บทที่ 67: แผนการอันยิ่งใหญ่ และความใจป้ำของมหาวิทยาลัยชื่อดัง

ด้วยวิธีนี้ ก็จะทำให้เมืองปินไห่พัฒนาอย่างรอบด้าน จากเมืองระดับรองที่แข็งแกร่งก้าวสู่เมืองระดับหนึ่งก็ยังเป็นไปได้

แต่เรื่องนี้ก็ต้องดูทัศนคติของทางการท้องถิ่นแล้ว หากมีการสนับสนุนทางนโยบายที่เพียงพอ หวังอี้ก็ไม่เกี่ยงที่จะลอง

แต่ถ้าไม่มี ก็ช่างมัน

และห้างสรรพสินค้าจัดหาผลไม้ผักโดยตรงนี้ ก็คือการเคลื่อนไหวแรกของหวังอี้ อาจกล่าวได้ว่าเป็นโครงการชิมลาง

ส่วนรายละเอียดต่างๆ ก็มอบให้ลูกน้องรับผิดชอบไป

สำหรับการพัฒนาในภายหลัง ทั้งหมดขึ้นอยู่กับทัศนคติของทางการท้องถิ่น

ตามแผนการของหวังอี้ ยังต้องก่อตั้งบริษัทเทคโนโลยีแห่งหนึ่ง เข้าซื้อกิจการหรือลงทุนสร้างโรงงานที่ทันสมัยสองสามแห่ง ลงทุนโครงการใหญ่ๆ สองสามโครงการ

ตัวอย่างเช่น โดรนระดับไฮเอนด์!

นี่คือแนวโน้มในอนาคต ไม่ว่าจะเป็นทางการทหาร หรือพลเรือน ล้วนมีอนาคตที่ไร้ขีดจำกัด

ในระดับทหาร โดรนมีความยืดหยุ่น ต้นทุนต่ำ จะเป็นตัวเอกของสงครามสมัยใหม่!

จุดนี้ได้แสดงให้เห็นอย่างดีที่สุดแล้วในสงครามหลายครั้งในปัจจุบัน

หากไม่มีระบบป้องกันภัยทางอากาศที่แข็งแกร่ง โดรนสอดแนมและโจมตีฝูงหนึ่ง ก็สามารถบรรทุกระเบิด ทำลายรถรบ รถถัง ค่ายทหาร สนามบิน หรือแม้กระทั่งสิ่งอำนวยความสะดวกทางทหารทั้งหมดของศัตรูได้โดยตรง!

จุดนี้ไม่มีข้อกังขาใดๆ และต้นทุนก็ต่ำมาก

เพราะโดรนไม่ได้แพงเลยจริงๆ กระทั่งถูกเกินไปด้วยซ้ำ แถมยังไม่มีการสูญเสียบุคลากรอีกด้วย

ส่วนในระดับพลเรือน อีกไม่กี่ปีข้างหน้าอายุการใช้งานแบตเตอรี่และน้ำหนักบรรทุกของโดรนจะได้รับการปรับปรุงอย่างรอบด้าน ถึงตอนนั้นโดรนส่งพัสดุ ส่งอาหารเดลิเวอรี่ ก็จะเป็นเรื่องปกติ

อย่าคิดว่ามันน่าเหลือเชื่อ การพัฒนาของยุคสมัยนั้นรวดเร็ว รวดเร็วมาก

อันที่จริง ปัจจุบันการคัดแยกสินค้าในคลังสินค้าของ JD.com, Alibaba ก็ไม่ได้ใช้แรงงานคนคัดแยกนานแล้ว แต่เป็นการคัดแยกโดยหุ่นยนต์ปัญญาประดิษฐ์

พวกมันมีความเร็วสูงกว่า ประสิทธิภาพสูงกว่า ต้นทุนต่ำกว่า และยังแม่นยำกว่าอีกด้วย

อีกไม่กี่ปีข้างหน้า โดรนส่งสินค้า ส่งพัสดุ ก็จะกลายเป็นเรื่องปกติเช่นกัน

โดยเฉพาะการแพร่หลายของ 5G และอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง (IoT) ก็จะยิ่งทำให้วันนั้นมาถึงเร็วขึ้น

