บทที่ 109: สาวหวาน

ลมยามเย็นที่พัดเอื่อยๆ บรรทุกความคลุมเครือที่เข้มข้น นักศึกษาวิทยาลัยการเงินและการค้าที่เดินเล่นอยู่บนถนน พวกเขาเต็มไปด้วยอารมณ์โรแมนติก สามารถร้องเพลงรักกลางถนนได้อย่างไม่สนใจใคร ดื่มด่ำอยู่ในนั้นอย่างสุดซึ้ง ยิ่งไปกว่านั้นยังสามารถตะโกนลั่นเพื่อใครสักคนว่า “ฉันรักเธอ”! โดยไม่สนใจข่าวลือกลายเป็นนักรบผู้ไล่ตามความรัก!

เมื่อไม่นานมานี้ ตอนที่เพิ่งจะเดินผ่านมุมหนึ่ง สวีหว่านถังก็เห็นมีเพื่อนร่วมชั้นกำลังสารภาพรักอยู่! โรแมนติกจัง! เด็กผู้ชายถึงแม้จะร้องเพลงเพี้ยน แต่ก็ยังคงร้องอย่างสุดซึ้ง ดังนั้นเธอจึงยิงฟันขาว หัวเราะอยู่นาน

“ซือเหยา พวกเราที่วิทยาลัยการเงินและการค้าโรแมนติกใช่ไหมล่ะ” สวีหว่านถังไพล่มือไว้ข้างหลัง เธอกระโดดโลดเต้นมองไปที่ฉีซือเหยา ก็มีแค่ข้อนี้แหละที่พอจะเอามาเปรียบได้

“อืม รู้สึกว่าบรรยากาศดีจังเลย” ฉีซือเหยาพยักหน้าอย่างแรง ข้างหลังมีเสียงโห่ร้องดังขึ้นเป็นระลอก เธรีบหันไปมอง ที่แท้คู่รักเมื่อครู่ก็กอดกันอยู่ แล้วก็...แล้วก็...กำลังจูบกันอยู่ ต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้นตั้งมากมาย คนที่ออกมาจากเมืองเล็กๆ พลางคิดในใจว่าเรื่องแบบนี้ แอบๆ ทำจะดีกว่า

ฉีซือเหยาและสวีหว่านถังมองหน้ากันอย่างรู้ใจแวบหนึ่ง ต่างก็หัวเราะออกมาอย่างไม่น่าไว้วางใจ