บทที่ 80: สัญญาขายตัวสิบปี เดิมพันด้วยศักดิ์ศรี

“คุณหวังครับ 5 ร้อยล้านมันมากเกินไป ผมไม่มีปัญญาจ่ายจริงๆ ครับ ต่อให้ 50 ล้าน ผมก็ยังไม่มีปัญญาจ่ายเลยครับ! จริงๆ นะครับ!”

เริ่นเฟยกล่าวอย่างจนใจ สีหน้าหมองเศร้า

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ผมให้คุณเลือกสองทาง” หวังอี้ยื่นสองนิ้วออกมา

“ทางแรก ผมจะโยนคุณไปที่สามเหลี่ยมทองคำ จะเป็นจะตายอย่างไร หนี้ห้าร้อยล้านก็ถือเป็นอันยกเลิก”

“ทางที่สอง คุณเซ็นสัญญาขายตัวสิบปี มาถ่ายหนังใต้สังกัดผม!”

“ผมเลือกทางที่สองครับ!” เริ่นเฟยกล่าวอย่างเด็ดขาด ทางแรกคือทางตาย ไม่มีให้เลือก

ที่สามเหลี่ยมทองคำนั่น มีแต่เจ้าพ่อค้ายา โจรป่าเถื่อน ฆ่าคนเป็นผักปลา

เขาไปที่นั่นรับรองว่ามีไปไม่มีกลับ อยู่ไม่รอดถึงสองตอน!

“ดีมาก!”

หวังอี้พยักหน้า แล้วเปลี่ยนเรื่อง “แต่ว่าพูดกันตรงๆ ไว้ก่อนนะ มาถ่ายหนังใต้สังกัดผม ผมจะลงทุนให้! ถ้าถ่ายหนังดีๆ ออกมาได้ ผมจะให้ส่วนแบ่งที่น่าพอใจ ถ้ายังคงเป็นหนังเจ๊งๆ เหมือนเดิม ผมก็จะโยนคุณไปที่สามเหลี่ยมทองคำเหมือนกัน!”

วิกฤตเป็นตาย สามารถกระตุ้นศักยภาพที่ไร้ขีดจำกัดของคนได้!

หวังอี้ก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่า เมื่อต้องเผชิญหน้ากับวิกฤตเป็นตาย เริ่นเฟยผู้กำกับหนังเจ๊งอย่างคุณ จะสามารถระเบิดฝีมือระดับผู้กำกับชั้นยอดออกมาได้หรือไม่?

มีความเป็นไปได้อย่างมาก!

ตัวอย่างเช่น ทีมชาติจีนรับค่าจ้างระดับท็อป แต่กลับไม่เคยเข้ารอบ!

ขนาดประเทศเล็กๆ ที่กำลังทำสงครามอยู่ยังเอาชนะไม่ได้ ช่างเป็นเรื่องตลกจริงๆ!

ถ้าบีบบังคับสักหน่อย แค่เข้ารอบไม่ได้ ทั้งทีมก็ต้องไปสนามรบ รับการชำระล้างด้วยปืนใหญ่ หาทางรอดเอาเอง!

ถ้าเป็นเช่นนั้น คาดว่าทีมชาติจีนคงจะเข้ารอบไปนานแล้ว ไปบอลโลกแล้ว!

คนก็เป็นแบบนี้แหละ ไม่บีบสักหน่อย ก็จะไม่มีวันรู้ว่าตัวเองเก่งแค่ไหน

“นี่...”

เริ่นเฟยชะงักไป ถ่ายหนังดีๆ ออกมา มันยากเกินไปแล้ว เขาเป็นแค่ผู้กำกับหนังเจ๊ง

แต่นึกถึงสามเหลี่ยมทองคำที่น่าสะพรึงกลัว เริ่นเฟยก็ยังคงสูดหายใจเข้าลึก แล้วพยักหน้า

“วางใจได้ครับคุณหวัง ผมเริ่นเฟยจะเดิมพันด้วยชีวิตและอนาคต รวมถึงศักดิ์ศรีของผู้กำกับคนหนึ่ง ไปถ่ายหนังครับ!”

