บทที่ 121: เชือดเฉือนคารม ประชันบทบาท

“ตู้ผิง เธอยังมีปัญหาอะไรอีกไหม?” ผังหลงเจิ้งเอ่ยถามพลางยิ้มอีกครั้ง เขาค่อยๆ นั่งลงบนเก้าอี้

“มีครับ!” ตู้ผิงพยักหน้าอย่างแรง เขาพูดอย่างฮึกเหิม “ในเมื่อต้องยุติธรรมและเที่ยงธรรม งั้นร้านเหล่าหวังบาร์บีคิว, ร้านเค้ก, และร้านผลไม้ ก็ไม่สามารถนับเป็นร้านค้าใหม่ได้ เพราะว่าสามร้านนี้เคยเป็นสปอนเซอร์ในงานเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่ไปแล้ว แต่ตอนนี้......”

ตู้ผิงมองไปที่อี้หรงอย่างลึกซึ้งแวบหนึ่ง ตอนนี้สีหน้าของหัวหน้าฝ่ายประชาสัมพันธ์คนนี้ก็น่าเกลียดมากแล้ว เธอกำลังขบฟันแน่น

“ในรายชื่อสถิติของร้านค้าเก่า ก็ไม่มีสามร้านนี้อยู่เลย ทำไมถึงไม่มี? แบบนี้มันยุติธรรมเหรอ? แล้วก็สามร้านนี้ทั้งหมดก็เป็นลูกค้าในมือของอี้หรง นี่ไม่ใช่ว่าไม่ยุติธรรมที่สุดเหรอ!” ทันใดนั้น ในห้องเรียนก็เงียบกริบจนได้ยินเสียงเข็มตก ใครก็ไม่คิดเลยว่า ตู้ผิงจะกล้าต่อหน้าท่านผู้อำนวยการผัง ฉีกหน้ากับอี้หรงต่อหน้าสาธารณชน

จริงๆ แล้วสำหรับตู้ผิงแล้ว ไม่สนใจอะไรอีกต่อไปแล้ว อีกปีเดียวก็จะอยู่ปีสี่แล้ว ถ้าหากโอกาสนี้ยังไม่สู้สักตั้ง งั้นก็หมดโอกาสโดยสิ้นเชิงแล้ว แล้วก็ในสภานักเรียน รางวัลที่ควรจะได้ก็ได้มาหมดแล้ว คณะกรรมการห้องดีเด่น, สมาชิกสภานักเรียน เกียรติยศเหล่านี้มีหมดแล้ว ดังนั้นต่อให้จะอยู่ต่อไปไม่ได้แล้ว ออกจากสภานักเรียน ก็ไม่เป็นไรเลย สู้ปล่อยมือสู้สักตั้งดีกว่า