนในธุรกิจเกิดใหม่ครั้งแรกของหลินอีหมิง

ส่วนในใจของเถ้าแก่หวงในตอนนี้ยิ่งปั่นป่วนอย่างรุนแรง

เดิมทีสำหรับการเดินทางระดมทุนในครั้งนี้ เขาไม่ได้มีความคาดหวังอะไรมากนัก

เพราะอย่างไรเสียตลาดการแข่งขันก็ดุเดือดขนาดนี้ การที่เขาจะหานักลงทุนที่เหมาะสมถึงแม้จะไม่ใช่เรื่องยาก แต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างแน่นอน

แต่ทว่า ที่ทำให้เขาคาดไม่ถึงก็คือ ไม่เพียงแต่บริษัทเพนกวินจะทุ่มเงินลงทุนกว่า 80 ล้านดอลลาร์สหรัฐอย่างใจกว้าง

ตอนนี้กลับมีหลินอีหมิงที่ลึกลับโผล่ออกมาอีกคน จัดการเรื่องการระดมทุนรอบ A ได้อย่างง่ายดาย การจัดการวงเงินระดมทุนรอบ A ได้สำเร็จในครั้งเดียวเป็นเรื่องที่เขาไม่กล้าแม้แต่จะคิด

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่ไม่คาดฝันเช่นนี้ เถ้าแก่หวงก็รู้สึกทั้งตื่นเต้นและประหม่า

เขารู้ว่า การอัดฉีดเงินทุนในครั้งนี้จะนำมาซึ่งโอกาสในการพัฒนาที่ยิ่งใหญ่ต่อโปรเจกต์ แต่ในขณะเดียวกันก็หมายถึงความรับผิดชอบและแรงกดดันที่มากขึ้น

แต่ว่า เมื่อมีทีมสนับสนุนที่แข็งแกร่งขนาดนี้ เขาก็เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นต่ออนาคต

“คุณหลินครับ ไม่ทราบว่าครั้งนี้ท่านวางแผนที่จะลงทุนในฐานะนักลงทุนส่วนบุคคล หรือว่าเตรียมที่จะลงทุนในนามของบริษัทของท่านครับ?” มุมปากของเถ้าแก่หวงยกขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยยิ้มที่เป็นมิตร แล้วถามเสียงเบา

หลินอีหมิงรู้ว่าในเรื่องนี้มีอะไรมากกว่าที่เห็น!

หากตั้งใจที่จะรับเงินปันผล ก็ย่อมควรจะเลือกลงทุนในนามบริษัทเป็นอันดับแรก ต้องรู้ไว้นะว่า อัตราภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาสูงถึงยี่สิบเปอร์เซ็นต์เลยทีเดียว!

แต่ทว่า หากคุณคาดหวังที่จะขายหุ้นทำกำไรอย่างรวดเร็วหลังจากที่มูลค่าตลาดของบริษัทพุ่งสูงขึ้นแล้ว การลงทุนในนามบุคคลก็จะสะดวกกว่า

“อืม… ผมตัดสินใจที่จะใช้ชื่อบริษัทในการลงทุนแล้วกันครับ” ในใจของหลินอีหมิงมีแผนการอยู่แล้ว เขาตั้งใจแน่วแน่ที่จะถือหุ้นของพินซีซีในระยะยาว

เพราะอย่างไรเสีย ตามความทรงจำในชาติก่อนของเขาแล้ว พินซีซีในอนาคตจะต้องสามารถพลิกจากขาดทุนมาเป็นกำไรได้อย่างแน่นอน มูลค่าตลาดของมันก็จะมีการเติบโตที่น่าทึ่ง นี่คือยักษ์ใหญ่แห่งวงการอีคอมเมิร์ซที่จะสามารถมาต่อกรกับเถาเป่าได้ในอนาคต

จากนั้น ในบรรยากาศที่เคร่งขรึม ตัวแทนทั้งสามฝ่ายก็หยิบปากกาขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจัง เขียนชื่อของตัวเองลงบนสัญญาการลงทุนอย่างบรรจง ประทับตราบริษัท ทุกเส้นทุกขีดล้วนดูจริงจังเป็นพิเศษ ราวกับว่าพวกเขากำลังลงนามในสัญญาที่เกี่ยวข้องกับชะตากรรมในอนาคต

พร้อมกับการลงนามสุดท้าย ความร่วมมือในครั้งนี้ก็ได้บรรลุข้อตกลงอย่างเป็นทางการ!