“ดีมาก”

หวังอี้พยักหน้า ก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่าภายใต้การบีบบังคับเป็นตาย เริ่นเฟยจะสามารถแสดงฝีมือออกมาได้ถึงระดับไหน!

ในไม่ช้า หลิงซวงก็จัดทำสัญญาฉบับหนึ่งขึ้นมา เริ่นเฟยเซ็นสัญญา

สัญญาขายตัวสิบปี!

เรื่องนี้ เริ่นเฟยสีหน้าซับซ้อน อยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา

ครั้งนี้ เขาไม่มีทางถอยแล้วโดยสิ้นเชิง เป็นการเอาชีวิตมาถ่ายหนังจริงๆ

ถ่ายได้ดี ส่วนแบ่งหลายสิบล้าน ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ จากนี้ไปกลายเป็นเศรษฐีสิบล้าน ชื่อเสียงเงินทองหลั่งไหลมา อนาคตไกล

ถ่ายไม่ดี โยนไปที่สามเหลี่ยมทองคำ หาทางรอดเอาเอง อยู่ไม่รอดถึงสามตอน!

แต่ผู้กำกับคิวบู๊เจียงอวี้คุนที่อยู่ข้างๆ กลับดวงตาเป็นประกาย นี่คือโอกาส โอกาสที่จะเกาะขามหาเศรษฐีระดับเทพ รีบเอ่ยปากขึ้น

“คุณหวังครับ ผมขอเซ็นสัญญาเข้าสังกัดท่านด้วยได้ไหมครับ?”

“คุณไม่ได้ติดหนี้ผมสักหน่อย ก็จะเซ็นสัญญาขายตัวด้วยเหรอ?”

หวังอี้ประหลาดใจอยู่บ้าง จากนั้นก็เข้าใจ เจียงอวี้คุนผู้เฒ่าคนนี้ เหี้ยมพอตัวเลย!

กับนักแสดงก็เหี้ยม กับตัวเองยิ่งเหี้ยมกว่า!

“คุณหวังครับ ผมอยากจะสร้างผลงานชิ้นใหญ่ใต้สังกัดของคุณหวังจริงๆ ครับ!”

เจียงอวี้คุนกล่าวอย่างจริงใจ น้ำเสียงแน่วแน่

เขาอายุสี่สิบกว่าแล้ว ยังคงมีผลงานธรรมดาๆ หากยังไม่มีผลงานที่โดดเด่นออกมาอีก อาชีพการงานก็คงจะจบสิ้นแล้ว!

หมวกผู้กำกับหนังเจ๊ง ก็ต้องสวมไปทั้งชีวิต!

ผลลัพธ์เช่นนี้ เจียงอวี้คุนยอมรับไม่ได้!

“ได้!” หวังอี้พยักหน้า สำหรับคนเหี้ยมแบบนี้ก็ค่อนข้างจะชื่นชมอยู่บ้าง

“ถ้างั้นคุณก็เหมือนกับเริ่นเฟย ถ่ายหนังดีๆ ออกมา ส่วนแบ่งหลายสิบล้านไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ถ่ายไม่ดี พวกคุณสองคนก็ไปสามเหลี่ยมทองคำด้วยกัน พอดีมีเพื่อน!”

“ได้ครับ!”

เจียงอวี้คุนสูดหายใจเข้าลึก เขาที่ฝึกยุทธมาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยลำบากน้อยเลย ยิ่งเข้าใจดีว่าไม่มีแรงกดดัน ก็ไม่มีแรงผลักดัน!

“คือว่า... หนูขอเซ็นสัญญาขายตัวด้วยคนได้ไหมคะ?”

หลิ่วเสี่ยวเยี่ยนเดินเข้ามาข้างหน้า มองหวังอี้ กล่าวอย่างเย้ายวน

“เซ็นแล้ว เขาจะฟังคำสั่งของนายท่านทุกอย่างค่ะ หากมีความต้องการใดๆ ไม่ว่าจะเป็นข้อเรียกร้องอะไร เขาจะทำให้นายท่านพอใจค่ะ!”

