บทที่ 80 เข้าถือหุ้น

หลายวันต่อมา แดดสดใส ลมพัดเบาๆ

หลินอีหมิงนั่งอยู่ในห้องหนังสือที่กว้างขวางและสว่างสดใส ตั้งใจจดจ่ออยู่กับหน้าจอคอมพิวเตอร์ วางแผนการถือครองหุ้นของกองทุนอย่างจริงจัง

หลังจากที่ไตร่ตรองอย่างรอบคอบแล้ว เขาตัดสินใจว่านอกจากจะจัดสรรหุ้นเหล้าขาวแบบดั้งเดิมบางส่วนแล้ว ยังจะต้องเพิ่มหุ้นบลูชิพอื่นๆ เข้าไปอีกด้วย

ดังนั้น หุ้นของบริษัทที่มีชื่อเสียงอย่าง ฉางชุน ไฮเทค และ โรงพยาบาลตาอายเออร์ ก็ถูกรวมเข้าไปในพอร์ตการลงทุนของเขาด้วย

เท่ากับว่า เขาทั้งหมดจัดสรรหุ้นขนาดใหญ่ไปประมาณสิบกว่าตัว ทำให้การลงทุนของตัวเองมีความหลากหลายมากยิ่งขึ้น

บัญชีของตัวเองก็ดำเนินการจัดสรรหุ้นเหล้าขาวชั้นนำเสร็จสิ้นแล้ว หลังจากที่จัดสรรหุ้นเหมาไถ 20 ล้านหยวนเสร็จแล้ว หลินอีหมิงก็ไม่ได้หยุดฝีเท้า

ในใจของเขายังคงนึกถึงบิตคอยน์ที่สามารถราคาพุ่งสูงขึ้นได้อย่างมหาศาล สำหรับสกุลเงินดิจิทัลเกิดใหม่นี้เต็มไปด้วยความอยากรู้และความคาดหวัง

จากนั้น เขาก็เริ่มลงมือค้นหาช่องทางที่มีประสิทธิภาพในการซื้อบิตคอยน์

หลังจากที่ค้นหาและเปรียบเทียบอยู่พักหนึ่ง หลินอีหมิงก็พบว่าแพลตฟอร์มที่มีชื่อเสียงอยู่บ้างในตลาดก็คือ บิตคอยน์ ZG และ OK เน็ต

หลังจากที่ศึกษารายละเอียดลักษณะเด่นและรีวิวของผู้ใช้ของทั้งสองแพลตฟอร์มแล้ว ในที่สุดเขาก็เลือก OK เน็ต และลงทะเบียนบัญชีได้สำเร็จอย่างราบรื่น

หลังจากเข้าไปใน OK เน็ตแล้ว หลินอีหมิงก็ตรวจสอบกราฟแนวโน้มราคาของบิตคอยน์ในปัจจุบันก่อนเป็นอันดับแรก ราคาปัจจุบันที่แสดงอยู่ตรงหน้าคือ 370 ดอลลาร์สหรัฐต่อเหรียญ

พูดตามตรง เขาไม่ค่อยจะรู้เท่าไหร่ว่าแนวโน้มการขึ้นของบิตคอยน์ในอดีตเป็นอย่างไร แต่เขาจำได้เลาๆ ว่ามีคนเคยพูดว่ามันอาจจะขึ้นไปถึงหลายหมื่นดอลลาร์สหรัฐต่อเหรียญในท้ายที่สุด

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ใช้กลยุทธ์การเข้าซื้อแบบแบ่งไม้แล้วกัน!

ตามแผนเดิม เขาตั้งใจจะซื้อ 10000 บิตคอยน์ งั้นตอนนี้ก็เข้าซื้อ 1,000 เหรียญก่อนแล้วกัน

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลินอีหมิงก็สั่งซื้อโดยไม่ลังเล คาดหวังว่าในอนาคตบิตคอยน์จะนำมาซึ่งผลตอบแทนที่งดงาม

หลินอีหมิงหลังจากที่ทำทุกอย่างเสร็จแล้ว ก็ยกข้อมือขึ้นมาดูนาฬิกา บ่ายวันนี้เป็นวันที่เคยนัดกับเถ้าแก่หวงแห่ง “พินซีซี” ไว้เพื่อพูดคุยเรื่องการระดมทุนพอดี

เขารีบเก็บของอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ขับรถไปยังอาคารที่ยิ่งใหญ่ที่ตั้งของเกาหัง แคปปิตอล