ในฐานะอัจฉริยะด้านการลงทุน โครงการที่หวังอี้ลงทุนล้วนตั้งอยู่บนพื้นฐานของปัจจุบัน แต่มองไปยังอนาคต

ตัวอย่างเช่น โดรน, รถยนต์ไร้คนขับ, ปัญญาประดิษฐ์, คลาวด์คอมพิวติ้ง, บิ๊กดาต้า, พลังงานใหม่...

ช่วยไม่ได้ ยุคสมัยพัฒนารวดเร็วเกินไป ทำตามขั้นตอนไปเรื่อยๆ ก็จะตายเร็วกว่า

มีเพียงการวางรากฐานเพื่ออนาคต ถึงจะสามารถยืนอยู่บนจุดสูงสุดของยุคสมัยได้ตลอดไป

นี่ก็คือเหตุผลที่หวังอี้ได้เป็นรองอธิการบดี อธิการบดีกิตติมศักดิ์ของมหาวิทยาลัยหัวชิง มหาวิทยาลัยการบินและอวกาศตี้ตู และมหาวิทยาลัยฟู่ตั้น

หวังอี้มีเงิน มีวิสัยทัศน์ ส่วนมหาวิทยาลัยชื่อดังเหล่านี้มีบุคลากร มีเทคโนโลยี!

ภายใต้ความร่วมมือของทั้งสองฝ่าย ไม่แน่ว่าอาจจะสร้างยักษ์ใหญ่ในอนาคตขึ้นมาได้เป็นจำนวนมาก

อันที่จริง สองสามวันนี้ ตำหนักสังหารเทพก็ได้ดำเนินการลงทุนครั้งใหญ่ในประเทศไปมากมายตามแผนการของหวังอี้แล้ว

โครงการใหญ่ๆ หลายโครงการ ยังต้องให้หวังอี้ไปเซ็นสัญญาด้วยตัวเอง แต่ทั้งหมดต้องรอหลังจากไปถึงเมืองหลวงแล้วค่อยจัดการ

เพราะสำนักงานใหญ่ของบริษัทระดับ 500 อันดับแรกส่วนใหญ่อยู่ในเมืองหลวง ทำอะไรก็สะดวก

ตอนบ่าย หวังอี้ไปรับซ่งซือหนิง แล้วมุ่งตรงไปยังสนามบิน

ครั้งก่อนที่กลับจากเมืองหลวงมาเมืองปินไห่ สถานการณ์คับขัน หวังอี้จึงเช่าเหมาลำโดยตรง

ครั้งนี้ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้น หลิงซวงได้จองตั๋วเครื่องบินสำหรับสามคนไว้แล้ว

จะว่าบังเอิญก็บังเอิญ ที่ห้องพักผู้โดยสารก็ได้เจอกับจ้าวรุ่ยอีกครั้ง

ต่างก็กลับไปเมืองหลวง แถมยังเป็นเที่ยวบินเดียวกันอีกด้วย

แต่ที่แตกต่างก็คือ หวังอี้และซ่งซือหนิงเป็นชั้นหนึ่งแบบดีลักซ์

ส่วนจ้าวรุ่ย กลับเป็นชั้นประหยัด

เรื่องนี้ หวังอี้ไม่ได้พูดอะไร แต่จ้าวรุ่ยกลับไม่พอใจอย่างยิ่ง แค่นเสียงเย็นชาว่า

“มีเงินแล้วจะทำไม? เมื่อเทียบกับอาจารย์หวังของคลาสหวังพวกเราแล้ว แกยังห่างไกลนัก!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทั้งหวังอี้และซ่งซือหนิงต่างก็มีสีหน้าซับซ้อน พูดอะไรไม่ออก

