บทที่ 79 ที่ปรึกษากิตติมศักดิ์

อีกด้านหนึ่ง ณ สตูดิโอทำงานของลู่เป่าเซิง

ลู่เป่าเซิง, จินต้าจื้อ, และชายร่างสูงใหญ่คนนั้นก็ได้มารวมตัวกันอีกครั้ง เพื่อร่วมกันหารือเรื่องสำคัญเกี่ยวกับการคัดเลือกผู้จัดการกองทุน

“เอาล่ะ เฒ่าลู่ แกเล่าสถานการณ์ก่อนเลย!” ชายร่างสูงใหญ่เป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน

ลู่เป่าเซิงพยักหน้า แล้วก็พูดต่อว่า “หลังจากที่ผมได้พบกับหลินอีหมิงแล้ว ในใจก็พอจะรู้เรื่องราวคร่าวๆ แล้วล่ะ เขาดูเหมือนจะไม่ค่อยอยากจะมารับตำแหน่งผู้จัดการกองทุนของเราเท่าไหร่ บางทีเขาอาจจะชอบรูปแบบการทำงานที่ค่อนข้างจะอิสระมากกว่า”

“อ้อ อย่างนี้นี่เอง” ชายร่างสูงใหญ่ตอบรับอย่างครุ่นคิด แล้วก็ถามต่อว่า “ถ้างั้น ถ้าให้แกหรือเฒ่าจินมารับตำแหน่งผู้จัดการกองทุนนี้ พวกแกคิดว่ายังไง?”

ลู่เป่าเซิงส่ายหน้า แสดงการคัดค้าน “ผมว่าทำแบบนั้นไม่ค่อยจะเหมาะสมเท่าไหร่ กองทุนที่เราจะเปิดตัวในครั้งนี้มีระยะเวลาสามปี กลยุทธ์หลักคือการเทรดแบบสวิงเทรด ส่วนสไตล์การเทรดของผมกับเฒ่าจินล้วนเป็นการเทรดระยะสั้นข้ามคืน เทคนิคแบบนี้ไม่เข้ากับรูปแบบการดำเนินงานของกองทุน”

หลังจากฟังคำพูดของลู่เป่าเซิงจบ ชายร่างสูงใหญ่ก็ตกอยู่ในความคิดคำนึง ผ่านไปครู่หนึ่งถึงได้เงยหน้าขึ้นมาถามว่า “ถ้างั้นในความเห็นของพวกแกแล้ว เรื่องนี้พอจะมีทางออกที่ดีอื่นอีกไหม?”

“ผมมีความคิดหนึ่ง พวกเราสามารถให้หลินอีหมิงมารับตำแหน่งที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ของกองทุนได้ ตำแหน่งนี้ไม่จำเป็นต้องเข้ามาทำงานเต็มเวลา แค่ตอนที่กองทุนจัดสรรหุ้นก็ให้คำแนะนำ ตอนที่มีการตัดสินใจสำคัญๆ ก็ให้คำแนะนำก็พอแล้ว” ลู่เป่าเซิงเสนอความคิดของตัวเอง

จินต้าจื้อก้มหน้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็รู้สึกว่าวิธีนี้เป็นไปได้ จึงได้เงยหน้าขึ้นมาพยักหน้าแสดงความเห็นด้วย

ชายร่างสูงใหญ่คนนั้นเมื่อเห็นว่าหุ้นส่วนทั้งสองคนได้พยักหน้าให้สัญญาณแล้ว ก็เอ่ยปากพูดว่า “ถ้างั้นได้ เดี๋ยวผมจะไปขอคำสั่งจากท่านประธานเกาก่อน”

พอสิ้นเสียงพูด เขาก็ลุกขึ้นยืนเดินไปที่ข้างๆ หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรออกไปยังเบอร์ของเกาเชียนแห่งเกาหัง แคปปิตอล

ไม่นาน ชายร่างกำยำที่คุยโทรศัพท์เสร็จก็กลับเข้ามาในห้องประชุมแล้วนั่งลง พูดกับทุกคนว่า “ท่านประธานเกาตกลงที่จะดำเนินการตามแผนของเฒ่าลู่แล้วครับ”

เมื่อได้รับการอนุมัติจากท่านประธานเกาแล้ว งานต่อไปก็ย่อมราบรื่นขึ้นมาก ลู่เป่าเซิงตัดสินใจได้ทันที รีบติดต่อหลินอีหมิง และโทรออกไปยังเบอร์ของอีกฝ่าย

“ครั้งเดียวก็พอ ฉันจะพาเธอไปดูจนแก่จนเฒ่า”

เสียงเรียกเข้าที่ไพเราะพลันดังขึ้นมา ทำลายความเงียบในห้องลง หลินอีหมิงที่กำลังหลับสนิทอยู่ก็ถูกเสียงที่ไม่คาดคิดนี้ปลุกให้ตื่นขึ้น เขาพยายามลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก งัวเงียยื่นมือออกไปคลำหาโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ข้างเตียง

