ตอนที่ 54
บทที่ 54: ขอสงบศึก? เป็นไปไม่ได้
minibunny · 6,156 ตัวอักษร
“นายใหญ่กู้ ข้าจะเอาชีวิตแก ลูกน้องหลายร้อยคนก็ขวางไม่ได้”
หวังอี้เอ่ยขึ้นเรียบๆ ท่าทีสบายๆ
ราวกับว่าเบื้องหน้าของเขาไม่ใช่นายใหญ่ของแก๊งอันธพาล แต่เป็นแค่ปลาซิวปลาสร้อยตัวหนึ่งเท่านั้น!
“บังอาจ!”
ยอดฝีมือคนหนึ่งข้างกายกู้เฉิงเว่ย ฉู่ฮวนโกรธจนเลือดขึ้นหน้า ลงมืออย่างเด็ดขาด เหวี่ยงดาบเข้าใส่หวังอี้
เพียงแต่ว่ายังไม่ทันจะพุ่งเข้ามาถึงตัว หลิงซวงก็ใช้ลูกเตะสูงฟาดออกไป
แกร๊ก!
เสียงใสดังขึ้น คอของฉู่ฮวนถูกเตะหักอย่างแรงโดยตรง ล้มลงไปกองกับพื้น
สังหารในทีเดียว!
เมื่อมองดูภาพนี้ ทุกคนต่างก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก แม้แต่กู้เฉิงเว่ยก็ยังขนหัวลุกชัน
นั่นคือความเกรงกลัวต่อความตายอย่างแท้จริง!
ฝีมือของฉู่ฮวนเมื่อเทียบกับราชาแห่งสังเวียนไท่หมิงแล้ว ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลยแม้แต่น้อย กระทั่งแข็งแกร่งกว่าเสียอีก แต่ก็ยังคงถูกสังหารในทีเดียว!
ฝีมือระดับนี้ ความสามารถระดับนี้ อย่างน้อยที่สุดก็คือนักฆ่าระดับท็อปของโลกมืด
ไกลเกินกว่าที่ลูกกระจ๊อกของกู้เฉิงเว่ยจะต่อกรได้!
ดังที่หวังอี้กล่าวไว้ เขาจะเอาชีวิตกู้เฉิงเว่ย ถึงแม้จะมีพี่น้องสามร้อยกว่าคนก็อาจจะคุ้มครองเขาไว้ไม่ได้!
ยอดฝีมือระดับท็อปของโลกมืด ไร้เทียมทาน ทำลายล้างทุกสิ่ง!
ในชั่วพริบตา กู้เฉิงเว่ยก็เกรงกลัวขึ้นมา ลูกน้องสาขาต่างๆ ก็พากันตัวสั่นงันงก
สองสามคนที่เคยตะโกนข่มขู่ก่อนหน้านี้ เมื่อมองดูศพของเพื่อนร่วมทาง ก็ไม่กล้าที่จะพูดอะไรอีกต่อไป หวาดผวาจนขวัญหนี
ถึงแม้อีกฝ่ายจะมีเพียงสิบคน แต่ทุกคนล้วนสามารถสังหารพวกเขาได้หลายสิบคน!
หากสู้กันจริงๆ แค่พุ่งเข้าไป เกรงว่าจะมีมาไม่มีกลับ ต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!
ทันใดนั้น คนหลายร้อยคนทั้งหมดก็พากันสงบศึก ไม่มีใจที่จะสู้รบอีกต่อไป กลัวโดยสิ้นเชิงแล้ว
เมื่อมองดูภาพนี้ ใบหน้าของกู้เฉิงเว่ยก็เขียวคล้ำ ยังไม่ทันจะเปิดศึก ขวัญกำลังใจของทหารก็ไม่มั่นคงแล้ว แล้วจะไปสู้หาพระแสงอะไร!
ช่วยไม่ได้ การเอากู๋หว่าไจ๋ไปต่อกรกับนักฆ่าระดับท็อปของโลกมืด ก็เหมือนกับการเอายามไปต่อกรกับหน่วยรบพิเศษ!
เทียบกันไม่ได้เลยจริงๆ!
“หวังอี้ ข้ายอมรับว่าคนของแกเก่ง แต่คนของข้ามีเยอะกว่า! สู้กันต่อไปก็มีแต่จะเจ็บทั้งสองฝ่าย!”
ความหมายของกู้เฉิงเว่ยชัดเจนมาก ขอสงบศึก!
“นายใหญ่กู้ คนที่ส่งคำท้าอย่างผยองก็คือแก ตอนนี้มาขอสงบศึกอย่างนุ่มนวล ก็คือแกอีก?”
หวังอี้ส่ายหน้า รู้สึกขบขันอย่างยิ่ง
“ตบหน้าตัวเองแบบนี้ เอาพี่น้องหลายร้อยคนมาเล่นเป็นลิง แกนี่มันไอ้โง่ทึ่มรึเปล่า?”
“แก!”