พูดจบ ยังขยิบตาให้หวังอี้อีกด้วย

ในใจยิ่งคิดว่า ขอเพียงแค่ทำตัวดีๆ ปรนนิบัติหวังอี้ให้สบายแล้ว หนังก็ไม่ต้องถ่าย ก็สามารถมีชีวิตที่สุขสบายได้

ส่วนหวังอี้ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม กลับหน้าดำทะมึน

นายท่าน... ดาราปลายแถวคนนี้ไม่มีคุณธรรมเลยจริงๆ...

หลิงซวงที่อยู่ข้างๆ ยิ่งขมวดคิ้วเล็กน้อย ใบหน้าเย็นชาลง กล่าวอย่างไม่เกรงใจว่า

“แค่ของแบบแก ก็อยากจะมาอยู่ข้างๆ นายใหญ่เหรอ? จะทำให้ใครขยะแขยงหา!”

ผู้หญิงข้างกายหวังอี้ ซ่งซือหนิง, เชอร์ลี่ย์ วินด์เซอร์ ล้วนแต่สวยระดับ 98 คะแนน และยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง เป็นพรหมจรรย์

แต่หลิ่วเสี่ยวเยี่ยน... เป็นรถเก่าโดยสิ้นเชิง!

อย่าว่าแต่หวังอี้เลย หลิงซวงยังรู้สึกคลื่นไส้

“แก!”

หลิ่วเสี่ยวเยี่ยนโกรธจนพูดไม่ออก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ทำได้เพียงมองไปยังหวังอี้ กล่าวอย่างน่าสงสาร “คุณหวังคะ...”

“เธอไปเถอะ ที่นี่ไม่ต้องการเธอ”

หวังอี้กล่าวอย่างสงบ รถเมล์สาธารณะแบบนี้ เขามองแล้วขยะแขยง

ถึงแม้ว่าความสวยของหลิ่วเสี่ยวเยี่ยนจะอยู่ที่ 93 คะแนนขึ้นไป แต่บนใบหน้าผ่านมีดมาแล้วกี่ครั้ง งั้นก็ไม่มีใครรู้

ส่วนก่อนจะผ่านมีดมาเป็น 69 คะแนน หรือ 39 คะแนน ก็ไม่มีใครบอกได้ชัดเจนเช่นกัน

แม้กระทั่งรูปร่างที่มีส่วนเว้าส่วนโค้งของหลิ่วเสี่ยวเยี่ยน หวังอี้ก็ไม่รู้ว่าเติมไปแล้วเท่าไหร่

อาจจะออกแรงมากไปหน่อย ก็อาจจะระเบิดออกมาโดยตรง แล้วส่งกลับไปซ่อมที่โรงงาน

ยุคนี้ ขอเพียงแค่ใจถึง ขอเพียงแค่เงินมากพอ ขอเพียงแค่ใจกล้าพอ ไปเกาหลีสักสองเดือน ผ่านมีดสักร้อยสองร้อยครั้ง ความสวย 30 คะแนนก็สามารถทำให้กลายเป็นเทพธิดา 90 คะแนนได้

ช่วยไม่ได้ วิชาเปลี่ยนหัว (ศัลยกรรม) ของเกาหลี วิชาเปลี่ยนหน้า (แต่งหน้า) ของประเทศเซี่ย วิชาแปลงเพศแบบสวัสดีครับของไทย ถูกขนานนามว่าเป็นสามสิ่งมหัศจรรย์ของมนุษยชาติ สามวิชาเทพของโลก!

มันก็มหัศจรรย์ขนาดนี้แหละ!

ทว่ากึ่งถาวร ก็ยังคงเป็นกึ่งถาวร เมื่อเทียบกับความงามตามธรรมชาติแล้วห่างไกลนัก

ในมุมมองของหวังอี้ เทพธิดา 90 คะแนนที่ทำออกมา ก็ยังสู้เทพธิดา 70 คะแนนตามธรรมชาติไม่ได้

เหตุผลง่ายๆ รถยนต์จ้งไท่ เปลี่ยนแค่รูปลักษณ์ภายนอก ก็จะกลายเป็นปอร์เช่ได้เหรอ?