หลังจากคลำเจอโทรศัพท์แล้ว เขาก็หยิบมันขึ้นมาอย่างเกียจคร้าน หรี่ตามองไปที่หน้าจอ

“ฮัลโหล สวัสดีครับ” เสียงของหลินอีหมิงยังคงเจือไปด้วยความง่วง

“คุณหลินครับ ผมลู่เป่าเซิงนะครับ เรื่องผู้จัดการกองทุนที่เราเคยคุยกันไว้ก่อนหน้านี้ อยากจะมาปรึกษากับคุณอีกสักหน่อยครับ” ลู่เป่าเซิงพูดเข้าประเด็นทันที

หลินอีหมิงตื่นขึ้นมาไม่น้อยเลยทีเดียว ทั้งคนลุกขึ้นนั่ง “อืม คุณพูดมาเลยครับ”

“หลังจากที่พวกเราได้หารือกันภายในแล้ว หวังว่าคุณจะสามารถมารับตำแหน่งที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ของกองทุนได้ คุณเพียงแค่ให้คำแนะนำในเวลาที่สำคัญๆ ไม่ต้องเข้าร่วมการบริหารจัดการในชีวิตประจำวัน และก็ไม่จำเป็นต้องไปสอบใบอนุญาตที่เกี่ยวข้องด้วย แน่นอนว่า เรื่องค่าตอบแทนรับรองว่าจะไม่ทำให้คุณผิดหวังอย่างแน่นอน” ลู่เป่าเซิงพูดอย่างจริงใจ “คุณสะดวกที่จะมาพบปะพูดคุยรายละเอียดไหมครับ?”

หลินอีหมิงเงียบไปครู่หนึ่ง คิดในใจว่าแบบนี้ก็สบายขึ้นเยอะจริงๆ แถมยังได้ค่าตอบแทนที่งดงามอีกด้วย “ได้ครับ”

“ถ้างั้นก็เจอกันที่ร้านกาแฟหมิงเตี่ยนเหมือนเดิม” ลู่เป่าเซิงยิ้มแล้ววางสายไป

หลังจากวางสายโทรศัพท์แล้ว หลินอีหมิงก็รีบติดต่อหน่วยงานรับจดทะเบียนมืออาชีพแห่งหนึ่งทันที อดใจรอไม่ไหวที่จะให้จดทะเบียนบริษัทการลงทุนแห่งหนึ่ง ชื่อของบริษัท เขาได้ร่างไว้เรียบร้อยแล้ว ก็เรียกว่า “อีหมิง อินเวสต์เมนต์”

บ่ายสี่โมงครึ่ง ลู่เป่าเซิงก็มาถึงร้านกาแฟที่นัดไว้ล่วงหน้า สั่งกาแฟมาแก้วหนึ่ง แล้วก็นั่งรอการมาถึงของหลินอีหมิงอย่างเงียบๆ

ไม่นาน หลินอีหมิงก็เดินเข้ามาในร้านกาแฟ เขาสวมชุดลำลอง สีหน้าดูสบายๆ

หลังจากที่ทั้งสองคนทักทายกันสองสามประโยค ก็เข้าสู่ประเด็นหลัก

“คุณหลินครับ พวกเราให้ความสำคัญกับความสามารถและประสบการณ์ที่เป็นมืออาชีพของคุณอย่างยิ่ง ในฐานะที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ คุณจะมีอิสระในการตัดสินใจอย่างเต็มที่ สามารถให้ความคิดเห็นและข้อเสนอแนะในเวลาที่คุณเห็นว่าจำเป็นได้ ในขณะเดียวกัน คุณก็สามารถจัดสรรเวลาของตัวเองได้อย่างอิสระ จะไม่ถูกผูกมัดมากเกินไป” ลู่เป่าเซิงยิ้มแล้วพูด

หลินอีหมิงได้ยินดังนั้น ก็พยักหน้า แสดงว่าค่อนข้างจะพอใจกับการจัดแจงนี้

“ถ้างั้น เรื่องค่าตอบแทน ตราบใดที่ผลตอบแทนของกองทุนในสามปีสุดท้ายสามารถทำได้ถึง 30% งั้นส่วนที่เกินมาพวกเราจะคำนวณให้คุณ 20% ของผลตอบแทน แต่ถ้าผลตอบแทนของกองทุนในสามปีไม่สามารถทำได้ถึง 30% งั้นพวกเราจะจ่ายให้คุณเพียงห้าหมื่นหยวนเป็นค่าที่ปรึกษาเท่านั้น”

ลู่เป่าเซิงหยุดไปเล็กน้อย จากนั้นก็ถามต่อว่า

“สำหรับเงื่อนไขการจัดแจงเช่นนี้ ไม่ทราบว่าคุณจะสามารถยอมรับได้ไหมครับ?”