ให้ตายสิ โดนตัวเองข่มรัศมีอีกแล้ว

ในใจของหวังอี้มีม้าหญ้าโคลนนับหมื่นตัววิ่งผ่าน

ส่วนซ่งซือหนิงที่อยู่ข้างๆ ยิ่งหัวเราะจนตัวสั่น

หนึ่งชั่วโมงครึ่งต่อมา เครื่องบินก็มาถึงเมืองหลวง

หวังอี้และซ่งซือหนิงเพิ่งจะออกจากโถงสนามบิน กลุ่มคนก็รีบเข้ามาล้อม

“คุณหวัง ไม่สิ ท่านรองอธิการบดี ในที่สุดท่านก็มาแล้ว! ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ! รถเตรียมพร้อมแล้ว ท่านจะไปไหน ผมไปส่งท่านเองครับ!”

ผู้อำนวยการสำนักทะเบียนของมหาวิทยาลัยหัวชิง โจวอี้ รีบยิ้มเดินเข้ามาต้อนรับ

“ผู้อำนวยการโจวเกรงใจไปแล้วครับ” หวังอี้อดหัวเราะออกมาไม่ได้ ร้อนแรงเกินไปจริงๆ “ผมจะไปส่งซือหนิงที่มหาวิทยาลัยตี้ตูก่อนครับ!”

“โอ้? ท่านนี้คือ...” ดวงตาของโจวอี้เป็นประกาย เข้าใจในทันที จากนั้นก็เสียใจอย่างสุดซึ้ง

“ถ้ารู้แต่แรกว่านักเรียนคนนี้เป็น... เพื่อนของคุณรองอธิการบดี ก็จัดให้เข้ามหาวิทยาลัยหัวชิงโดยตรงแล้ว! เป็นความผิดของผมเอง เป็นความผิดของผมเอง!”

โจวอี้ทำหน้าเสียใจ พลาดไปจริงๆ

“เชอะ! เฒ่าโจว เกินไปแล้วนะ คุณหวังก็เป็นรองอธิการบดีของหัวชิงพวกคุณแล้ว ยังจะมาแย่งบุคลากรของมหาวิทยาลัยตี้ตูเราอีกเหรอ?”

หลินหมิงจากมหาวิทยาลัยตี้ตูอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า จากนั้นก็ยิ้มกล่าวว่า

“คุณหวังวางใจได้ครับ นักเรียนซ่งทั้งเรียนดีและมีความประพฤติดี อยู่ที่มหาวิทยาลัยตี้ตูของเราจะได้รับการบ่มเพาะที่ดีที่สุดอย่างแน่นอน ไม่ว่าจะเป็นสาขาวิชาไหน ขอเพียงแค่นักเรียนซ่งชอบ จัดให้ทั้งหมดเลยครับ!”

ซ่งซือหนิงเมื่อได้ยินเช่นนั้น ก็ตกตะลึงไปโดยสิ้นเชิง

คิดไม่ถึงเลยว่าหวังอี้จะเก่งกาจขนาดนี้ ขนาดมหาวิทยาลัยชั้นนำ TOP 2 ยังต้องมาประจบประแจงขนาดนี้

กระทั่งเธอที่เป็นแฟนของหวังอี้ สองมหาวิทยาลัยใหญ่ยังต้องแย่งชิงกัน สาขาวิชาก็สามารถเลือกได้ตามใจชอบ

อยู่มานานเพิ่งเคยเห็นจริงๆ!

“ฮ่าๆ งั้นก็ขอบคุณมากครับ!”

หวังอี้พยักหน้า ด้วยวิธีนี้ ซ่งซือหนิงอยู่ที่มหาวิทยาลัยตี้ตูก็น่าจะราบรื่นขึ้นมาก

มิฉะนั้นด้วยความสวยของซ่งซือหนิง เกรงว่าจะต้องเจอปัญหาไม่น้อย

“คุณหวังครับ นี่คือบ้านและรถที่มหาวิทยาลัยการบินและอวกาศตี้ตูเตรียมไว้ให้คุณหวังครับ กุญแจ โฉนดที่ดินอยู่ในนี้ทั้งหมดครับ”

