บทที่ 110: ได้เปรียบแล้วก็อยู่เงียบๆ

ฉีซือเหยาเดินตามอยู่ข้างๆ สวีหว่านถังอย่างเงียบๆ เธอก็เดินไปอย่างไร้จุดหมายอยู่นาน หลังจากที่เธอหยุดตัวสั่นแล้ว ถึงได้ถามอย่างเป็นห่วง “หว่านถัง ตกลงเธอเป็นอะไรไป?”

“ไม่เป็นไรแล้ว ไปเถอะ ไปกินหม้อไฟที่ร้านของเฉินลี่ชวนกัน” สวีหว่านถังยิ้มอย่างสบายใจ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกครั้ง เธอมาถึงหน้าร้านต้าเจียงเลาแล้ว วินาทีต่อมาก็ดึงฉีซือเหยาพุ่งเข้าไป

ใกล้เก้าโมงแล้ว ถึงแม้ว่าหน้าร้านหม้อไฟจะไม่มีแถวยาวเหยียดแล้ว แต่ในร้านก็ยังคงมีคนนั่งอยู่ไม่น้อย ตอนที่สวีหว่านถังและฉีซือเหยาเดินเข้าไปในร้าน ก็เห็นเหลียงเจียงซานก้มตัวลง กำลังเก็บโต๊ะอยู่

“ของที่อยู่ใต้โต๊ะน่ะ ดูหน่อยสิ” เซินอีหมิงที่อยู่ข้างๆ กำลังแทะเมล็ดกวยจี๊ฟรีของร้านอยู่ เขาสั่งการ

“แกอย่ามาโวยวายเลยน่า” เหลียงจิ่งซานเงยหน้าขึ้นมาด้วยใบหน้าบูดบึ้ง พอเห็นสวีหว่านถังที่หน้าประตู เขาก็ยิ้มแย้มแจ่มใสทันที “โย่ เหล่าสวีมาแล้ว!” ตอนนี้กลับดีแล้ว คนในหอพัก 607 ต่างก็เรียกตามเฉินลี่ชวนกันหมดแล้ว