กู้เฉิงเว่ยโกรธจนพูดไม่ออก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
หลิงซวงลงมือเพียงครั้งเดียว ก็ข่มขู่ลูกน้องสามร้อยคนของเขาได้แล้ว หากลงมือจริงๆ เขาไม่มีความมั่นใจ! ทำได้เพียงกล่าวว่า
“หวังอี้ ข้าไม่ได้กลัวแก! หากสู้กันให้ตายไปข้างจริงๆ พี่น้องของข้าอาจจะสูญเสียอย่างหนัก แต่สองหมัดย่อมยากจะต้านสิบมือ พวกแกก็อย่าหวังว่าจะถอยกลับไปได้อย่างปลอดภัย!”
แต่คาดไม่ถึงว่าหวังอี้จะส่ายหน้า “ถ้าสู้กันจริงๆ คนอื่นจะเป็นอย่างไรบอกไม่ได้ แต่แกกู้เฉิงเว่ยต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!”
มุมปากของกู้เฉิงเว่ยกระตุก ตกใจจนขวัญเสีย
ยอดฝีมือระดับท็อปของโลกมืดสิบคน หากตั้งใจจะฆ่าเขา อย่าว่าแต่คนสามร้อยคนเลย ต่อให้ห้าร้อยคนก็ยังขวางไม่ได้!
อยู่ใกล้กันเกินไป ลูกน้องยังไม่ทันจะได้ออกแรง บางทีเขาผู้เป็นนายใหญ่อาจจะถูกอีกฝ่ายสังหารไปแล้ว!
ท่ามกลางกองทัพนับหมื่นนับแสน เด็ดหัวแม่ทัพของศัตรู นี่คือการจับโจรต้องจับหัวหน้ามาแต่ไหนแต่ไรแล้ว!
“เชอะ! ทันทีที่ข้าตาย วันนี้แกก็อย่าหวังว่าจะเดินออกจากบ้านตระกูลกู้ไปได้อย่างมีชีวิต!”
กู้เฉิงเว่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา ทำได้เพียงใช้เรื่องนี้มาข่มขู่
อยู่อย่างอดสูดีกว่าตายอย่างสมศักดิ์ศรี ไม่มีใครอยากตายจริงๆ หรอก
“งั้นเหรอ?” หวังอี้ส่ายหน้า “กู้เฉิงเว่ย แกไม่เข้าใจธรรมชาติของมนุษย์เกินไปแล้ว”
“หมายความว่ายังไง?”
กู้เฉิงเว่ยไม่เข้าใจ แต่ในใจมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดี
หวังอี้ยิ้มบางๆ “ง่ายมาก แกตายไป ลูกน้องใต้บังคับบัญชาของแกไม่เพียงแต่จะไม่แก้แค้นให้แก กระทั่งจะดีใจจนยิ้มกว้างเสียอีก!”
“เป็นไปไม่ได้! พี่น้องของข้า ไม่มีคนขี้ขลาด!”
กู้เฉิงเว่ยไม่เชื่อเลยแม้แต่น้อย ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด!
“กู้เฉิงเว่ย แกมั่นใจในตัวเองผิดๆ? หรือว่าไม่เข้าใจจิตใจคน?” หวังอี้ยิ้มแล้วส่ายหน้า
“แกไม่ตาย พวกเขาจะมีวันได้ผงาดขึ้นมาได้อย่างไร? จะเป็นนายใหญ่ได้อย่างไร? แต่ทันทีที่แกตายไป ก็จะแตกต่างไปโดยสิ้นเชิง แกพูดสิว่า ถึงตอนนั้นพวกเขาจะยอมเสี่ยงที่จะถูกสังหาร เพื่อแก้แค้นให้แก? หรือว่าจะรักษากำลังไว้ หลังจากที่แกตายไปแล้วก็แย่งชิงตำแหน่งนายใหญ่?”
คำพูดที่หากไม่น่าตกใจก็ไม่ยอมหยุด
ในชั่วพริบตา ทุกคนต่างก็มีสีหน้าซับซ้อน เงียบไป!
“นี่...”
กู้เฉิงเว่ยยิ่งหน้ามืดครึ้ม สีหน้าหมองเศร้า
รู้หน้าไม่รู้ใจ!
ตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่ เขาคือนายใหญ่ พี่น้องทุกคนต่างก็เคารพเขา กลัวเขา เกรงกลัวเขา ไม่ว่าอะไรก็ทำตาม!
แต่ทันทีที่เขาตายไป ก็ไม่ใช่ห่าอะไรเลย
พี่น้องเหล่านั้นจะไม่ยอมเสี่ยงชีวิตไปสู้กับหวังอี้ กลับกันยังจะฉวยโอกาสแย่งชิงอำนาจ แย่งชิงทรัพย์สิน!
ส่วนเขากู้เฉิงเว่ย ก็แค่ตายเปล่าเท่านั้น!
“พวกแกมีความทะเยอทะยานเยี่ยงสุนัขป่าเช่นนี้จริงๆ เหรอ?”
