บทที่ 107: ของขวัญสุดพิเศษที่น่าตื่นเต้นเร้าใจ

“ไม่มีใครจัดการเลยเหรอ? ฉันต่อแถวมาตั้งครึ่งค่อนวัน ทำไมคนที่อยู่ข้างหลังฉันถึงได้เข้าไปกินก่อน! ตาบอดกันหมดแล้วเหรอ! ไม่ดูบัตรคิวกันรึไง?” เด็กผู้ชายคนหนึ่งตะโกนลั่นอยู่ที่หน้าร้าน เขาใช้แรงทุบประตูกระจก ทันใดนั้นก็ทำให้เกิดความวุ่นวายอย่างใหญ่หลวง!

“ให้คำอธิบายกับฉันมาหน่อยสิ ใครเป็นคนดูแล!” อารมณ์ของเด็กผู้ชายคนนั้นยิ่งตื่นเต้นขึ้นเรื่อยๆ เขาขวางอยู่ที่ประตูไม่ยอมให้ลูกค้าที่ทานข้าวเสร็จแล้วเดินออกไป

ความเคลื่อนไหวที่ใหญ่โตขนาดนี้ ทำให้คนที่ต่อแถวอยู่ต่างก็พากันหันไปมอง ลูกค้าที่ทานข้าวอยู่ในร้านก็กำลังจ้องมองอยู่เช่นกัน พวกเหลียงจิ่งซาน, สวีหว่านถัง และเพื่อนร่วมชั้นกลุ่มหนึ่งก็รีบเข้าไปใกล้ๆ มองดูอย่างเป็นห่วง อี้หรงลงมาจากรถสปอร์ต เธอรีบเดินเข้าไป เฝ้ารออย่างสนใจ อยากจะดูว่าเฉินลี่ชวนจะจัดการกับสถานการณ์ฉุกเฉินแบบนี้อย่างไร

จากนั้นเฉินลี่ชวนก็รีบเดินออกมา เขาตบไหล่ของเด็กผู้ชายคนนั้นเบาๆ เขายิ้มให้เขาพลางกล่าวว่า “ข้างในมีโต๊ะหนึ่งใกล้จะเสร็จแล้วครับ พนักงานกำลังเก็บของอยู่ พวกคุณตอนนี้ก็เข้าไปได้แล้วครับ”

“ไม่ใช่ปัญหาว่าจะเข้าไปตอนนี้ได้รึเปล่า ทำไมเมื่อกี้มีคนแซงคิวพวกคุณถึงไม่จัดการ!” ชายคนนั้นอารมณ์ยังคงแรงอยู่ เขาตะคอกใส่เฉินลี่ชวนเสียงดัง ชี้ไปที่โต๊ะลูกค้าโต๊ะหนึ่งในร้านอย่างไม่อาจระงับความโกรธได้