บทที่ 122: สามคนบ้านนอกเข้ากรุง

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ที่ร้านหม้อไฟต้าเจียงเลา โต๊ะหกที่นั่งที่อยู่ด้านในสุด อี้หรง, หวังอวี่สง, และเฉินลี่ชวนกับหม่าเสี่ยวจวิ้น สี่คนนั่งคุยกันอยู่ที่นั่น

“อี้หรง พูดกันให้ดีก่อนนะ ข้าวสวยมื้อนี้ควรจะเป็นเธอเศรษฐีนีคนนี้เลี้ยงใช่ไหม? พวกเราสองคนแตกหักกับตู้ผิงแล้ว” เฉินลี่ชวนถือเมนู เขาถามประโยคนี้ก่อน แล้วก็ส่งสายตาอ้อนวอนที่ไม่มีกระดูกสันหลังอย่างยิ่งไปให้หวังอวี่สง

“ฮ่าๆๆๆๆ......” อี้หรงถูกทำให้ขำ จากนั้นก็พยักหน้าเบาๆ “เรื่องแค่นี้เอง สั่งได้ตามสบายเลย”

“ผู้จัดการหลี่ครับ งั้นก็เอาของแพงๆ มาเลยครับ แล้วก็เปิดเหล้าอู่เหลียงเย่มาอีกขวด” เฉินลี่ชวนไม่เกรงใจเลยแม้แต่น้อย เขายื่นเมนูให้หลี่ฉวนทันที ยังจะสั่งอะไรอีก ไม่จำเป็นแล้ว

รอให้หลี่ฉวนจากไปแล้ว เฉินลี่ชวนก็ปรนนิบัติอี้หรง เขารินน้ำให้เธอ พลางพูดจาอย่างมีเหตุผล: “พวกเราสองคนใจก็ไม่ใหญ่ ขอร้านผลไม้จากเธอสักร้านก็ไม่เกินไปใช่ไหมล่ะ เธอว่าถ้าหากแม้แต่ร้านค้าใหม่ร้านเดียวก็ขยายไม่ได้ ท่านผู้อำนวยการผังจะไม่ด่าพวกเรากลุ่มเราจนตายเหรอ!”