หลินอีหมิงฟังจบก็ตกอยู่ในความคิดคำนึง ครู่หนึ่งถึงได้เอ่ยปากตอบว่า

“อย่างนี้แล้วกันครับ ท่านประธานลู่ หากผลตอบแทนของกองทุนไม่เกิน 50% งั้นผมจะไม่รับเงินเลยแม้แต่สตางค์เดียว แต่ทว่า ถ้าอัตราผลตอบแทนของกองทุนสามารถทะลุ 50% ได้สำเร็จ ส่วนที่เกินจากผลตอบแทน 30% นั้น ผมหวังว่าจะได้รับสัดส่วนค่าคอมมิชชั่น 30% ครับ”

ในใจของหลินอีหมิงรู้ดีอย่างยิ่งว่า ด้วยความได้เปรียบที่ได้มาจากการเกิดใหม่ สำหรับโครงสร้างตลาดหุ้นในอนาคตนั้นชัดเจนแจ่มแจ้ง ตัวเองมารับตำแหน่งที่ปรึกษา ผลตอบแทนที่คาดหวังย่อมต้องสูงมากอย่างแน่นอน ดังนั้น เขาจึงเพิ่มข้อเรียกร้องเรื่องค่าตอบแทนขึ้นมาเล็กน้อย ถึงแม้อีกฝ่ายจะไม่สามารถยอมรับได้ในท้ายที่สุด สำหรับเขาแล้วก็ไม่ได้มีผลกระทบอะไรมากนัก

ลู่เป่าเซิงได้ยินดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย ในใจก็แอบคิดว่า: ไอ้หลินอีหมิงนี่มันจะมั่นใจในตัวเองเกินไปหน่อยแล้วนะ ต้องรู้ไว้นะว่ากองทุนไม่เหมือนกับการเทรดหุ้นส่วนตัว อยากจะทำผลตอบแทนให้ได้ 50% ภายในสามปีไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ!

หลังจากที่ไตร่ตรองอย่างรอบคอบแล้ว ลู่เป่าเซิงก็ตอบว่า “อืม… เรื่องนี้สำคัญมาก ผมต้องขอปรึกษากับหุ้นส่วนอีกสองคนก่อนแล้วค่อยตัดสินใจครับ”

ไม่นาน ลู่เป่าเซิงดูเหมือนจะหารือเสร็จเรียบร้อยแล้ว

เขายิ้มแล้วพูดว่า “เงื่อนไขที่คุณเสนอมาไม่มีปัญหาเลยครับ คุณหลิน ด้วยความสามารถและประสบการณ์ของคุณแล้ว พวกเราเชื่อว่าคุณค่าของคุณนั้นสูงกว่านี้มากนัก”

ดังนั้น ทั้งสองฝ่ายก็ได้บรรลุข้อตกลงความร่วมมือเบื้องต้นอย่างราบรื่น และตัดสินใจที่จะพูดคุยรายละเอียดของความร่วมมือต่อไป

“ถ้างั้นก็ขอให้พวกเราร่วมกันคาดหวังว่าความร่วมมือในครั้งนี้จะประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่นะครับ” หลินอีหมิงยื่นฝ่ามือออกไปให้อีกฝ่ายด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

ลู่เป่าเซิงเห็นดังนั้น ก็รีบยื่นมือออกไปจับแล้วตอบว่า “เรื่องนี้ไม่ต้องสงสัยเลยครับ”

จากนั้น พวกเขาก็เริ่มหารือเกี่ยวกับข้อตกลงความร่วมมือที่เฉพาะเจาะจงอย่างละเอียดลึกซึ้งยิ่งขึ้น ซึ่งเกี่ยวข้องกับขอบเขตความรับผิดชอบของที่ปรึกษา, วิธีการสื่อสารข้อมูลระหว่างทั้งสองฝ่าย, และกลไกการให้รางวัลที่สอดคล้องกัน และอื่นๆ อีกมากมาย หลังจากที่ผ่านการหารือซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในที่สุดทั้งสองฝ่ายก็ได้ข้อสรุปที่เป็นหนึ่งเดียวกันในปัญหาสำคัญเหล่านี้

“คุณหลินครับ ขอให้ความร่วมมือของเราในครั้งนี้ราบรื่นนะครับ!” ลู่เป่าเซิงยื่นมือขวาให้หลินอีหมิงอีกครั้ง แสดงความเชื่อมั่นในความร่วมมือในอนาคต

“ขอให้พวกเราร่วมกันสร้างความรุ่งโรจน์นะครับ!” ใบหน้าของหลินอีหมิงปรากฏร่องรอยความยินดี พร้อมกับจับมือของลู่เป่าเซิงอย่างแรง