ตลอดเส้นทาง อารมณ์ของหลินอีหมิงค่อนข้างจะประหม่าอยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่แล้วเป็นความคาดหวังและความตื่นเต้น การระดมทุนในครั้งนี้มีความสำคัญต่อเขาอย่างยิ่ง ถ้าสามารถประสบความสำเร็จได้ จะนำมาซึ่งโอกาสในการพัฒนาที่ยิ่งใหญ่ต่อธุรกิจของเขา

พอตอนที่รถค่อยๆ ขับเข้าไปในลานจอดรถของอาคารเกาหัง แคปปิตอล หลินอีหมิงก็สูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามที่จะทำให้ตัวเองสงบลง

เขาลงจากรถแล้วจัดเสื้อผ้าเล็กน้อย ก้าวเท้าอย่างแน่วแน่เดินเข้าไปในล็อบบี้ของอาคาร

พนักงานประชาสัมพันธ์ยิ้มแย้ม ต้อนรับการมาถึงของหลินอีหมิงอย่างกระตือรือร้น และนำทางเขาไปยังห้องประชุมด้วยตัวเอง

ตลอดเส้นทาง เธอรักษามารยาทและความเป็นกันเองที่เป็นมืออาชีพไว้ ทำให้หลินอีหมิงสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่ดีของบริษัทแห่งนี้

เมื่อเดินเข้าไปในห้องประชุม หลินอีหมิงก็เห็นเกาเซิ่งเจี๋ยที่สวมชุดสูท นั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้ข้างหนึ่งพอดี

ปกติแล้ว เกาเซิ่งเจี๋ยมักจะปรากฏตัวในชุดลำลอง แต่ในวันนี้กลับสวมชุดสูทเนี้ยบอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ดูสง่างามและจริงจังเป็นพิเศษ

และข้างๆ เขา ก็มีเลขานุการชายวัยกลางคนคนหนึ่งยืนอยู่ กำลังตั้งใจจัดระเบียบเอกสารอยู่

เมื่อเห็นหลินอีหมิงเข้ามาในห้อง เกาเซิ่งเจี๋ยก็พยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็ใช้สายตานำทางให้เขานั่งลงที่ตำแหน่งข้างๆ ตัวเอง

หลินอีหมิงรู้ความ รีบเดินไปที่เก้าอี้แล้วนั่งลง ในใจก็แอบคาดหวังว่าการพบปะในครั้งนี้จะนำมาซึ่งโอกาสและผลตอบแทนที่มากขึ้นให้เขา

เมื่อนั่งอยู่ในห้องประชุมที่กว้างขวางและสว่างสดใส หลินอีหมิงก็อดไม่ได้ที่จะเริ่มครุ่นคิดถึงอนาคตของตัวเอง

เขารู้ว่าโอกาสในครั้งนี้หาได้ยากยิ่ง ถ้าสามารถคว้าหุ้นมาได้มากขึ้น บางทีก็อาจจะสามารถทำให้ความมั่งคั่งก้าวกระโดดได้

เมื่อคิดถึงตรงนี้ อารมณ์ของเขาก็ยิ่งตื่นเต้นขึ้นไปอีก ในขณะเดียวกันก็แอบบอกตัวเองว่าต้องใส่ใจทุกรายละเอียด

เวลาผ่านไปทีละนาที ทีละวินาที ทั้งห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบ

ในตอนนั้นเอง ก็พลันมีเสียงเคลื่อนไหวเบาๆ ดังขึ้น — พนักงานประชาสัมพันธ์ค่อยๆ เคาะประตู แล้วก็นำทางเถ้าแก่หวงก้าวเท้าอย่างมั่นคงเข้ามา

บนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน ราวกับนำพาบรรยากาศที่อบอุ่นเหมือนลมฤดูใบไม้ผลิเข้ามาในทั้งห้อง

เกาเซิ่งเจี๋ยและหลินอีหมิงเห็นดังนั้น ก็รีบลุกขึ้นยืน แล้วเดินเข้าไปต้อนรับ

หลังจากที่ทั้งสองฝ่ายจับมือกันอย่างเป็นมิตร ทักทายกันสองสามประโยคแล้ว ก็เข้าสู่ประเด็นหลัก เริ่มการประชุมอย่างเป็นทางการ………

“ทุกท่านโปรดดูครับ การระดมทุนรอบ A ของพินซีซีในครั้งนี้สูงถึง 10% ของมูลค่าตลาดของบริษัท! 90 ล้านดอลลาร์สหรัฐ! เมื่อแปลงค่าเงินแล้วก็คือหกร้อยห้าสิบห้าล้านหยวนพอดี! คาดว่าทุกท่านคงจะได้ศึกษารายละเอียดข้อมูลการระดมทุนที่เราให้ไปอย่างละเอียดแล้วสินะครับ”