ล้อกันเล่นหรือเปล่า!

“คุณหวังคะ ให้โอกาสอีกสักครั้งนะคะ ตอนกลางคืนเรามาคุยกันดีๆ...”

หลิ่วเสี่ยวเยี่ยนยังคงไม่เต็มใจ แม้กระทั่งไม้ตายก็ยังใช้แล้ว

เธอรู้ดีว่า เจ้าของเงินทุน โปรดิวเซอร์ ผู้กำกับ ตอนกลางวันคุยกันไม่ลงตัว งั้นก็คุยกันตอนกลางคืน

รับรองว่าคุยลงตัวแน่นอน กฎของวงการบันเทิง!

แต่คาดไม่ถึงว่าหวังอี้จะส่ายหน้า “ตอนกลางคืนผมไม่มีนิสัยคุยกับหมา ไปเถอะ”

“แก! เชอะ!”

หลิ่วเสี่ยวเยี่ยนแค่นเสียงเย็นชาหนึ่งที แล้วเดินจากไปอย่างฉุนเฉียว

หวังอี้บัดซบบอกว่าเธอเป็นหมา!

มันเกินไปจริงๆ

แต่หลิ่วเสี่ยวเยี่ยนรู้ดีว่า คนอย่างหวังอี้เธอหาเรื่องไม่ได้ ทำได้แค่จากไปอย่างเศร้าสร้อย

แล้วค่อยไปหาตัวสำรองที่มีเงินในวีแชทสักสองสามคน ซื้อของหรูๆ สักสองสามชิ้น ระบายอารมณ์

นี่ล้วนเป็นการกระทำปกติของหลิ่วเสี่ยวเยี่ยน ดาราเล็กๆ อย่างเธอ ถึงแม้ชื่อเสียงจะไม่ดัง แต่ตัวสำรอง (ATM) มีไม่น้อย...

แต่น่าเสียดายที่ ตัวสำรองเหล่านั้นเงินใช้ไปไม่น้อย แต่ตัวกลับไม่ได้แตะต้อง

พูดได้แค่ว่า ความเศร้าของลูกไล่ผู้คลั่งรัก

“คุณหวังครับ งั้นหนังเรื่องแรกของพวกเรา ท่านเป็นคนกำหนด หรือว่าให้ผมเลือกเองครับ?”

เริ่นเฟยอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากขึ้น กระตือรือร้นอยากจะลอง

ในฐานะผู้กำกับ เขาก็มีความฝันเช่นกัน เพียงแต่ว่าถูกบีบคั้นจากความเป็นจริง จนฝันสลายไปนานแล้ว

บัดนี้เดิมพันด้วยชีวิตและศักดิ์ศรี แถมยังได้รับการสนับสนุนด้านการลงทุนจากหวังอี้อีกด้วย หากยังไม่สร้างผลงานอะไรออกมา เริ่นเฟยก็รู้สึกว่าตัวเองสมควรตายที่สามเหลี่ยมทองคำ!

ในชั่วพริบตา ออร่าบนร่างของเริ่นเฟยก็เปลี่ยนไป กลายเป็นเหมือนตอนที่เพิ่งจะเข้าวงการใหม่ๆ ดวงตามีประกาย

“เกี่ยวกับศักดิ์ศรีและชีวิตของคุณ ผมจะไม่เข้าไปแทรกแซงมากเกินไป ดังนั้น แนวหนัง บทภาพยนตร์คุณเป็นคนกำหนด แล้วก็เอามาให้ผมตรวจสอบ ตรวจสอบผ่าน ผมจะลงทุนให้ เปิดกล้อง ตรวจสอบไม่ผ่าน คุณก็ไปเลือกบทใหม่!”

หวังอี้เอ่ยขึ้นเรียบๆ