“ขอให้ความร่วมมือราบรื่นนะครับ!” เถ้าแก่หวงยิ้มแย้มแจ่มใส ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ปิดไม่มิด

เขาพูดไปพลาง ก็ยื่นฝ่ามือที่กว้างและแข็งแรงออกไปจับกับเกาเซิ่งเจี๋ยและหลินอีหมิงอย่างแน่นหนา

ฝ่ามือคู่นั้นไม่เพียงแต่จะส่งผ่านความยินดี แต่ยังแฝงไปด้วยความคาดหวังที่ไม่สิ้นสุดต่ออนาคตที่สวยงามอีกด้วย

“ขอให้ความร่วมมือราบรื่นนะครับ!” เกาเซิ่งเจี๋ยสูดหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็ค่อยๆ ยื่นมือขวาออกไป

ถึงแม้ว่าภายนอกจะดูสงบนิ่ง แต่ในใจของเขาจริงๆ แล้วปั่นป่วนอย่างรุนแรง สำหรับตัวเองแล้ว นี่คือการตัดสินใจครั้งสำคัญครั้งแรกในชีวิตของเขา ซึ่งแบกรับแรงกดดันและความคาดหวังไว้มากเกินไป

ในตอนนี้ เขาก็ทำได้แค่ภาวนาในใจเงียบๆ หวังว่าความร่วมมือในครั้งนี้จะราบรื่น ทำให้ทุกคนพึงพอใจ

“ขอให้ความร่วมมือราบรื่นนะครับ! ต่อไปถ้าบริษัทของท่านเตรียมที่จะเริ่มแผนการระดมทุนรอบ B ล่ะก็ ต้องให้พวกเราเป็นตัวเลือกอันดับแรกเลยนะครับ!”

ส่วนหลินอีหมิงกลับยิ้มเล็กน้อย มุมปากยกขึ้นเบาๆ น้ำเสียงถึงแม้จะเจือไปด้วยความล้อเล่นอยู่หลายส่วน แต่ในแววตากลับเผยให้เห็นถึงความจริงใจและซื่อสัตย์

ประโยคที่ดูเหมือนจะพูดไปส่งๆ นี้ จริงๆ แล้วกลับพูดออกมาจากใจของเขา — เขาหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะสามารถลงทุนในพินซีซีในรอบต่อไปได้ และร่วมกันสร้างมูลค่าทางธุรกิจที่ยิ่งใหญ่ขึ้น

หลังจากที่ลงนามในสัญญาเสร็จแล้ว เถ้าแก่หวงก็จากอาคารสำนักงานที่สูงตระหง่านของเกาหัง แคปปิตอลไปด้วยรอยยิ้มที่พึงพอใจ

เกาหัง แคปปิตอล และ อีหมิง อินเวสต์เมนต์ ต่างก็ลงทุนฝ่ายละ 30 ล้านหยวน ถือหุ้นฝ่ายละ 0.5% ของมูลค่าตลาดรวมของบริษัท

ถึงแม้จะเป็นแค่หุ้น 0.5% ในอนาคตก็จะยังคงถูกลดสัดส่วนลงไปอีก แต่เมื่อเทียบกับมูลค่าตลาด 192.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐแล้ว หุ้น 0.5% นี้ 30 ล้านหยวนในอนาคตจะกลายเป็น 962 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เมื่อแปลงกลับมาก็คือประมาณ 5 พันล้านหยวน

เมื่อมองดูเงาร่างที่ค่อยๆ เดินจากไปไกลของเถ้าแก่หวง เกาเซิ่งเจี๋ยก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถามหลินอีหมิงที่อยู่ข้างๆ “พี่หลินครับ พี่แน่ใจขนาดนั้นเลยเหรอครับว่าโปรเจกต์พินซีซีนี่จะประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ได้?”

หลินอีหมิงยิ้มเล็กน้อย ในมือค่อยๆ หมุนปากกาเซ็นชื่อไปมา แล้วตอบกลับอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยมว่า

“แน่นอนครับ ผมเชื่อมั่นว่าโปรเจกต์นี้จะต้องสร้างความรุ่งโรจน์ได้อย่างแน่นอน สำหรับพวกเราทั้งสองฝ่ายแล้ว นี่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นโอกาสทองที่เอื้อประโยชน์ซึ่งกันและกันและร่วมมือกันชนะทั้งคู่ ถ้าไม่มองว่ามันดี แล้วผมจะทุ่มเงินจริงทองจริงลงไปโดยไม่ลังเลได้อย่างไรกันครับ?”

เกาเซิ่งเจี๋ยได้ยินดังนั้น ใบหน้ากลับปรากฏร่องรอยความกังวลขึ้นมาเล็กน้อย เขาขมวดคิ้วแล้วพูดว่า

“แต่ว่า ตั้งแต่ที่พินซีซีก่อตั้งขึ้นเมื่อปีที่แล้วมาจนถึงตอนนี้ การที่จะทำให้พินซีซีฝ่าฟันอุปสรรคและโดดเด่นขึ้นมาในแวดวงอีคอมเมิร์ซที่มีการแข่งขันดุเดือด เกรงว่าไม่ใช่เรื่องง่ายนะครับ!”

หลินอีหมิงดูเหมือนจะคาดเดาได้อยู่แล้วว่าเกาเซิ่งเจี๋ยจะมีความกังวลเช่นนี้ เขาตบไหล่ของอีกฝ่ายแล้วปลอบว่า

“วางใจเถอะครับ คุณชายเกา จริงๆ แล้ว ไม่ใช่แค่พวกเราที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นในพินซีซี แม้แต่ยักษ์ใหญ่ในวงการอย่างบริษัทเพนกวินก็มองโปรเจกต์นี้ในแง่ดีมากเหมือนกันนะครับ”

“อะไรนะครับ? ท่านผู้ยิ่งใหญ่เพนกวินก็มีส่วนร่วมด้วยเหรอครับ?”