เถ้าแก่หวงยิ้มแย้ม พูดอย่างสบายๆ

ในตอนนั้น เกาเซิ่งเจี๋ยก็รับตารางข้อมูลฉบับหนึ่งมาจากเลขานุการข้างกายอย่างใจเย็น สายตากวาดมองไปครู่หนึ่งแล้วตอบกลับว่า

“ตามการประเมินและการตัดสินใจภายในของเกาหัง แคปปิตอลของเราแล้ว แผนเบื้องต้นคือจะลงทุน 30 ล้านหยวนครับ แน่นอนว่า นี่เป็นแค่ความตั้งใจคร่าวๆ เท่านั้น ถ้าหลังจากนี้จำเป็นต้องมีการเจรจาปรับเปลี่ยนเพิ่มเติม เราก็ยินดีที่จะให้ความร่วมมืออย่างยิ่งครับ”

เถ้าแก่หวงมองดูรายงานข้อมูลตรงหน้า มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยยิ้มที่แทบจะไม่ทันได้สังเกต

ดูเหมือนว่าเขาจะคาดการณ์ผลลัพธ์นี้ไว้แล้ว ในแววตาส่องประกายแห่งความมั่นใจ

จากนั้น เถ้าแก่หวงก็กระแอมเล็กน้อย แล้วพูดต่อว่า

“ถ้างั้นก็ดีเลยครับ! เมื่อได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากบริษัทของท่านแล้ว เป้าหมายการระดมทุนของพินซีซีในครั้งนี้ก็ใกล้จะสำเร็จแล้วล่ะครับ ตอนนี้เหลือแค่ช่องว่างเงินทุนสุดท้ายอีก 30 ล้านเท่านั้น ถ้าสามารถเติมเต็มได้อย่างราบรื่น การพัฒนาต่อไปก็จะมีหลักประกันมากยิ่งขึ้นแล้วครับ!”

พอสิ้นเสียงพูด ก็เห็นเกาเซิ่งเจี๋ยหันกลับมาอย่างสง่างาม สายตาดั่งคบเพลิงจับจ้องไปที่หลินอีหมิงที่นั่งอยู่ข้างกาย

เขายิ้มแย้ม พูดด้วยน้ำเสียงจริงใจว่า “พี่หลินครับ สำหรับการลงทุนในครั้งนี้ ท่านมีความคิดเห็นที่เป็นเอกลักษณ์อย่างไรบ้างครับ? นอกจากนี้ เรื่องวงเงินลงทุน ไม่ทราบว่าท่านได้มีแผนการและจัดแจงเบื้องต้นไว้แล้วรึยังครับ?”

ในตอนนี้ เถ้าแก่หวงที่สังเกตการณ์สถานการณ์อยู่ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย

ในใจก็แอบคิดว่า: ไอ้ที่เรียกว่า ‘หลินอีหมิง’ นี่มันเป็นใครมาจากไหนกันนะ?

เมื่อก่อนดูเหมือนจะไม่เคยได้ยินชื่อคนคนนี้มาก่อนเลย! แต่ทำไมคุณชายตระกูลสูงศักดิ์ที่มีเบื้องหลังอันทรงเกียรติและความสามารถที่แข็งแกร่งอย่างเกาหัง แคปปิตอล ถึงได้ให้ความสำคัญกับเขาขนาดนี้ ถึงกับเป็นฝ่ายถามความคิดเห็นและให้ความสนใจเป็นพิเศษด้วย?

ความสนใจของคนหลายคนต่างก็จับจ้องไปที่หลินอีหมิง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคำถามที่เกาเซิ่งเจี๋ยโยนมาให้กะทันหัน และภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้และความคาดหวังของเถ้าแก่หวง

หลินอีหมิงก็ไม่ได้ดูตื่นตระหนกเลย

เขาค่อยๆ ก้มหน้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เห็นเขาใช้มือลูบคางเบาๆ ราวกับกำลังคิดเรื่องสำคัญอะไรบางอย่างอยู่ นี่มันของดีชัดๆ!

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ทำไมไม่คว้าหุ้นที่เหลืออยู่ทั้งหมดของพินซีซีมาเลยล่ะ เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมา สายตาแน่วแน่มองไปยังทุกคน

หลังจากที่เงียบไปสองสามวินาทีที่สั้นแต่ก็สำคัญ ในที่สุดหลินอีหมิงก็ทำลายความเงียบในที่เกิดเหตุ เอ่ยปากตอบว่า

“อืม ผมตั้งใจจะลงทุนในสัดส่วนที่เหลืออยู่ของพินซีซีครับ”