บทที่ 160: จิตใจนายไม่เจ็บปวดบ้างเหรอ

“ทำไมล่ะ?”

“ทำไมพวกเราถึงไม่มีเหล้า?”

“ไม่ใช่ว่าถูกยักยอกไปแล้วเหรอ!” เสียงโกรธเกรี้ยวดังขึ้นไม่หยุดหย่อน ราวกับจะตีกัน เกือบจะหลั่งไหลเข้ามาเต็มห้องเรียน สถานการณ์ยิ่งบานปลายใหญ่โต

ตอนนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยที่พวกอู่จง, จ้าวเม่าซู่สงสัยว่ามีข้อตกลงพ่วงท้ายแล้ว แต่คือร้านค้าที่เพิ่งจะลงนามในสัญญาต้องสงสัยเมื่อครู่ ยืนล้อมอยู่รอบๆ ผังหลงเจิ้งต้องการคำอธิบาย กระตุ้นความขัดแย้งที่ใหญ่กว่าเดิม!

“ทุกคน...พวกเธอ...นั่งลงก่อน...ใจเย็นๆหน่อย...” ผังหลงเจิ้งพูดตะกุกตะกัก บนหน้าผากเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อเม็ดโต แว่นตาก็เลื่อนลงมาถึงปลายจมูกแทบจะหล่นลงไปแล้ว ไม่มีแม้แต่มือจะไปขยับมัน ถูกเถ้าแก่ร้านค้าที่อารมณ์ตื่นเต้นสองสามคนดึงไว้อย่างแรง ท่านผู้อำนวยการคนนี้จะไปคิดได้อย่างไรว่า โครงการสปอนเซอร์ที่ผู้บริหารมหาวิทยาลัยเห็นพ้องต้องกันว่าสำคัญ จะมาเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นในวันที่ลงนามในสัญญา!