เกาเซิ่งเจี๋ยได้ยินดังนั้น ก็หันกลับมาด้วยความประหลาดใจ เบิกตากว้างมองหลินอีหมิง แล้วถามต่อว่า “คุณจะบอกว่าเพนกวินก็ลงทุนในพินซีซีด้วยเหรอครับ?”

“อืม!” หลินอีหมิงพยักหน้าด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“คุณรู้ได้อย่างไรครับ? แผนกสืบสวนของเรายังไม่มีข้อมูลนี้ตอบกลับมาเลยนะครับ” เกาเซิ่งเจี๋ยขมวดคิ้ว มองหลินอีหมิงด้วยความสงสัย

“คุณลองคิดดูสิครับ เถ้าแก่หวงเพิ่งจะมาถึงเผิงเฉิงเมื่อวานนี้เอง วันนี้ก็จัดการเรื่องการระดมทุนเรียบร้อยแล้ว ความเร็วขนาดนี้ คุณคิดว่าในเผิงเฉิงใครน่าจะลงทุนในมันได้มากที่สุดล่ะครับ?”

หลินอีหมิงวิเคราะห์และย้อนรอยตามความทรงจำในชาติก่อนของตัวเอง ในใจก็แอบคิดว่า ความสัมพันธ์ระหว่างเพนกวินกับพินซีซีนี่มันช่างซับซ้อนและยุ่งเหยิงจริงๆ!

เมื่อได้ฟังคำพูดเหล่านี้ของหลินอีหมิง เกาเซิ่งเจี๋ยก็พยักหน้าอย่างครุ่นคิด รู้สึกว่าดูเหมือนจะค่อนข้างมีเหตุผลอยู่บ้าง

“ถ้าเพนกวินให้การสนับสนุนด้านทราฟฟิกกับพินซีซี งั้นจำนวนผู้ใช้งานของพินซีซีก็จะต้องมีการเติบโตแบบก้าวกระโดดอย่างแน่นอน!” หลินอีหมิงอธิบายต่อไป

ดวงตาของเกาเซิ่งเจี๋ยเป็นประกาย ราวกับได้เห็นโอกาสทางธุรกิจที่ยิ่งใหญ่ เขารีบเรียกเลขานุการที่ยืนอยู่ข้างๆ มาทันที เอียงศีรษะไปด้านข้างแล้วสั่งเสียงเบาว่า

“รีบไปตรวจสอบมาเดี๋ยวนี้เลยว่า ครั้งนี้คนที่ลงทุนในโปรเจกต์พินซีซีมีใครบ้าง”

“ได้ครับ” เลขานุการตอบรับอย่างนอบน้อมแล้วก็รีบจากไป

หลังจากที่ไตร่ตรองอย่างรอบคอบและในที่สุดก็ได้ยืนยันการลงทุนในพินซีซีแล้ว มุมปากของหลินอีหมิงก็ยกขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยยิ้มที่มั่นใจ

เขากุมพวงมาลัยด้วยมือข้างหนึ่งอย่างคล่องแคล่ว ส่วนมืออีกข้างก็วางพาดอยู่บนขอบหน้าต่างอย่างสบายๆ สัมผัสถึงความรู้สึกเย็นสบายที่สายลมพัดผ่านปลายนิ้ว

ภายในรถอบอวลไปด้วยบรรยากาศที่ผ่อนคลายและรื่นรมย์ ในเครื่องเสียงกำลังเล่นเพลงคลาสสิกเพลงนั้นอยู่ “วัยหนุ่มสาวเมื่อได้พบเจอใครก็สามารถเปราะบางได้ดั่งเช่นเวเฟอร์...”

ทุกคำในเนื้อเพลงราวกับสอดคล้องกับสภาวะจิตใจของหลินอีหมิงในตอนนี้

เขารู้สึกว่าตัวเองก็เหมือนกับที่ร้องในเพลง เต็มไปด้วยความกระปรี้กระเปร่าและพลังงาน เผชิญหน้ากับความท้าทายใดๆ ก็สามารถพุ่งเข้าใส่ได้โดยไม่ลังเล และแก้ไขปัญหาด้วยวิธีที่เด็ดขาด

พร้อมกับจังหวะของดนตรีที่เร็วขึ้น คันเร่งใต้เท้าของหลินอีหมิงก็เผลอลึกขึ้นไปอีกเล็กน้อย

รถราวกับลูกศรที่หลุดจากคันธนูพุ่งทะยานไปบนทางหลวง ทิวทัศน์สองข้างทางถอยหลังอย่างรวดเร็ว เขาเพลิดเพลินกับความรู้สึกเร็วแรงนี้ ในขณะเดียวกันในใจก็เกิดความรู้สึกภาคภูมิใจขึ้นมา