กู้เฉิงเว่ยเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา กวาดสายตามองไป หัวหน้าแก๊งย่อยหลายคนต่างก็ก้มหน้าลง ไม่กล้ามองตรงไปยังสายตาของกู้เฉิงเว่ย
ท่าทีเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าในใจมีผี ร้อนตัวอย่างยิ่ง!
ก็มีสองคนที่ยังคงมีกระดูกสันหลังที่แข็งแกร่ง
“วางใจเถอะครับพี่ใหญ่ ข้าเช่าจื่อต่อให้ต้องตาย ก็จะแก้แค้นให้พี่ใหญ่ครับ!”
“ยังมีข้าอีก จะฆ่าพี่ใหญ่ของข้า ก็ข้ามศพข้าไปก่อน! ใครก็ตามที่มีความคิดอื่น ข้าเฒ่าชีรับรองว่าจะทำให้มันตายก็ไม่ได้อยู่ก็ทรมาน!”
“ดี ดี ดีมาก! กาลเวลาพิสูจน์ม้า ระยะทางพิสูจน์ใจคน! เช่าจื่อ เฒ่าชี ช่วงเวลาสำคัญก็ยังคงเป็นพวกแกที่มีน้ำใจที่สุด! ไม่เสียแรงที่เราร่วมสาบานเป็นพี่น้อง ร่วมเป็นร่วมตายกัน!”
กู้เฉิงเว่ยพยักหน้า ซาบซึ้งอย่างยิ่ง ยังมีพี่น้องที่ไว้ใจได้ให้พึ่งพา
“มีน้ำใจก็จริง แต่น่าเสียดายที่ตามพี่ใหญ่ผิดคน!”
หวังอี้ยิ้มบางๆ “ฆ่าสองคนนั้นก่อน!”
“ครับ!”
คำพูดสิ้นสุดลง นักฆ่าระดับ S สองคนก็พุ่งออกไปพร้อมกันในทันที
คนอื่นๆ ยังไม่ทันจะได้สติกลับมา ผู้นำแก๊งย่อยสองคนเช่าจื่อและเฒ่าชี ก็ถูกสังหารทันทีในชั่วพริบตา
เมื่อมองดูภาพนี้ ทุกคนต่างก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก ที่เกิดเหตุยิ่งเงียบกริบ!
ใครก็คาดไม่ถึงว่าหวังอี้จะเด็ดขาดถึงเพียงนี้ พูดจะลงมือก็ลงมือทันที
และพอลงมือ ก็คือการลงมืออย่างไม่เหลือทางรอด!
ไก่ที่ขันก่อนมักถูกเชือด ก็เป็นเช่นนี้แหละ!
พี่น้องที่คิดจะตามกู้เฉิงเว่ย สู้ตายไปข้างหนึ่ง ก็พากันขี้ขลาดไปหมดแล้ว
เช่าจื่อ เฒ่าชี ล้วนเป็นหัวหน้าแก๊งย่อย ฝีมือไม่ธรรมดา
แต่ตอนนี้ ชั่วพริบตาเดียวก็ตายกันหมด!
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพวกเขาเลย!
ศึกในวันนี้ หากแก๊งย่อยทุกแก๊งสามัคคีกัน ก็ยังมีกำลังที่จะสู้
แต่ตอนนี้แก๊งย่อยแต่ละแก๊งก็เหมือนเม็ดทรายที่กระจัดกระจาย ต่างคนต่างก็มีความคิดของตัวเอง รอให้กู้เฉิงเว่ยตายไปแล้ว จะได้แย่งชิงตำแหน่งนายใหญ่ จะเป็นคู่ต่อสู้ของหวังอี้ได้อย่างไร!
“แก... แก... แกสมควรตาย!”
กู้เฉิงเว่ยโกรธจนตัวสั่น ใบหน้าซีดขาว
อุตส่าห์มีพี่น้องที่มีน้ำใจสองคน จะมาสนับสนุนเขา สู้ตายไปข้างหนึ่ง
ผลสุดท้ายถูกสังหารในทันที เป็นเช่นนี้ต่อไป ใครจะยังกล้าออกหน้าอีก?
ทันทีที่ขวัญกำลังใจของทหารไม่มั่นคง ก็จะจบสิ้นโดยสมบูรณ์!
“ลงมือ ทุกคนลงมือให้หมด! ฆ่าพวกมัน!” กู้เฉิงเว่ยเอ่ยปากอย่างเด็ดขาด
แต่น่าเสียดายที่ หัวหน้าแก๊งย่อยสิบสองคนที่เหลือ ไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย!
เมื่อเห็นว่าหัวหน้าแก๊งย่อยยังไม่ขยับ ลูกน้องข้างหลังยิ่งไม่พุ่งเข้าไปหาที่ตาย!
นั่นคือนักฆ่าระดับท็อปของโลกมืด ที่สามารถสังหารพวกเขาได้ในกระบวนท่าเดียวนะ!
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น