โจวโม่รีบเอ่ยปากขึ้น ยื่นแฟ้มใสให้

การดึงดูดบุคลากรระดับท็อปของมหาวิทยาลัยชื่อดัง จะมีค่าตั้งรกรากให้ก้อนใหญ่

จำนวนเงินขึ้นอยู่กับระดับของบุคลากร ตั้งแต่หลายแสนถึงหลายล้านหยวน

ส่วนคนอย่างหวังอี้ ก็คือค่าตั้งรกรากหลายสิบล้าน

ตัวอย่างเช่น มหาวิทยาลัยการบินและอวกาศตี้ตู ก็ให้คฤหาสน์หรูในย่านวงแหวนชั้นในหนึ่งหลัง รถเบนท์ลีย์ มุลซานอีกหนึ่งคัน

ถึงแม้ราคารถจะไม่แพง ก็แค่ห้าหกล้าน ช่วยไม่ได้ ข้างบนมีกฎระเบียบอยู่ว่ารถประจำตำแหน่งของมหาวิทยาลัยจะหรูหราเกินไปไม่ได้

แต่ป้ายทะเบียนไม่ใช่ธรรมดาเลย

แค่หมายเลขทะเบียนนั้น ก็มีมูลค่าไม่น้อยแล้ว

ต้องรู้ว่าเมืองหลวงมีการจำกัดการซื้ออย่างรอบด้าน ซื้อรถง่าย แต่จับสลากป้ายทะเบียนยาก!

หลายคนต่อคิวหนึ่งสองปี ก็ยังจับสลากไม่ได้สักเบอร์ มีเงินก็ซื้อรถไม่ได้!

แต่คราวนี้ดีล่ะ มหาวิทยาลัยการบินและอวกาศให้หมายเลขมงคลที่สมบูรณ์แบบมาโดยตรงเลย จิง A.WY888

หวังอี้ฟาฟาฟา (รวยๆๆ)!

ส่วนบ้านในย่านวงแหวนชั้นในนั้น ยิ่งทำเลดีเยี่ยม มีมูลค่าไม่น้อย

ทำเลนั้น ตารางเมตรละสิบกว่าหมื่น!

ห้องชุดหรูขนาดใหญ่ 400 กว่าตารางเมตร อย่างไรก็ต้อง 50 ล้านขึ้นไป!

ความใจป้ำของมหาวิทยาลัยการบินและอวกาศ ไม่ใช่ธรรมดาเลย

เรื่องนี้ หวังอี้พึงพอใจอย่างยิ่ง พยักหน้า

“พวกคุณมีน้ำใจแล้ว วันหลังผมจะไปนั่งเล่นที่มหาวิทยาลัย พอดีมีโครงการหนึ่งที่สามารถร่วมมือกันได้”

โครงการ!

โจวโม่ดีใจจนยิ้มกว้าง มหาวิทยาลัยการบินและอวกาศตี้ตูไม่ขาดบุคลากร ไม่ขาดเทคโนโลยี

ที่ขาดก็คือโครงการ คือการลงทุน คือมหาเศรษฐีระดับเทพที่จะมาฟูมฟักบุคลากรทางเทคโนโลยีให้กลายเป็นมูลค่าทางการค้า!

สังคมนี้ก็เป็นเช่นนี้แหละ มีเทคโนโลยี แต่สร้างเป็นผลิตภัณฑ์ไม่ได้ ทำเงินไม่ได้ ก็เปล่าประโยชน์!

และหวังอี้ก็มีความสามารถเช่นนี้พอดี นี่ก็คือสิ่งที่พวกเขาให้ความสำคัญที่สุด

“ได้ครับ ท่านรองอธิการบดีหวัง คณาจารย์และนักศึกษาทั้งมหาวิทยาลัยของเรารอคอยการมาเยือนของท่านรองอธิการบดีอย่างใจจดใจจ่อครับ!”

“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร” หวังอี้กล่าวเรียบๆ

คราวนี้ โจวอี้ที่อยู่ข้างๆ ก็อยู่ไม่สุขแล้ว รีบเดินเข้ามา