บทที่ 140: ข่าวดี

เพราะเรื่องที่อู๋หลางจีบสาวคณะศิลปะติด หลังจากนั้นสองสามวัน หัวข้อสนทนาก็ลือกันให้แซ่ดในหอพักชาย โดยเฉพาะฉินเพ่ยเพ่ยไม่เพียงแต่หน้าตาสวยงามมาก รูปร่างก็ยังดีเยี่ยมอีกด้วย ดังนั้นแรงกดดันจึงมาอยู่ที่เซินอีหมิง เหลียงจิ่งซานสละโสดเร็วที่สุด อู๋หลางตามมาติดๆ เฉินลี่ชวนยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย หลิวฮุ่ยเยว่ในห้องเรียนก็เคยตามจีบอย่างเปิดเผย ได้ยินว่าตอนนี้ยังคงแอบชอบอยู่ (ข่าวที่ลือออกมาจากหอพักหญิง)

กู้อวี่กับโจวข่ายข่าย สองคนทั้งวันก็เอาแต่ขลุกตัวอยู่ในหอพักเล่นเกม ไม่มีความคิดที่จะหาแฟนเลยแม้แต่น้อย ที่ปกติก็เหลือเพียงเซินอีหมิงแล้ว ยังไม่เคยได้สัมผัสถึงความขมขื่นของความรักเลย ที่สำคัญคือข่าวที่โดนเหลียงหรูหรูปฏิเสธ ก็ลือออกไปอย่างน่าอับอาย ช่วงนี้มักจะเห็นเงาที่โดดเดี่ยวของเซินอีหมิงอยู่คนเดียว เหลียงจิ่งซานกับอู๋หลางสองคนทุกวันก็อยู่ติดกับแฟนไม่ห่าง กู้อวี่กับโจวข่ายข่าย นอกจากจะยื่นมือมาขอให้เอาข้าวมาให้แล้ว ทุกวันก็แทบจะไม่ได้พูดคุยกันเลย เข้าใจถึงความขมขื่นของความเหงาแบบนี้ไหม?

บ่ายวันหนึ่ง พอเห็นเฉินลี่ชวนกลับมาที่หอพักทันใดนั้น เซินอีหมิงก็ดีใจจนเนื้อเต้น เขารีบวิ่งตามเข้าไปถาม: “ลี่ชวน ไม่เป็นอะไรแล้วเหรอ? หรือว่าเพื่อนจะเลี้ยงข้าวแกที่โรงอาหาร พวกเราไปเดินเล่นในรั้วมหาวิทยาลัยกันสักรอบ” หนึ่งคือเบื่อเกินไปแล้ว คนเดียวเดินเล่นในมหาวิทยาลัย ส่องสาว จะถูกคนหัวเราะเยาะได้ สองคือ พูดตามตรงนะ ก็ชื่อเสียงของเฉินลี่ชวนในตอนนี้ การอยู่กับเขาเป็นเรื่องที่มีหน้ามีตาอย่างยิ่ง

“หา? ฉันมีเรื่องเป็นกอง กลับมาที่หอพักก็แค่มาเอาของนิดหน่อย” เฉินลี่ชวนเก็บของไปพลาง เขาเงยหน้าขึ้นมองเซินอีหมิงแวบหนึ่ง พอเห็นท่าทางที่ขุ่นเคืองของเขา “ช่วงนี้ทำไมถึงได้จู้จี้จุกจิกเหมือนผู้หญิงเลย”

“ฉัน......” เซินอีหมิงอ้ำๆ อึ้งๆ ขอให้แนะนำแฟนให้น่ะสิ กลับอยากจะติดต่อสวีหว่านถัง แต่ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ที่ชุยจื้อปิงส่งชานมแล้ว เจ้าคนนั้นก็ได้รับฉายาผู้ชายอบอุ่นไปแล้ว ผู้คนต่างก็รู้ดีว่าเขากำลังตามจีบสาวหวาน! จริงๆแล้วไม่กล้าพอที่จะตามจีบแล้ว